Η διαδικασία της σκέψης περιλαμβάνει διάφορες γνωστικές λειτουργίες, οι οποίες πραγματοποιούνται κατά την επεξεργασία πληροφοριών που λαμβάνουμε από το περιβάλλον. Παραδείγματα γνωστικών λειτουργιών είναι η επίλυση προβλημάτων, η λήψη αποφάσεων και η δημιουργία νέων ιδεών. Καθημερινά, προσπαθούμε να χρησιμοποιήσουμε τις δεξιότητες της σκέψης μας για να κατανοήσουμε τις εμπειρίες που ζούμε, να οργανώσουμε τις διάφορες πληροφορίες που εκλαμβάνουμε και να θέσουμε νέους στόχους για το μέλλον.

Η ανάγκη για εκπαιδευτική, επαγγελματική, ατομική ή άλλη συμβουλευτική έχει γίνει πλέον συνείδηση στους γονείς, τους παιδαγωγούς, τους εργοδότες και τους κοινωνικούς λειτουργούς.

Η ανθρώπινη προσωπικότητα είναι ένα πολύπλοκο μωσαϊκό χαρακτηριστικών. Κάποια από αυτά μας ωθούν προς την αλληλεγγύη και τη συνεργασία, ενώ άλλα ρίχνουν μια σκοτεινή σκιά στη συμπεριφορά μας.

Διαπραγματεύεσαι. Διαπραγματεύεσαι το βάρος. Διαπραγματεύεσαι την εικόνα σου στον καθρέφτη. Διαπραγματεύεσαι τα ρούχα που θα φορέσεις, τα ρούχα που θα διαλέξεις, αυτά που θα αγοράσεις.

Συναντηθήκαμε διαδικτυακά με τον Ιωάννη Λαιμοδέτη και μιλήσαμε για την Συναλλακτική Ανάλυση. Ποιο συγκεκριμένα, μιλήσαμε για τα εργαλεία της συναλλακτικής ανάλυσης, για τη διαφορά της από άλλες προσεγγίσεις, τα πλεονεκτήματα αλλά και το μέλλον της προσέγγισης στην Ελλάδα.

Πολλές φορές ονειρευόμαστε πράγματα και καταστάσεις που θέλουμε να βιώσουμε. Θέτουμε στόχους, άλλοτε μεγαλύτερους και άλλοτε μικρότερους. Κάνουμε σχέδια, προγραμματίζουμε και βάζουμε τον εαυτό μας σε μία διαδικασία δράσης και αναζήτησης.

Ο όρος για την τοξικότητα στην ανθρώπινη συμπεριφορά, χρησιμοποιείται ευρέως στον ξένο επιστημονικό τύπο για να δηλώσει κάποιους ανθρώπους που εκδηλώνουν την τάση να δυσαρεστούν και να απογοητεύουν με τη συμπεριφορά τους, τους άλλους, με αποτέλεσμα να μη λειτουργούν μέσα σε σχέσεις και να προκαλούν συναισθηματική ή ψυχολογική φθορά σε όσους τους έχουν στη ζωή τους.

Αντίθετα από το να κρίνουμε τον εαυτό μας όταν τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά, αυτοσυμπόνια σημαίνει να δείχνουμε κατανόηση στον εαυτό μας και να του φερόμαστε με τρυφερότητα.

Όταν έχουμε αποτύχει, όταν πονάμε, όταν αισθανόμαστε ανεπαρκείς ή σε οποιαδήποτε άλλη δυσκολία μας, μπορούμε να δείξουμε συμπόνια στον εαυτό μας, όπως κάνουμε με τους γύρω μας όταν τους βλέπουμε να υποφέρουν.

Κάθε μέρα έχουμε την πολύτιμη ευκαιρία να δούμε τη ζωή μας μέσα από το πρίσμα της αισιοδοξίας, της ελπίδας και της χαράς. Ο άνθρωπος μπορεί αν πραγματικά το θέλει να ανακαλύψει όλα τα χαρίσματα και την ομορφιά που κρύβει μέσα του και να αφήσει την ακτινοβολία της ψυχής του να φωτίσει τόσο τον ίδιο όσο και το περιβάλλον γύρω του.

Το συγκεκριμένο είναι το πρώτο άρθρο που γράφω. Θεματολογίες υπήρχαν αρκετές που με ενδιαφέρουν και θα ήθελα να μιλήσω για αυτές. Ωστόσο πέρα από την αγάπη μου για την ψυχολογία είναι και η αγάπη μου για ταινίες και σειρές, ειδικά αυτές που σε βάζουν σε σκέψη.

