Η γονική αποξένωσηείναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια διαδικασία, με την οποία ένας γονιός προσπαθεί να κάνει το παιδί να απορρίψει, να φοβάται ή να αποφύγει την επαφή με τον άλλο γονιό.

Εσύ αναπνέεις σωστά;

Μια Κυριακή, δυο βδομάδες μετά το δυστύχημα, ο Γιάννης, βγαίνοντας από την εκκλησία αγόρασε από το περίπτερο την εφημερίδα που συνήθως διάβαζε, αυτή τη φορά σε πλαστική σακούλα. Μεταξύ των άλλων εντύπων περιείχε ένα περιοδικό για παράξενα κι ασυνήθιστα φαινόμενα. Έριξε μια ματιά στους βασικούς τίτλους και υπότιτλους της εφημερίδας κι έπιασε το περιοδικό.

Αν έχει κατάθλιψη κάποιος δικός σας άνθρωπος…

Δείξτε κατανόηση στο πώς αισθάνεται, δεν υπάρχουν "σωστά" και "λάθος" συναισθήματα.
Μην κριτικάρετε, προσβάλλετε, ενοχοποιείτε.
Συζητήστε με σοβαρότητα, ήπιο και γλυκό τρόπο για το πώς νιώθει.

Το κοινωνικό δίκτυο είναι μία ανεξάντλητη πηγή ανταλλαγής πληροφοριών, επικοινωνίας και ενημέρωσης. Ωστόσο, έχει διαπιστωθεί ότι αυτές του οι ιδιότητες πολλές φορές έχουν αρνητικό αντίκτυπο στις ερωτικές μας σχέσεις.

Είναι απόγευμα και μόλις έχω φτάσει στο σπίτι. Eίμαι μέσα στο αυτοκίνητο κι όση ώρα περιμένω να ανοίξει η πόρτα του γκαράζ, ένας ήχος επαναλαμβανόμενος, οικείος, ταυτόχρονα όμως και μη αναγνωρίσιμος, ίσως και λίγο “σκληρός”, φτάνει στα αυτιά μου.

Μας αξίζει να έχουμε ένα σύντροφο, μία σύντροφο που να μπορεί να μας ακούσει, που να έχει τη διάθεση να μας ακούσει.

Μιλώντας τη γλώσσα του παραδόξου, παραθέτω μερικούς πρακτικούς τρόπους, για να κατανοηθούν τα λογικά αδιέξοδα, που λίγο ως πολύ, οι περισσότεροι άνθρωποι φτάνουμε, καθώς αλληλοσχετιζόμαστε, δίχως πάντα να έχουμε επίγνωση, τι ακριβώς κάνουμε και πως αυτό επηρεάζει τις σχέσεις μας:

Η μάχη των 2 κόσμων. Στην σημερινή μας κοινωνία όλα μοιάζουν να συμβαίνουν τόσο γρήγορα γύρω μας που συχνά καταλήγουμε να έχουμε τον έλεγχο μόνο για το 50% αυτών που λέμε και κάνουμε – καμιά φορά ούτε τόσο.

Ο ρόλος του παιδιού είναι ένας ρόλος που όλοι τον έχουμε βιώσει, τον βιώνουμε ακόμα και θα τον βιώνουμε όσο οι γονείς μας είναι ακόμα στη ζωή!

Και τι είναι τελικά αυτό που χρειάζεται να έχει ο σύγχρονος άνθρωπος για να επιβιώσει της εποχής του; Αυτή η συγκεκριμένη ερώτηση πυροδότησε μια ολόκληρη πορεία σκέψεων, πράγματι αναρωτήθηκα, ποιό να είναι άραγε εκείνο τοχαρακτηριστικό που θα μπορούσε να μας βοηθήσει στο σήμερα, στην πραγματικότητα που ζούμε εδώ και τώρα;

Δεν περίμενα ποτέ πως θα μπορέσω να αγαπήσω τον εαυτό μου. Δεν πίστευα ποτέ πως αυτά που ψάχνω σε μια σχέση ήταν η ουσιαστική επικοινωνία και η αγάπη. Νόμιζα πως όταν μιλάς για σχέση αυτά συνεπάγονται. Τελικά κατάλαβα πως δεν πάει έτσι.

