Η φιλία είναι μία από τις σημαντικότερες "ανάγκες" της ανθρώπινης ύπαρξης και υπάρχει από την εποχή που υπάρχουν άνθρωποι. Είναι απόρροια της κοινωνικής φύσης του ατόμου και αποτελεί ένδειξη της ανάγκης του για σύναψη στενών σχέσεων με άλλα άτομα, ως μία επιθυμία και ανάγκη για ξεκλείδωμα του εαυτού μας και αρμονική συνύπαρξη με τους άλλους.

Μια λέξη τόσο ιερή και τόσο παρεξηγημένη στις μέρες μας. Αποτελεί μια σημαντική αξία και σταθερά στις σχέσεις των ανθρώπων. Ομορφαίνει τη ζωή και τη γεμίζει με ένα αίσθημα πληρότητας, όταν είναι αληθινή και γνήσια, ακριβώς γιατί είναι μια σχέση επιλογής του καθενός.

Κάθε μέρα έχουμε την πολύτιμη ευκαιρία να δούμε τη ζωή μας μέσα από το πρίσμα της αισιοδοξίας, της ελπίδας και της χαράς. Ο άνθρωπος μπορεί αν πραγματικά το θέλει να ανακαλύψει όλα τα χαρίσματα και την ομορφιά που κρύβει μέσα του και να αφήσει την ακτινοβολία της ψυχής του να φωτίσει τόσο τον ίδιο όσο και το περιβάλλον γύρω του.

Συγκρούσεις αγάπης και μίσους, συγκρούσεις εξαρτησης και ανεξαρτησίας, κατακλυσμός έντονων συναισθημάτων, η αποστασιοποίηση ή και η εξιδανίκευση και παραμονή σε αντίξοες και τοξικές καταστάσεις, συνιστούν ένα πολύ ψυχοφθόρο ταξίδι, που μοιάζει πολλές φορές αδιέξοδο. 

Η σύγχρονη ψηφιακή εποχή χαρακτηρίζεται από την καθολική διάδοση των κοινωνικών μέσων δικτύωσης (instagram, tik tok) τα οποία έχουν μετασχηματίσει ριζικά τόσο τις μορφές επικοινωνίας όσο και την παρουσία του εαυτού μας.

Μία από τις θεμελιώδεις προκλήσεις στην εκπαίδευση των νέων ψυχοθεραπευτών είναι η ανάπτυξη ενός δομημένου κλινικού συλλογισμού: η ικανότητα, δηλαδή, να μην αρκούνται στην απλή καταγραφή των συμπτωμάτων, αλλά να κατανοούν τη λειτουργική και αναπτυξιακή τους σημασία εντός του ευρύτερου ψυχικού κόσμου του θεραπευόμενου.

Κάθε εξάρτηση (π.χ. συναισθηματική εξάρτηση, τζόγος, φαγητό, αλκοόλ, τσιγάρο, ναρκωτικά) δημιουργείται από ψυχικό πόνο ο οποίος δεν είναι υποφερτός και δημιουργεί την ανάγκη για εξωτερίκευση των συναισθημάτων. Οι άνθρωποι που είναι εξαρτημένοι από κάτι, βασίζονται στους άλλους ώστε να καλύψουν τις ανάγκες για αποδοχή του εαυτού τους.

Είχαμε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενήσουμε στο Psychology.gr την ψυχολόγο Ασημίνα Αγγελίδου και να συζητήσουμε μαζί της για τη βέλτιστη γονεϊκότητα! Η Ασημίνα Αγγελίδου απαντά σε κρίσιμες ερωτήσεις που κάθε γονιός έχει αναρωτηθεί έστω και μια φορά στη ζωή του!

Το χιούμορ είναι ένας από τους πιο λεπτούς τρόπους με τους οποίους ο άνθρωπος εκφράζει ή αποφεύγει τα συναισθήματά του. Στις σχέσεις, στην επικοινωνία και ακόμη και στη θεραπεία, το αστείο λειτουργεί άλλοτε ως γέφυρα σύνδεσης κι άλλοτε ως τοίχος προστασίας.

Πολλές φορές στην κλινική μας πράξη συναντούμε διάφορα αιτήματα από ζευγάρια με τα οποία έρχονται στη θεραπεία. Τα ζευγάρια που πηγαίνουν για θεραπεία για κάποιο σεξουαλικό θέμα συνήθως έρχονται με το αίτημα ενός προβλήματος για το οποίο χρειάζεται να βρουν κάποια λύση.