Η ταμπελοποίηση των ατόμων είναι ένα φαινόμενο που αναφέρεται στην τάση να αποδίδουμε ετικέτες σε ανθρώπους με βάση κάποιες συμπεριφορές, χαρακτηριστικά ή ιδιότητες που παρατηρούμε σ' αυτούς.

Είχαμε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενήσουμε στο Psychology.gr την ψυχολόγο Ασημίνα Αγγελίδου και να συζητήσουμε μαζί της για τη βέλτιστη γονεϊκότητα! Η Ασημίνα Αγγελίδου απαντά σε κρίσιμες ερωτήσεις που κάθε γονιός έχει αναρωτηθεί έστω και μια φορά στη ζωή του!

Με την έναρξη της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα, η Ψυχολογία, ως Επιστήμη μελέτης της ανθρώπινης συμπεριφοράς και της νόησης, καλείται να αναλάβει νέο ρόλο, υπό το πρίσμα των κοινωνικών και των οικονομικών εξελίξεων.

Σας έχει συμβεί να ακούσετε τα αδέρφια σας να περιγράφουν εμπειρίες από την παιδική τους ηλικία και την ίδια στιγμή να σας δημιουργείται η αίσθηση ότι δεν μεγαλώσατε στο ίδιο σπίτι; Μια αίσθηση που μπορεί να είναι ενοχλητική και ορισμένες φορές επώδυνη. 

Υπάρχουν εκείνοι που προλαμβάνουν, φροντίζοντας να έχουν περιθώριο χρόνου, και υπάρχουν και οι άλλοι: αυτοί που δεν κινητοποιούνται παρά μόνο όταν κάτι είναι επείγον. Εσείς είστε από αυτους που, όταν βρίσκονται στιμωγμένοι, βάζουν τα δυνατά τους την τελευταία στιγμή για να κάνουν μέσα σε τρεις μέρες αυτό που θα μπορούσαν  να ειαν κάνει σε αρκετές εβδομάδες;

Αν και όλες οι ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις έχουν δώσει κάποιον ορισμό σχετικά με το τι είναι η ανθρώπινη προσωπικότητα και πώς αντιλαμβανόμαστε την έννοια του εαυτού (η κάθε μια από τη δική της οπτική), μέχρι τώρα δεν υπάρχει ένας και μοναδικός ορισμός σχετικά με αυτό το ερώτημα. Σε γενικές γραμμές οι διάφορες σχετικές θεωρίες, αντιλαμβάνονται την προσωπικότητα ως μια δομή, η οποία αποτελείται από κίνητρα, βαθύτερες πεποιθήσεις, σκέψεις, συναισθήματα, εσωτερικευμένα πρότυπα σχέσεων και συμπεριφορών από την οικογένεια και άλλα πρόσωπα, κλπ.

Ποιος σας κάνει να θυμώνετε; -Οι άνθρωποι! -Οι συνθήκες γύρω μου! -Φτάνει! Κουράστηκα! -Θέλω επιτέλους να ξεφύγω από όλους και όλα, δεν αντέχω! -Και; Δεν έχω δικαίωμα να θυμώσω;

Αγαπητοί γονείς, Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω τη σημερινή μου ομιλία με ένα περιστατικό που μου διηγήθηκε κάποτε ένας νοσηλευόμενος στρατιωτικής κλινικής από τον οποίο είχα πάρει συνέντευξη. Σύμφωνα με την μαρτυρία του, λοιπόν, σε ηλικία πέντε ετών περίμενε με τον πατέρα του στον χώρο αναμονής ενός παιδιατρείου.

Οι ιστότοποι και οι διαδικτυακές εφαρμογές μέσω των οποίων οι χρήστες μπορούν να αλληλεπιδρούν και να δημοσιεύουν περιεχόμενο της επιλογής τους, χαρακτηρίζονται ως μέσα κοινωνικής δικτύωσης (Swar & Hameed, 2017).

«Ποιος είναι ο πραγματικός μου εαυτός; Πώς μπορώ να βρω ποιος πραγματικά είμαι;» Ερωτήσεις που απασχολούν σχεδόν όλους μας. Για να ζήσουμε μια πιο ευτυχισμένη ζωή ακούμε πως είναι απαραίτητο να μάθουμε ποιοι είμαστε. Και έτσι μπαίνουμε στη διαδικασία να βρούμε τον «αληθινό» εαυτό μας.