Σε μια εποχή που η σεξουαλικότητα αποσυνδέεται πλήρως από την τεκνοποίηση και η ένωση δυο σωμάτων δεν αποτελεί αναγκαία συνθήκη για τη γέννηση ενός παιδιού, η επιθυμία του να «έχει» μια γυναίκα ένα παιδί, αναδεικνύεται καθοριστική.

Στον σύγχρονο κόσμο συμβαίνει συχνά οι γυναίκες να εναντιώνονται στη μητρότητα, πράγμα που μεταφράζεται σε μία αυξημένη υπογεννητικότητα ειδικά στις δυτικές κοινωνίες. Η εξίσωση των φύλων μετατρέπει τη γυναίκα σε υποκείμενο με πλήρη πολιτικά δικαιώματα, με αποτέλεσμα άντρες και γυναίκες να αναλαμβάνουν ρόλους στο κοινωνικό πεδίο που είναι απόλυτα εναλλάξιμοι.

Η σχέση μητέρας και κόρης είναι καθοριστική για το χαρακτήρα και τον αυτοπροσδιορισμό κάθε γυναίκας.

Η μητρότητα έχει εξιδανικευτεί στη σύγχρονη κοινωνία ως η απόλυτη και ανώτερη εμπειρία για κάθε γυναίκα.

Η εγκυμοσύνη αν και θεωρείται κάτι σύνηθες, αναμφισβήτητα αποτελεί για τους μέλλοντες γονείς μια πρωτόγνωρη και κρίσιμη φάση στη ζωή τους. Απαιτεί νέες προσαρμογές σε πολλούς τομείς της ζωής τους, όπως οι συζυγικοί ρόλοι, οι κοινωνικές τους συναναστροφές, οι εργασιακές σχέσεις και το εγώ τους.

Στην Ελλάδα, η πατρότητα δεν αφαιρείται νομικά, αφαιρείται πολιτισμικά. Δεν χρειάζεται κάποιος να παρανομήσει για να του στερήσουν το παιδί του. Αρκεί να μην είναι η μητέρα.

Το μητρικό άγχος πριν και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ενδέχεται να επηρεάζει την εγκεφαλική λειτουργία του βρέφους και να το καθιστά ευάλωτο στο άγχος μελλοντικά, σύμφωνα με νέα έρευνα που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου "King's College".

Τα υπερκινητικά παιδιά συχνά αποτελούν το βάσανο των γονιών των εκπαιδευτικών και των συμμαθητών τους. Αν και μπορεί να είναι αξιαγάπητα φαίνεται σα να μη μπορούν να σταθούν ήσυχα ούτε λεπτό και διαρκώς αναστατώνουν τους γύρω τους.

Το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης τόσο εγχώρια όσο και στη γενικότερη ευρωπαϊκή σφαίρα είχε προσφάτως στραφεί  στον θάνατο του Αλεξέι Ναβάλνι, δικηγόρου στο επάγγελμα και συνάμα ηγέτη της ρωσικής αντιπολίτευσης.

Τα παιδιά των οποίων οι μητέρες ήταν ιδιαίτερα αγχωμένες ή σε κατάθλιψη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για προβλήματα ψυχικής υγείας και συμπεριφοράς κατά την παιδική και εφηβική τους ηλικία, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύεται από την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία στο περιοδικό «Psychological Bulletin».

Πολύ πριν αποκτήσει το φαγητό κοινωνική, πολιτισμική ή αισθητική σημασία, είναι εμπειρία σχέσης. Η πρώτη τροφή – το μητρικό γάλα – δεν είναι απλώς βιολογική παροχή.

Το -κεκτημένο- δικαίωμα του ατόμου στην εκπαίδευση και στην εργασία αποτελεί πλέον πανανθρώπινη παραδοχή όλων των σύγχρονων κοινωνιών και ειδικότερα εκείνων όσων υπάγονται στην Ε.Ε (πρώην ΕΟΚ). Παρόλα ταύτα αξίζει να αναφερθεί πως, η αποδοχή του άνωθεν στοχασμού, χρονολογικά δεν απέχει πολύ από την σύγχρονη πραγματικότητα.

Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός αποτελούν βαθιά μεταβατικά γεγονότα. Ενεργοποιούν το σώμα, την ταυτότητα, τις σχέσεις και τις διαγενεακές αφηγήσεις μιας γυναίκας. Ο φόβος απέναντι στη γέννα είναι, σε έναν βαθμό, αναμενόμενος. Όταν όμως ο φόβος γίνεται επίμονος, έντονος και επηρεάζει ουσιαστικά τη λειτουργικότητα ή τη λήψη αποφάσεων, γίνεται Τοκοφοβία.

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (1851-1911) και ο Γεώργιος Βιζυηνός (1849- 1896) είναι οι σημαντικότεροι και δημοφιλέστεροι Έλληνες διηγηματογράφοι και λόγιοι. Ανέδειξαν το ηθογραφικό διήγημα δίνοντας έμφαση στην περιγραφή της καθημερινής ζωής των κατοίκων της αγροτικής επαρχίας (Θράκης και Σκιάθου αντίστοιχα) και ανέλυσαν, με την ακρίβεια ψυχιάτρου και την λεπτότητα λογοτέχνη, την ψυχολογία των αφανών ηρώων και ηρωίδων του μόχθου.

Η λοχεία χαρακτηρίζεται ως η περίοδος αμέσως μετά τον τοκετό, όπου η γυναίκα βρίσκεται σε μια ψυχική κατάσταση με συναισθηματική φόρτιση και προσπάθεια προσαρμογής με το βρέφος στη ζωή της. Είναι απολύτως φυσιολογικό, με τον ερχομό σας στο σπίτι σας , να αισθάνεστε χαμένη, αποπροσανατολισμένη, αμήχανη και ιδιαίτερα κουρασμένη σωματικά και ψυχολογικά.