Ο γάμος είναι η τελετουργική κορύφωση μιας σχέσης. Το επίσημο άνοιγμά της στην κοινωνία: Το ζευγάρι ενώπιον Θεού και ανθρώπων δεσμεύεται για πίστη και αφοσίωση. Και μετά ακολουθεί ο έγγαμος βίος. Συχνά μια φυλακή, ένας εγκλωβισμός για δυο ανθρώπους, όταν δεν καταφέρνουν να συμβιώσουν αρμονικά.

Η ψυχική ασυνδεσία δεν είναι η απουσία επαφής. Είναι η απουσία αληθινής συνάντησης. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι σήμερα περιγράφουν μια παράξενη μορφή μοναξιάς.

Η Ελένη είναι 4 ετών και ανήκει στο φάσμα του αυτισμού. Δεν μιλά. Όταν πεινάει, χτυπά το χέρι της στο τραπέζι. Όταν φοβάται, κλαίει χωρίς ήχο. Μέχρι που της έδωσαν μια κάρτα με μια εικόνα φαγητού. Εκείνη τη μέρα «μίλησε» για πρώτη φορά».

Η συναισθηματική μη διαθεσιμότητα εμποδίζει την οικειότητα, το μοίρασμα, την υγιή ανάπτυξη των διαπροσωπικών σχέσεων. Πάνω από όλα είναι μία αρνητική και μοναχική κατάσταση ψυχική για το ίδιο το άτομο και έπειτα για τους γύρω ανθρώπους που αλληλεπιδρούν μαζί του. 

Η μοναξιά ουκ ολίγες φορές ταυτίζεται με τη μοναχικότητα, πολλοί μάλιστα θεωρούν ότι είναι το ίδιο. Στην πραγματικότητα, είναι δύο εντελώς αντίθετες έννοιες, αφού η πρώτη πραγματοποιείται χωρίς τη θέληση του ατόμου και η δεύτερη προϋποθέτει και καθιστά απαραίτητη τη θέληση του ίδιου του ατόμου.

Δε μου αρέσουν τα μεγάλα λόγια. Η ζωή δεν είναι απλή. Είναι τόσο πολύπλοκη. Ο Αλ Καπόνε είχε πει πως Τίποτα δεν είναι πιο φθηνό από μια κενή υπόσχεση. Έτσι θα πω μια μεγάλη κουβέντα, αλλά θα τη στηρίξω με μπόλικη επιστήμη, φιλοσοφία και λογική. Και φυσικά με άπλετο συναίσθημα.

Πολλές φορές λέμε στα μέλη ενός ζευγαριού να φροντίζουν να διατηρούν τον προσωπικό τους «χώρο», ώστε να μην γίνονται «αυτοκόλλητοι» και χάνεται η ατομική ταυτότητα. Το ζευγάρι δεν είναι δύο μισά που γίνονται ένα ολόκληρο, αλλά δύο άνθρωποι που συνυπάρχουν και συμπορεύονται.

Στις μέρες μας γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη η επικοινωνία. Γιατί άραγε να συμβαίνει αυτό; Τι μας δυσκολεύει στο να επικοινωνούμε τις ανάγκες μας, τις σκέψεις μας και τα θέλω μας; Ποια ενδεχομένως μπορεί να είναι τα αντικίνητρα που μεσολαβούν και παρεμποδίζουν την ουσιαστική σύνδεση;

Νέο Online Σεμινάριο χαμηλού κόστους, στις 29/03/2022, μέ θέμα:  πόσο σημαντικός είναι ο τρόπος που επικοινωνούμε για τις σχέσεις μαςκαι εισηγήτριες τις Μαίρη Παναγοπούλου και Ολυμπία Ποντίκη.