Η έννοια της σύγκρουσης είναι αρρηκτα συνδεδεμενη με κάθε είδος σχέσης. Είναι επομένως απρόσφορο να προσπαθούμε να τις αποφεύγουμε και παράλληλα απαραίτητο να είμαστε ευέλικτοι, ώστε να τις αντιμετωπίζουμε αποτελεσματικά. Το οικογενειακό έδαφος αποτελεί ένα αρκετά γόνιμο πεδίο συγκρούσεων.

Η αναβλητικότητα, η οποία έχει χαρακτηριστεί ως «η σκόπιμη καθυστέρηση στην έναρξη ή ολοκλήρωση σημαντικών εργασιών σε σημείο δυσφορίας» (Solomon & Rothblum, 1984), είναι τόσο συχνή που δύσκολα φαίνεται προβληματική ή σημαντικός λόγος για να ανησυχήσουμε.

Ωστόσο, αυτή η συμπεριφορά έχει φανεί ότι είναι δυνατό να έχει επιβλαβείς επιπτώσεις στις σχέσεις μας, την ψυχική μας ευεξία αλλά και την εργασία μας (Ellis & Knaus, 1977; Ferrari, Johnson & McCown, 1995; Stober και Joorman, 2001).

Το "love bombing" είναι ένας δημοφιλής όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη συντριπτική και συχνά ασυμβίβαστη στοργή κατά τα πρώτα στάδια μιας σχέσης, μπορεί να είναι συναρπαστικό αλλά ταυτόχρονα και επικίνδυνο, είναι σημαντικό να το αντιμετωπίσουμε με σοβαρότητα για τη διατήρηση υγιών και σταθερών σχέσεων. 

Η παιδική γκρίνια είναι μία κατάσταση που οδηγεί σε εκνευρισμό των γονέων και σε έντονες ενδοοικογενειακές φασαρίες. Η μαμά καταλήγει να γίνεται υστερική και ο μπαμπάς στην προσπάθειά του να λύσει μία κατάσταση τελικά την αποφεύγει φεύγοντας από αυτήν. 

Έχετε νιώσει ποτέ ότι, ενώ προσπαθείτε να προστατέψετε την καλή σας διάθεσή, οι συνθήκες ή το περιβάλλον σας, σας καταβάλουν; Ποιες είναι τελικά οι πηγές αρνητισμού στη ζωή μας;

Όσο κι αν φαίνεται οξύμωρο, η απομάκρυνση των τοξικών ανθρώπων από τη ζωή μας, είναι ξεκάθαρα μία πράξη φροντίδας και αγάπης προς τον εαυτό μας, και σε καμία περίπτωση μία πράξη σκληρότητας ή τιμωρίας του άλλου.

Έχω διαβάσει πολλά άρθρα και βιβλία που εξυμνούν την προσωπική οριοθέτηση. Πολλά tips για το πώς να μάθει κάποιος να βάζει όρια στους άλλους. Πολλά σχόλια και συμπεράσματα που καταλήγουν ότι η προσωπική οριοθέτηση οδηγεί στην αυτοεκτίμηση. Πράγματι, είναι μεγάλη αλήθεια αυτό.

Ο τρόπος δόμησης της αυτοεκτίμησης (self-esteem) με το πέρασμα του χρόνου, είναι άμεσα συνδεδεμένος με την ανάπτυξη του εαυτού (self) και με την ωρίμανση της προσωπικότητας του ατόμου μέσα στον χρόνο. Η δόμηση του εαυτού ξεκινά ήδη με τη γέννηση και φαίνεται να μην αποκτά σταθερή μορφή μέχρι μετά το τέλος της εφηβικής περιόδου. Το πώς εξελίσσεται ο εαυτός έχει εγείρει πολλές διαφορετικές απόψεις.

Σε αυτό το άρθρο, θα διαβάσετε: για τη σημαντικότητα της διαφάνειας του ψυχοθεραπευτή, τα είδη αυτοαποκάλυψης και την οπτική διαφορετικών ψυχοθεραπευτικών προσεγγίσεων σχετικά με την αναγκαιότητα της αυτοαποκάλυψης.

Θα διαβάσετε ακόμη, την εμπειρική άποψη για την αυτοαποκάλυψη του θεραπευτή, τριών ειδικών ψυχικής υγείας, συνεργατών του psychology.gr

Τα όρια θέτουν τις βάσεις για το ποιες συμπεριφορές αποδεχόμαστε και ποιες όχι. Βοηθούν να διαφοροποιούμαστε και να διατηρούμε την προσωπική μας ταυτότητα. Είναι το τι είναι εντάξει, πώς θέλουμε να μας συμπεριφέρονται και πώς θέλουμε να συμπεριφερόμαστε και εμείς στους άλλους.

