Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή πολλών ανθρώπων που, όσο κι αν προσπαθήσουν να την αποφύγουν, τους βρίσκει κάποτε. Είναι η στιγμή που συνειδητοποιούν ότι το συγγενικό πλαίσιο και η οικογένεια που γεννήθηκαν δεν είναι απαραίτητα η οικογένεια που τους στηρίζει, τους βλέπει ή τους αγαπά με τον τρόπο που έχουν πραγματικά ανάγκη.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θυμούνται πότε ήταν η τελευταία φορά που ένιωσαν πραγματικά χαλαροί, γιατί η ένταση έχει γίνει το σταθερό υπόβαθρο της καθημερινότητάς τους. Δεν πρόκειται απλώς για μια δύσκολη περίοδο, αλλά για έναν τρόπο λειτουργίας μέσα στον οποίο το άγχος δεν εμφανίζεται περιστασιακά — παραμένει μόνιμο.

Με βάση την παιδαγωγική την οποία κάποτε μας επέβαλλαν, η απεριόριστη εξουσία του ενηλίκου πάνω στο παιδί θεωρείται ακόμη αυτονόητη. Οι περισσότεροι άνθρωποι εξάλλου δεν έχουν γνωρίσει κάτι διαφορετικό. Ίσως από ένα παιδί που δεν το πλήγωσαν, μπορούμε να μάθουμε μια εντελώς νέα, ειλικρινή και πραγματικά ανθρώπινη συμπεριφορά. Ένα τέτοιο παιδί δεν δέχεται ανεπιφύλακτα τα παιδαγωγικά επιχειρήματα που εμάς ακόμη μας έκαναν κάποια εντύπωση.

Τελικά, και στις σχέσεις όλα έχουν μια τιμή; Τα χρήματα, ποτέ δεν είναι αυτά που φαίνονται. Όταν ένα ζευγάρι έρχεται σε λογομαχία με κύριο λόγο τα χρήματα, το πρόβλημα της σχέσης είναι μάλλον πολύ πιο σημαντικό και βαθύτερο από το ίδιο το χρήμα.

Βασική ασφάλεια. Παγίδες: Εγκατάλειψη, Δυσπιστία, Κακοποίηση
Οι παγίδες αυτές είναι οι πιο σοβαρές και μπορούν να δημιουργηθούν πολύ νωρίς, ήδη από τη βρεφική ηλικία, όπου το αίσθημα ασφάλειας είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για ένα βρέφος και σχετίζονται με την αντιμετώπιση του παιδιού από την ίδια του την οικογένεια. 

Το διάβασμα των παιδιών ισούται με γολγοθά για πολλούς γονείς. Συνήθως κυριαρχούν φωνές, γκρίνιες, εντάσεις και προστριβές γύρω από το θέμα του καθημερινού διαβάσματος για το σχολείο. Το σύνηθες είναι τα παιδιά να θεωρούν λιγότερο σημαντικό το διάβασμα ενώ προτεραιότητα έχουν τα παιχνίδια, τα ηλεκτρονικά, τα αθλήματα, την τηλεόραση, τους φίλους τους.

Τα όρια είναι ένα θέμα, που συχνά απασχολεί  και πολλές φορές προβληματίζει τους γονείς. Είναι αλήθεια πως τα όρια είναι εξαιρετικά σημαντικά στο μεγάλωμα του παιδιού και στη μετέπειτα εξέλιξή του. Δίνουν στο παιδί την αίσθηση της ασφάλειας και της φροντίδας από την πλευρά του γονιού. Με τα όρια, το περιβάλλον, όπου ζει το παιδί, γίνεται πιο προβλέψιμο και δίνει την αίσθηση ελέγχου, κυρίως σε καταστάσεις, που δεν του είναι οικείες. Επίσης, μαθαίνει να είναι υπεύθυνο, να υπακούει και να σέβεται.

Τα παιδιά, από τη νηπιακή ηλικίαακόμα χρειάζεται να μάθουν να ελέγχουν τη συμπεριφορά τους και να τηρούν ορισμένους κανόνες, ώστε να προστατεύουν τον εαυτό τους, αλλά και να μπορούν να συμβιώνουν με άλλους ανθρώπους.
Εκτός όμως από αυτή την πιό “πρακτική” θα λέγαμε διάσταση, η σωστή οριοθέτηση αποτελεί βασικό κομμάτι της ομαλής ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξης του παιδιού.

Η αναγκαιότητα της τεχνολογίας και του διαδικτύου στην καθημερινότητα
Η τεχνολογία έχει μπει στην ζωή μας τα τελευταία χρόνια πολύ έντονα. Τα παιδιά πλέον από την στιγμή που θα γεννηθούν έχουν επαφή με την οθόνη.

Οι σχέσεις ανάμεσα στις γενιές αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες διαμόρφωσης της οικογενειακής ταυτότητας. Ο παππούς και η γιαγιά δεν εκπροσωπούν μόνο πρόσωπα φροντίδας, αλλά και φορείς μνήμης, αξιών, εμπειριών και οικογενειακών αφηγήσεων που συνδέουν το παιδί με την ιστορία της οικογένειάς του.