Αν είσαι ζωντανός τότε έχεις άγχος στη ζωή σου…
Το άγχος είναι ένα φυσιολογικό κομμάτι της ζωής όλων μας, για κάποιους όμως ανθρώπους μπορεί να πάρει διαφορετική μορφή και να οδηγήσει σε σοβαρά σωματικά και συναισθηματικά προβλήματα. Πρόκειται για μια δυσάρεστη συναισθηματική κατάσταση που συνοδεύεται από ψυχοφυσιολογικές μεταβολές σαν απάντηση σε αναμενόμενο κίνδυνο.

Οι συναισθηματικοί δεσμοί που δημιουργούμε με τους άλλους είναι το θεμέλιο της επιβίωσης και της εξέλιξης μας. Από τη βρεφική ηλικία αναζητούμε συναισθηματική φροντίδα και ασφάλεια από ένα φροντιστή και έτσι από πολύ νωρίς ανάλογα με το οικογενειακό πλαίσιο στο οποίο μεγαλώνουμε αναπτύσσουμε διαφορετικά μοτίβα συναισθηματικής σύνδεσης που μας καθορίζουν σε όλες τις σημαντικές σχέσεις της μετέπειτα ενήλικης ζωής μας.

Για να μιλήσουμε για τους θυμούς στα χαρισματικά παιδιά είναι σημαντικό να ορίσουμε τι σημαίνει ο όρος ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ και τι σημαίνει ο όρος ΘΥΜΟΣ.
Χαρισματικά παιδιά (με την έννοια της χαρισματικότητας ή το ταλέντο) είναι τα παιδιά που αναπτύσσουν ικανότητες, σε κάθε επίπεδο ανάπτυξης, που έχει το 1-2% των ατόμων του γενικού πληθυσμού (Τσιάμης, Α. 2006, σελ.12).

Ο θυμός είναι φωτιά. Δεν είναι σκοτάδι ούτε ελάττωμα. Είναι ενέργεια ζωής, που ανάβει όταν κάτι μέσα μας αισθάνεται αδικημένο ή προδομένο. Είναι η φωνή του εαυτού που ζητά δικαίωση, όρια, σεβασμό.

Ιστοδιάλεξη διοργανώνει η Ελληνική Ψυχολογική Εταιρεία, Κλάδος Κλινικής Ψυχολογίας & Ψυχολογίας της Υγείας, τη Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2021, στις 19.00.
Τίτλος της ιστοδιάλεξης : Το ψυχολογικό αποτύπωμα μιας συλλογικής τραυματικής εμπειρίας Θα είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι μετά την Covid19;
Εισηγήτρια: Δρ. Αλεξάνδρα Πάλλη

Πότε είναι αργά; Πότε αντιλαμβανόμαστε το χρόνο που έχει περάσει ανεπιστρεπτί, όπως κυλάει το νερό στη κοίτη του ποταμού;

Σε ποια στιγμή της ζωής μας συνειδητοποιούμε ότι δεν μπορούμε να διακρίνουμε την αλήθεια μας; Ότι λειτουργήσαμε σαν το σκαντζόχοιρο…..μαζεύαμε τη ψυχή μας και τις ευαισθησίες μας για να φανούμε άτρωτοι, δυνατοί;

Άλλη μια σχολική χρονιά έφτασε στο τέλος της και τώρα εμείς οι γονείς καλούμαστε να συναναστραφούμε τα παιδιά μας με έναν διαφορετικό τρόπο από ότι μέσα στον Χειμώνα. Ποιά είναι η θέση μας ως διαπαιδαγωγοί των παιδιών μας, τα οποία καθ' όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς τηρούν όρια και σχολικούς κανόνες, τώρα στις διακοπές;

Η υπεράναλυση φέρνει δυστυχία. Παγιδευμένος στο κεφάλι σου, μπορεί να βασανίζεις τον εαυτό σου για ώρες και μερικές φορές για μέρες.

Ξεκινώντας την πορεία μιας συντροφικής σχέσης, κανένας δεν έχει σαν στόχο το χωρισμό. Η ανάγκη και επιθυμία για συντροφικότητα μας ωθεί να συμπορευτούμε και να προσπαθήσουμε αυτή η σχέση να έχει διάρκεια στο χρόνο. Παρά τις καλές προθέσεις, συχνά οι άνθρωποι χωρίζουν.

Με την κοινωνική στήριξη στην τρίτη ηλικία ασχολείται η επιστήμη της γεροντολογίας. Έρευνες σε διαφορετικές κοινωνίες και πολιτισμούς έχουν καταδείξει τη σύνδεση της κοινωνικής στήριξης με την υγεία και την ευημερία κατά τη διάρκεια του γήρατος (Fernández–Ballesteros, 2002).