Η ικανότητα του να αντιλαμβάνεται κανείς την φωτεινή πλευρά στην ζωή των ανθρώπων καθώς και των καταστάσεων που δημιουργούνται όταν εμφανίζονται τα πρώτα σύννεφα που καθιστούν αδύνατη την επικοινωνία μεταξύ τους, όποτε είναι δυνατόν, αυτό ενισχύει θετικά την πορεία μιας διαδρομής.

Έχετε βρεθεί αντιμέτωποι με ενεργειακά βαμπίρ; Σας έχει τύχει ποτέ να ξεκινήσετε τη μέρα γεμάτοι ενέργεια και αισιοδοξία και μέσα σε μερικές στιγμές να αισθάνεστε λες και όλα τα θετικά σας συναισθήματα τα ρούφηξε μια μαύρη τρύπα;

Ήμουν ακόμη στο γυμνάσιο όταν παρατήρησα για πρώτη φορά ότι τα πήγαινα καλύτερα με συγκεκριμένους ανθρώπους και όχι με άλλους. Ήταν εύκολο να μιλήσω με μερικούς από τους φίλους μου. Σε κάθε μας συζήτηση βρίσκαμε πάντα τις σωστές λέξεις και όλα κυλούσαν ομαλά. Δεν υπήρξε ποτέ σύγκρουση και συμπαθούσαμε ο ένας τον άλλο. Με άλλους ανθρώπους, αντίθετα, όλα πήγαιναν στραβά. Ό,τι κι αν έλεγα πήγαινε στον βρόντο και δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί.

Θέλετε να εμπνέετε εμπιστοσύνη; Θέλετε να ασκείτε θετική επιρροή; Θέλετε οι ιδέες και οι προτάσεις σας να έχουν αντίκτυπο; Ήρθε η ώρα να αναπτύξετε τις ηγετικές σας ικανότητες!

Ο έρωτας είναι ένα συναίσθημα το οποίο μπορεί να ανεβάσει τον άνθρωπο από τη γη στον ουρανό. Έχει την μοναδική ικανότητα να γεμίζει την καρδιά του ανθρώπου, να την κάνει ανίκητη και αήττητη απέναντι σε οποιαδήποτε μάχη.

Η μοναξιά, ως δυσκολία ή αδυναμία ουσιαστικής και βαθύτερης σύνδεσης με τους ανθρώπους γύρω μας αλλά και με τον ίδιο μας τον εαυτό, αποτελεί μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα, σε μια εποχή που η ευκολία στην σύνδεση είναι τεχνολογικά πιο εύκολη από ποτέ.

Βιωματικό το σημερινό άρθρο μου, μιας και ήμουν παρούσα σε ένα περιστατικό, με πρωταγωνιστές, μια κοπέλα και έναν αγενή μεσήλικα.

Στην ψυχοθεραπεία μιλάμε συχνά για το άτομο. Τις σκέψεις του, τα συναισθήματά του, τις δυσκολίες που το βαραίνουν. Όμως στην πραγματικότητα κανείς δεν υπάρχει αποκομμένος, αλλά ζούμε μέσα σε σχέσεις, σε αλληλεπιδράσεις, σε συστήματα που μας διαμορφώνουν και τα διαμορφώνουμε.

«Όταν τον άκουγα από τον ασύρματο, η φωνή ακουγόταν από πολύ μακριά και ο ήχος δεν ήταν καθαρός, ήταν σαν περνά μέσα από στρώματα θαλασσινού αέρα και στατικού θορύβου μέχρι να φτάσει στο αυτί μου.  Μερικές φορές δεν καταλάβαινα τι έλεγε και υπήρχαν διακοπές.

