Συνήθως απογοητευόμαστε από τις προσδοκίες μας. Μερικές φορές, ενώ αναμένουμε πράξεις και λόγια ανθρώπων, τελικά απογοητευόμαστε. Αγαπάμε ανθρώπους ανεξαρτήτως των ελαττωμάτων τους. Επιλέγουμε να επικεντρωθούμε στα θετικά της σχέσης και στο πως αισθανόμαστε μέσα σε αυτή και αποφεύγουμε την πραγματικότητα. Δημιουργούμε στο μυαλό μας ένα προφίλ ανθρώπου, ενώ όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την πραγματικότητα, αντιλαμβανόμαστε πως αυτός ο άνθρωπος δεν υπήρξε ποτέ όπως τον φανταζόμασταν. 

Τι έχει τελικά σημασία; Το ταξίδι ή ο προορισμός; Είναι από εκείνες τις ερωτήσεις που δεν γίνονται για να απαντηθούν μια φορά. Επιστρέφουν κάθε φορά που κουραζόμαστε. Κάθε φορά που φτάνουμε κάπου και δεν νιώθουμε όπως περιμέναμε. Κάθε φορά που βρισκόμαστε στη μέση μιας διαδρομής και αναρωτιόμαστε αν αξίζει.

Η σχέση με τους γονείς αποτελεί το πρώτο και πιο καθοριστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διαμορφώνεται η προσωπικότητά μας.

Αμερικανός ψυχίατρος και ψυχαναλυτής ο οποίος τόνισε τη σημασία των διαπροσωπικών συνδέσεων και ανέπτυξε την προσέγγιση της διαπροσωπικής ψυχανάλυσης.

Ο ποιητής Ρουμί μας λέει: «Αυτή τη στιγμή, γευόμαστε τη γεύση της αιωνιότητας». Υπερβείτε τον φόβο σας για το άγνωστο, εστιάζοντας στην παρούσα στιγμή. Γευθείτε τη στιγμή αυτή σαν μια στιγμή αιωνιότητας, και θα γευθείτε την εμπειρία της ελευθερίας.

Ο έρωτας είναι συναίσθημα που πραγματικά συνεπαίρνει την ψυχή του ανθρώπου. Ταυτόχρονα όμως δίνει στον καθένα μας τη δυνατότητα να ανακαλύψει πτυχές του εαυτού του που ίσως μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν γνώριζε καν ότι υπάρχουν.

Τι θα δείτε στο κείμενο: Σ’ αυτό το άρθρο θα διαβάσετε, πώς γνωρίζουμε και κατασκευάζουμε τον εαυτό μας μέσα από τις συγκρίσεις που κάνουμε με τους άλλους. Επίσης, τι είδους αυτοεικόνα θέλουμε, συνήθως, να δημιουργούμε. Και τέλος, πως η σύγκριση μπορεί να λειτουργήσει ως σκαλοπάτι για ν’ ανέβουμε και όχι να κατέβουμε στη σχέση που διαμορφώνουμε με τον εαυτό και τους άλλους.

Τι είναι άραγε η σύγκρουση και πώς δημιουργείται μέσα στο οικογενειακό πλαίσιο; Η σύγκρουση στην οικογένεια οδηγεί στην αποξένωση, στο γκρέμισμα των οικογενειακών δεσμών και στην απομόνωση; πως θα μπορούσε μια σύγκρουση να έχει θετικά αποτελέσματα για το άτομο και το οικογενειακό πλαίσιο;

Κάθε πρόβλημα, μικρό ή μεγάλο, μέσα σε μια οικογένεια, φαίνεται ότι ξεκινάει πάντοτε από μία κακή επικοινωνία", λέει η Emma Thompson. Και ο παγκοσμίου κύρους διαμεσολαβητής και συγγραφέας Kenneth Cloke, ρωτά: σε τι απόσταση μπορεί να βρίσκονται οι άνθρωποι σε μια σύγκρουση;

Ο ανταγωνισμός σε ένα ζευγάρι δεν είναι πάντα εμφανής ή "κακόβουλος". Συχνά εκδηλώνεται με λεπτούς τρόπους, όπως η σύγκριση επιτυχιών, η ανάγκη για αναγνώριση, ή ακόμα και σε φαινομενικά αθώα "παιχνίδια" υπεροχής.

