Υπάρχουν στιγμές στη ζωή όπου ο άνθρωπος συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει κανείς μπροστά του. Κανείς να του πει τι να κάνει, κανείς να του δείξει πώς θα συνεχίσει. Είναι οι στιγμές που το δικό του μονοπάτι δεν μοιάζει με των άλλων· οι στιγμές που γίνεται αναγκαστικά ο πρώτος σε κάτι.

Η μοναξιά στους άνδρες μέσης ηλικίας σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου, σύμφωνα με φινλανδική επιστημονική μελέτη.

Το καλοκαίρι, εποχή φωτός, διακοπών και κοινωνικής εξωστρέφειας, συχνά συνδέεται με εικόνες πληρότητας και χαλάρωσης.

Η μοναξιά αποτελεί μια παγκόσμια και βαθιά ανθρώπινη εμπειρία, που δεν ορίζεται απλώς από τη φυσική απουσία άλλων ανθρώπων, αλλά από ένα υποκειμενικό και οδυνηρό συναίσθημα αποσύνδεσης (Hawkley & Cacioppo, 2010).

Η μοναξιά στην παιδική ηλικία δεν εμφανίζεται πάντοτε ως τραγικό γεγονός. Συχνά έχει την υφή μιας σιωπής που περνά απαρατήρητη: το παιδί που δεν ενοχλεί, που δεν ζητά, που δεν απαιτεί χώρο ή προσοχή∙ το παιδί που μαθαίνει να αναδιπλώνει τον εαυτό του για να μην επιβαρύνει τον κόσμο.

Η αναδυόμενη ενηλικίωση (emerging adulthood) αποτελεί μια διακριτή μεταβατική - αναπτυξιακή περίοδο μεταξύ της εφηβείας και της ενηλικίωσης που χαρακτηρίζεται από σημαντικές μεταβάσεις στη ζωή (Arnett, 2000).

Ένας από τους ανθρώπους που έχει συνδεθεί με την έννοια της αγάπης είναι ο Λέο Μπουσκάλια. Ήταν επίκουρος καθηγητής της Κοινωνικής Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας. Ήταν ο πρώτος που εισήγαγε στις τάξεις του στο Πανεπιστήμιο το ειδικό σεμινάριο για την Αγάπη.

Στη σύγχρονη καθημερινότητα, πολλοί άνθρωποι βιώνουν μια έντονη συναισθηματική αναστάτωση ακόμη και απέναντι σε γεγονότα που αντικειμενικά δεν θεωρούνται ιδιαίτερα σοβαρά. Ένα απλό σχόλιο, μια μικρή καθυστέρηση, μια διαφωνία ή μια αλλαγή προγράμματος μπορεί να προκαλέσουν έντονο άγχος, θυμό, φόβο ή συναισθηματική απορρύθμιση.

Συγκρούσεις αγάπης και μίσους, συγκρούσεις εξαρτησης και ανεξαρτησίας, κατακλυσμός έντονων συναισθημάτων, η αποστασιοποίηση ή και η εξιδανίκευση και παραμονή σε αντίξοες και τοξικές καταστάσεις, συνιστούν ένα πολύ ψυχοφθόρο ταξίδι, που μοιάζει πολλές φορές αδιέξοδο. 

Η εφηβεία αποτελεί μια από τις πιο καθοριστικές και δύσκολες φάσεις της ανθρώπινης ανάπτυξης, κατά την οποία οι έφηβοι βρίσκονται αντιμέτωποι με βαθιές σωματικές, συναισθηματικές και κοινωνικές αλλαγές.

Ανέκαθεν οι γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς χαρακτηρίζονταν από έντονη συναισθηματική φόρτιση.

Η εποχή γεννά τέρατα και δεισιδαιμονίες, γεννήματα ενός ακραίου ατομισμού και μιας ευθείας διάρρηξης κάθε ομαλής συλλογικότητας, εκπορευόμενα και τα δύο από κρυφούς ή φανερούς μηχανισμούς χειραγώγησης των ανθρώπων[1].

Οι άνθρωποι στο πέρασμα τους από την ζωή διαγράφουν πορείες. Σε αυτές συναντώνται μεταξύ τους, ενώ μοιράζονται τον δικό τους εσωτερικό κόσμο, με αυτόν που βλέπουν γύρω τους. Με προσλαμβάνουσες τις αισθήσεις, τον νου αλλά και την συμπεριφορά τους, χαράσσουν διαδρομές.

Με την κοινωνική στήριξη στην τρίτη ηλικία ασχολείται η επιστήμη της γεροντολογίας. Έρευνες σε διαφορετικές κοινωνίες και πολιτισμούς έχουν καταδείξει τη σύνδεση της κοινωνικής στήριξης με την υγεία και την ευημερία κατά τη διάρκεια του γήρατος (Fernández–Ballesteros, 2002).

Μήπως ο θυμός σου για τους άλλους είναι στην πραγματικότητα ένας κρυφός, ανείπωτος διάλογος με τον εαυτό σου; Σου έχει τύχει ποτέ να ξεσπάσεις με ένταση σε κάποιο οικείο σου πρόσωπο για μια ασήμαντη αφορμή και, μόλις η ένταση υποχωρήσει, να νιώθεις ένα αμήχανο κενό;

Τα Social Media έχουν εισβάλλει για τα καλά στη ζωή μας. Οι δημοφιλείς πλατφόρμες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης Facebook, Instagram, Twitter, Tik Tok κ.ά. έχουν πλέον αλλάξει τον τρόπο επικοινωνίας, έκφρασης και σύνδεσης με τους άλλους ανθρώπους.

Δεν περίμενα ποτέ πως θα μπορέσω να αγαπήσω τον εαυτό μου. Δεν πίστευα ποτέ πως αυτά που ψάχνω σε μια σχέση ήταν η ουσιαστική επικοινωνία και η αγάπη. Νόμιζα πως όταν μιλάς για σχέση αυτά συνεπάγονται. Τελικά κατάλαβα πως δεν πάει έτσι.

Για να δυναμώσεις πρέπει πρώτα να βυθίσεις τις ρίζες σου στο τίποτε και να μάθεις ν' αντιμετωπίζεις την πιο μοναχική μοναξιά σου. - (Irvin D. Yalom, Όταν έκλαψε ο Νίτσε)
Όταν αναφέρουμε ή σκεφτόμαστε τη μοναξιά, το μυαλό πάει αυθόρμητα στην εικόνα ενός ανθρώπου που ζει μόνος, χωρίς κοινωνικές συναναστροφές.Παρόλα αυτά, η μοναξιά είναι ένα προσωπικό, υποκειμενικό βίωμα και πλήττει ακόμη και ανθρώπους που κάθονται δίπλα δίπλα.

Η συναισθηματική μη διαθεσιμότητα εμποδίζει την οικειότητα, το μοίρασμα, την υγιή ανάπτυξη των διαπροσωπικών σχέσεων. Πάνω από όλα είναι μία αρνητική και μοναχική κατάσταση ψυχική για το ίδιο το άτομο και έπειτα για τους γύρω ανθρώπους που αλληλεπιδρούν μαζί του. 

Πολύ σημαντικές είναι οι επιπτώσεις της πανδημίας του Covid-19 στην ψυχική υγεία ενηλίκων και ανηλίκων, καθώς το συναίσθημα της μοναξιάς δείχνει να οξύνεται. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας έχουν γίνει σειρές μελετών στην προσπάθεια να αποτυπώσουν τις επιπτώσεις της στην ψυχική υγεία.