Μια τρυφερή και ειλικρινής ματιά στη χαμηλή επιθυμία και την ερωτική αποστασιοποίηση

Πως να βοηθήσεις αν πρώτα δεν βοηθηθείς ο ίδιος; Αν δεν γίνεις παιδί, πως να μεγαλώσεις; Αν δεν δεις καθαρά τα πράγματα, πως να μην έχεις αποκλειστικό κίνητρο της "αγαθοεργίας" σου την ενοχή...;
Συχνά σ’ ακούω να μου λες ή να το υπονοείς στις συνεδρίες: «Μα πως ν’ αφήσω τους γονείς μου αβοήθητους…!;», εννοώντας πως νιώθεις ένοχος επειδή θέλεις να ζήσεις ανεξάρτητα από τις δικές τους επιταγές ζωής κι ευτυχίας, προτροπές και κατευθύνσεις.

Τα όρια θέτουν τις βάσεις για το ποιες συμπεριφορές αποδεχόμαστε και ποιες όχι. Βοηθούν να διαφοροποιούμαστε και να διατηρούμε την προσωπική μας ταυτότητα. Είναι το τι είναι εντάξει, πώς θέλουμε να μας συμπεριφέρονται και πώς θέλουμε να συμπεριφερόμαστε και εμείς στους άλλους.

Ο αυτισμός σύμφωνα με το DSM-IV αποτελεί μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή, από την γέννηση του παιδιού, αλλά εμφανίζεται και εξελίσσεται από τα τρία έτη.

Λυπάμαι που θα σε απογοητεύσω μα δεν έχεις κάποιο χάρισμα, ούτε ιδιαίτερες ικανότητες σε αυτή την περίπτωση. Ούτε ξέρεις από πριν. Προσδοκίες έχεις και φροντίζεις εσύ να βγουν αληθινές. Πρόκειται για «προβλέψεις» που «εξαναγκάζονται» από εσένα τον ίδιο να γίνουν πραγματικότητα.

Κατανοώντας τα όρια
Η δημιουργία υγιών ορίων οδηγεί στην αίσθηση ασφάλειας, αγάπης, ηρεμίας και σεβασμού. Είναι μια ένδειξη για το πώς επιτρέπετε στους άλλους να είναι παρόντες για εσάς και εσείς παρόντες για τους άλλους. Όμως δεν σταματάει εκεί.

Η επικοινωνία μεταξύ των ζωντανών πλασμάτων του πλανήτη μας είναι μια μορφή διάδρασης απαραίτητη για τις ανάγκες επιβίωσης αλλά και εξέλιξής τους σε ατομική καθώς και σε συνολικότερη διάσταση.

Όλες οι σχέσεις και ειδικά οι στενές βασίζονται σε λεπτές και εύθραστες ισορροπίες. Αυτές μπορούν να ανατραπούν δραματικά όταν εμφανιστούν αντιξοότητες είτε κοινωνικές, οικονομικές ή ακόμα και προσωπικά γεγονότα ζωής όπως θέματα υγείας και σχέσεις με τρίτους. Αυτές οι αντιξοότητες γίνονται κρίσεις γιατί μέσα απο την δοκιμασία κρίνεται πώς και για πόσο θα πορευτεί η σχέση στο χρόνο.

Η αναζήτηση και η επιλογή ερωτικού συντρόφου στην εποχή μας θα έλεγε κάποιος ότι είναι ένας γρίφος για γερούς λύτες. Μία εποχή κρίσης και εξάρτησης από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μία εποχή αποξένωσης και μοναξιάς σίγουρα δεν αποτελεί ένα γόνιμο έδαφος για επικοινωνία και συντροφικότητα. Άνθρωποι πάνε και έρχονται, προσδοκίες ματαιώνονται, οι ελπίδες λιγοστεύουν και το αίσθημα μοναξιάς αναζωπυρώνεται. 

Ζούμε στην εποχή της εξέλιξης, της αποθέωσης του ΑΙ, και γιατί όχι, της δυνατότητας να γίνουμε εύκολα και αβίαστα «Φαντάσματα».

Η ψυχολογική ασφάλεια είναι η αίσθηση που έχει το άτομο πως εκεί που βρίσκεται είναι ασφαλής. Όταν αναφερόμαστε σε ψυχολογική ασφάλεια, αυτό σχετίζεται περισσότερο με το αίσθημα παρά με την πραγματική κατάσταση της ασφάλειας, όπως αυτή αναφέρεται ως σωματική ακεραιότητα.