Γιατί πρέπει κάποιος να συγχωρήσει; Δεν υπάρχει ένας μόνο λόγος, αλλά ένα είναι το σίγουρο: η υπόθαλψη θυμού και η αγανάκτηση είναι σωματικά, διανοητικά και πνευματικά ανθυγιεινές. Οι άνθρωποι που δεν είναι σε θέση να συγχωρήσουν τον εαυτό τους ή τους άλλους έχουν αυξημένη συχνότητα εμφάνισης κατάθλιψης, ενεργούν με αναλγησία προς τους άλλους, είναι λιγότερο ευτυχείς, και έχουν υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας. Αυτά όμως είναι μόνο η αρχή!

Τα ζευγάρια πολλές φορές αντιμετωπίζουν μια μεγάλη γκάμα προβλημάτων όπως 1) δυσκολία στην  επικοινωνία, 2) παράνομες σχέσεις, 3) συγκρουόμενες ανάγκες, 4)  αποξένωση,  5) σεξουαλικά προβλήματα, 6) συγκρούσεις με τους γονείς, 7) κατάχρηση ουσιών, 8) απειλές, φόβος, επιθετικότητα, 9) ζήλεια-κτητικότητα, βία, 10) προσκόληση, εξάρτηση και αποκλειστικότητα, 11) άγχος, 12) μη ύπαρξη ειλικρίνειας του τι αισθάνομαι και τι σκέφτομαι μέσα σε μία σχέση, 13) φόβο της διαφωνίας.

Η σύγχρονη έρευνα όλο και περισσότερο ασχολείται με την αναγνώριση ,ταξινόμηση και επίδραση των διαπροσωπικών σχέσεων στην ποιότητα ζωής και Υγεία του ατόμου.

Τι σημαίνει για εσάς ο όρος «συναισθηματικά μη διαθέσιμος»; Είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται συχνά, αλλά δε σημαίνει απαραιτήτως το ίδιο για όλους.
Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι του συναισθηματικά μη διαθέσιμου, ο προσωρινός και ο χρόνιος. Μερικοί άνθρωποι πάντα ήταν συναισθηματικά μη διαθέσιμοι λόγω ψυχικής ασθένειας ή λόγω μίας διαταραγμένης παιδικής ηλικίας.

Πολυγραφότατο το θέμα για την κακιά πεθερά. Στην Ελλάδα έχουν γυριστεί τόσες πολλές ελληνικές ταινίες όπου η καημένη η νύφη ταλαιπωρείται από τη μητέρα του άντρα της, που από μόνο του αυτό το γεγονός αναδεικνύει γενιές και γενιές γαλουχημένες με αυτό το στερεότυπο.

Η εγωκεντρική δυσαρμονίαπροκαλείται από την μετέπειτα σύγχυση του παιδικού εγωκεντρισμού, όπου είναι η ανικανότητα συγκρότησης στοχευμένης αντίληψης γύρω από το εγώ. Η δυσαρμονία αυτή συμβάλλει στη δημιουργία δυσλειτουργικών συμπεριφορών στην κοινωνική ζωή του ατόμου.

Αποκλειστική συνέντευξη παραχώρησε στο PSYCHOLOGY.GR η Ολυμπία Μαρία Ποντίκη, με την οποία συζητήσαμε για τη συντροφικότητα τόσο γενικότερα όσο και για το πώς έχει επηρεαστεί την εποχή της πανδημίας.

Η συνεξάρτηση αποτελεί ένα σύνθετο και συχνά παρεξηγημένο ψυχολογικό φαινόμενο, το οποίο εκδηλώνεται κυρίως στο πλαίσιο στενών διαπροσωπικών σχέσεων.

Το αγαπημένο «παιχνίδι» του Γιάννη και της Μαρίας ήταν ο «σαματάς. Ήξεραν και οι δύο την πρώτη κίνηση του παιχνιδιού: μια σιωπηλή συμπεριφορά, όπως τα μούτρα, τα απανωτά τσιγάρα, η απόσυρση ή ο εκνευρισμός. Έτσι μπορούσαν να στήσουν και να αρχίσουν το «παιχνίδι» τους.

Η επιλογή συντρόφου είναι σίγουρα μια απαιτητική διαδικασία, και πρέπει να είναι γιατί εφόσον μιλάμε για επιλογή, αυτή προϋποθέτει κόπο, προσπάθεια, αξιοποίηση της εμπειρίας και επιθυμία. Όπως κάθε επένδυση, έτσι και η συντροφικότητα ενέχει ρίσκο αλλά και προσωπική ευθύνη.