Γνώθι σαυτόν. Η φράση αυτή αποδίδεται στο Χίλωνα το Λακεδαιμόνιο, έναν από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας, είναι χαραγμένη στο μαντείο των Δελφών και χρησιμοποιήθηκε ευρέως από το Σωκράτη. Το νόημά της είναι διαχρονικό και ξεκάθαρο και δηλώνει την πρόκληση, την επιταγή και την αναγκαιότητα του να γνωρίσουμε τον εαυτό μας.

Τι σημαίνει αυτοτεκτίμηση; Η αυτοεκτίμηση εκφράζει τη γνώμη που έχουμε για τον εαυτό μας, μια συνολική υποκειμενική αίσθηση ότι αξίζουμε σαν άνθρωποι. Είναι ευρύτερη από τη αυτοσυμπάθεια και επηρεάζει σε ποιο βαθμό μας αρέσει ο εαυτός μας, και πόσο τον σεβόμαστε και τον εκτιμάμε ανεξάρτητα από τις συνθήκες της ζωής μας ή από όσα μας λένε οι άλλοι.

Έχεις αυτοπεποίθηση όταν νιώθεις καλά με τον εαυτό σου, όταν τον αποδέχεσαι, όταν τον αγαπάς. Έχεις αυτοπεποίθηση όταν θέλεις τα πράγματα να πηγαίνουν καλά μα και αν τελικά δεν πηγαίνουν... δεν χτυπάς τον εαυτό σου.

Γνωρίζεις πως κρατάς τη ζωή σου στα χέρια σου και δεν φέρεσαι σαν θύμα των περιστάσεων. Τις περιστάσεις τις παίρνεις και τις μεταλλάσσεις προς όφελός σου και αν χρειάζεται δημιουργείς καινούριες.

Παθητικότητα, επιθετικότητα ή διεκδικητικότητα; Η διεκδικητικότητα είναι μια απαραίτητη δεξιότητα που διατηρεί τις ισορροπίες στις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Πολλοί άνθρωποι συγχέουν την διεκδικητικότητα με την επιθετικότητα, την δυναμικότητα, την απαιτητικότητα.

Η επιβολή και τήρηση των προσωπικών μας ορίων δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση. Είναι όμως μια αναγκαία διαδικασία προκειμένου να διατηρήσουμε ή και να αυξήσουμε την αυτοεκτίμηση μας αλλά και να κατορθώσουμε να ξεφύγουμε από το ρόλο του θύματος που υιοθετούμε σε κάποιες διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Κατανοώντας τα όρια
Η δημιουργία υγιών ορίων οδηγεί στην αίσθηση ασφάλειας, αγάπης, ηρεμίας και σεβασμού. Είναι μια ένδειξη για το πώς επιτρέπετε στους άλλους να είναι παρόντες για εσάς και εσείς παρόντες για τους άλλους. Όμως δεν σταματάει εκεί.

Για την επιβίωση μας από τη στιγμή της γέννησής μας, χρειάζεται να καλύπτονται από τους ενήλικες ορισμένες βιολογικές μας ανάγκες (όπως η λήψη τροφής, η φροντίδα της σωματικής υγείας, η προστασία από τις καιρικές συνθήκες, κλπ). Όμως, για να μπορέσει κάποιος ως παιδί και αργότερα ως ενήλικας να αναπτυχθεί ως προσωπικότητα, να επιδιώκει ισορροπημένες σχέσεις και να θωρακίσει την ψυχική του υγεία, χρειάζεται να καλύπτονται επίσης ορισμένες βασικές ψυχοσυναισθηματικές ανάγκες.

Αν ψάχνεις τρόπους να ενισχύσεις την αυτοπεποίθησή σου και να αναγνωρίσεις την αξία σου τότε αυτό το άρθρο είναι για εσένα. Μέσα από την ακόλουθη σειρά βιβλίων που προτείνει η ομάδα του βιβλιοπωλείου μας μπορείς να μάθεις πώς να χτίσεις μια καλύτερη σχέση με τον εαυτό σου. Η αυτοπεποίθηση είναι μια ποιότητα που καλλιεργείται!

Τους είδα να μπαίνουν διστακτικά στο γραφείο. Γονείς περίπου στα 50, εμφανώς κουρασμένοι, με βλέμματα χαμηλωμένα. Πίσω από τις πρώτες τους κουβέντες κρυβόταν η ένταση ενός σπιτιού που ζει καθημερινά μέσα στην αβεβαιότητα:

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να ξημερώσει κάποια συγκεκριμένη μέρα, για να αρχίσουμε να εφαρμόζουμε νέους τρόπους συμπεριφοράς απέναντι στα παιδιά. Προσφέρουμε τις συμβουλές που ακολουθούν στους γονείς, αλλά όλοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις ιδέες. Ακόμη και αν δεν έχετε παιδιά εσείς οι ίδιοι, σίγουρα θα έχετε κάποιους ξεχωριστούς φίλους με παιδιά, και θα έρχεστε σε επαφή μαζί τους.