Υπάρχει μια βολική ιστορία που κυκλοφορεί στα σπίτια μας: «το παιδί έχει πρόβλημα». Βολική, γιατί δίνει έναν “ένοχο” με μικρό ύψος και μεγάλη ανοχή. Και μας γλιτώνει από το δύσκολο βλέμμα στον καθρέφτη: τι γίνεται ανάμεσά μας; τι ρυθμός υπάρχει; ποιος κρατάει το πλαίσιο; ποιος λείπει ενώ είναι παρών; 

Η περίοδος των Χριστουγέννων πολλές φορές προκαλεί μελαγχολικά συναισθήματα, τα οποία εντείνονται με την απώλεια κάποιου αγαπημένου προσώπου. Οι γρήγοροι ρυθμοί της καθημερινότητας  συχνά καλύπτουν το αίσθημα κενού και τον πόνο που βιώνουμε κάνοντας πιο ανεκτή την απώλεια, αλλά δυσκολεύοντας την επεξεργασία και τελικά την αποδοχή της.

Όλοι μας έχουμε τη ζώνη άνεσης μας. Για τον καθένα μπορεί να είναι και κάτι διαφορετικό, ωστόσο όλοι έχουμε τρόπους και διεξόδους μέσα στις οποίες νιώθουμε ασφαλείς!

Σε ακούω συνεχώς να λες πως δεν έχεις αυτοπεποίθηση, πως δεν πιστεύεις στον εαυτό σου και σε ρωτάω, σε ποιον πιστεύεις, και ποιος είναι εκείνος που θα πιστέψει σε εσένα όταν εσύ σε απορρίπτεις; Παρά τα τόσα επιτεύγματά σου συνεχίζεις να υποτιμάς τον εαυτό σου και να θεοποιείς ξένους εαυτούς. Άσε τους ξένους για την ώρα και αναλογίσου πόσα εσύ έχεις καταφέρει μέχρι σήμερα.

Ακούμε συχνά πολλούς ανθρώπους να αμφισβητούν τον εαυτό τους, να υποτιμούν τις επιτυχίες τους και να επικεντρώνονται στο να ικανοποιούν μόνο τους άλλους, χωρίς να σκέφτονται τα δικά τους όνειρα και φιλοδοξίες. Ακόμα συχνότερα, παρατηρούμε ανθρώπους που, ενώ είναι επιτυχημένοι στην δουλειά τους και έχουν πληθώρα ταλέντων και δεξιοτήτων, αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως ανεπαρκή και ανάξιο τείνοντας να υποτιμούν τα θετικά σχόλια των γύρω τους και να αποδίδουν τις επιτυχίες τους μόνο στην τύχη ή σε εξωγενείς παράγοντες πέρα από τον εαυτό τους.

Ο εαυτός μας αποτελεί μια πολυσύνθετη οντότητα. Η επίγνωση του αφορά το σώμα και την εξωτερική μας εμφάνισή, τον εσωτερικό μας κόσμο (σκέψεις, συναισθήματα, βαθύτερες πεποιθήσεις, στάσεις, αξίες, κλπ.), και τον κοινωνικό μας κόσμο (στενές σχέσεις, κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, οικογένεια, άλλες ομάδες, κοινωνικό - πολιτισμικό πλαίσιο κλπ).

Αν έχεις μάθει να ορίζεις τον εαυτό σου με βάση την εικόνα που έχουν οι άλλοι για σένα. Αν είσαι χαρούμενος, επειδή σου λένε ότι φαίνεσαι χαρούμενος. Αν είσαι στεναχωρημένος, επειδή σου λένε ότι δε φαίνεσαι πολύ καλά. Αν η απόφασή σου αυτή δεν είναι σωστή, επειδή δε συμφωνούν οι άλλοι με αυτήν.

Οι τρεις πιο συνηθισμένες προσεγγίσεις στην προσπάθεια καθοδήγησης της συμπεριφοράς ενός παιδιού είναι: η αυστηρότητα, η επιείκεια και η συνεργασία. Το άρθρο που ακολουθεί, αποτελεί απόσπασμα από το "βιβλίο που θα ήθελες να είχαν διαβάσει οι γονείς σου".

Μια συνήθης αιτία που μας κάνει να μην είμαστε ευτυχισμένοι αλλά και να απογοητευόμαστε είναι ότι, δεν είμαστε απόλυτα ειλικρινείς ακόμη και με τον ίδιο μας τον εαυτό.
Ποιος στα αλήθεια είσαι;
Γιατί φοβάσαι να αντιμετωπίσεις τον εαυτό σου ή να αφιερώσεις λίγο από τον χρόνο σου για να δεις ποιος είσαι; Αν δε σε γνωρίζεις πώς περιμένεις να ζήσεις ευτυχισμένος;

«Άγχος» μια λέξη που σίγουρα ανήκει στις τάσεις τις εποχής. Ακούμε συνέχεια γύρω μας για το πώς το άγχος επηρεάζει τη ζωή και την υγεία μας, για τους γρήγορους ρυθμούς ζωής, τη χαοτική καθημερινότητα… Σας έχει συμβεί ποτέ να νιώσετε εξάντληση πριν καν ξεκινήσετε τη μέρα σας;