«Δεν πιστεύεις στα ζώδια; Τότε γιατί σε περιγράφουν τόσο καλά;», «Δεν πιστεύω πραγματικά στα ζώδια… αλλά κάθε φορά που διαβάζω το δικό μου, σκέφτομαι: “Ναι, αυτό είμαι εγώ.”» Αυτό μου είπε κάποτε ένας Τοξότης.

Το ακούμε και το επαναλαμβάνουμε κι εμείς. Και εννοείται ότι η επιθυμία για αλλαγή βοηθά πολύ. Είναι όμως, απαραίτητη; Μήπως ο άνθρωπος αλλάζει ακόμα και όταν δεν θέλει να αλλάξει;

Γιατί δεν ικανοποιούμαι με τίποτα και θέλω συνεχώς κάτι παραπάνω; Γιατί δεν μου αρκεί το μέτριο και κοπιάζω μονίμως για το τέλειο;' είναι κάποια από τα ερωτήματα που συχνά βασανίζουν έναν τελειομανή.

Τι είναι όμως η τελειομανία ή αλλιώς perfectionism και ποιες ακριβώς είναι οι ρίζες της; Πώς δημιουργείται, πώς γίνεται στοιχείο της προσωπικότητάς μας και πώς διαιωνίζεται.

Η μετάβαση από την ατομικότητα της εργένικης ζωής στη δυαδικότητα μιας σοβαρής δέσμευσης, αποτελεί έναν από τους πιο σύνθετους μετασχηματισμούς στην ενήλικη ζωή.

Ο έρωτας είναι ένα συναίσθημα, το οποίο πραγματικά μπορεί να οδηγήσει την ανθρώπινη ψυχή από την γη στον ουρανό. Στον έρωτα οι ψυχές και οι καρδιές επικοινωνούν με ένα δικό τους μοναδικό και ανεπανάληπτο τρόπο.

Η τάση να προσκοληθούμε σε αντικείμενα, πρόσωπα ή καταστάσεις προκειμένου να αντλήσουμε την απαραίτητη ηδονή η οποία θα συντελέσει στο να βιώσουμε την καθημερινότητά μας λιγότερο επώδυνα και περισσότερο ευχάριστα.

Θα θέλατε να κάνετε ένα τεστ; Λοιπόν, σκεφτείτε σε πόσες από τις παρακάτω ερωτήσεις θα απαντούσατε θετικά:

1. Γίνομαι για τους άλλους, "χαλί να με πατήσουν"
2. Περνάω συνήθως στην επίθεση, όταν βρίσκομαι σε θέση άμυνας.

Εμείς οι άνθρωποι έχουμε εκ φύσεως την τάση να συγκρινόμαστε με τους άλλους. Μετράμε συνεχώς την κοινωνική θέση των ανθρώπων, τα επίπεδα σεβασμού και προσοχής που απολαμβάνουν και παρατηρούμε τυχόν διαφορές ανάμεσα σ’ αυτά που έχουμε και σ’ εκείνα που έχουν. 

Η διεργασία της γονικότητας αναφέρεται στις γενικές μεταβολές της σχέσης γονέα-παιδιού. Τα χαρακτηριστικά που καθορίζουν τη σχέση είναι επίσης αυτά που περιγράφουν τη διεργασία. Είναι το δοχείο που περιέχει τις λεπτομέρειες. Επί παραδείγματι, η διεργασία της σχέσης μεταξύ δύο ανθρώπων -για να χρησιμοποιήσουμε μια διάσταση- μπορεί είτε να βασίζεται στον σεβασμό είτε όχι. Στην πραγματικότητα όμως οι σχέσεις είναι πολυδιάστατες και πολύπλοκες.

Σύμφωνα με τη γραμμική αντίληψη του χρόνου, η παιδική ηλικία θεωρείται ως ένα στάδιο ανάπτυξης το οποίο ολοκληρώνεται καθώς διανύουμε την πορεία προς την ενηλικίωση. Στην πραγματικότητα, η προσωπικότητά μας εξελίσσεται διαδοχικά εμπεριέχοντας σε κάθε στάδιο της ζωής μας όλες τις εμπειρίες των προηγούμενων σταδίων.

Η Αναπτυξιακή Ψυχολογία μελετά επιστημονικά την ανθρώπινη ανάπτυξη κατά την διάρκεια της ζωής ενός ατόμου. Σημαντικό κομμάτι των θεωριών της έχει επικεντρωθεί στη διερεύνηση της ανάπτυξης κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας επειδή στη συγκεκριμένη περίοδο συμβαίνουν οι μεγαλύτερες αλλαγές.

Ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα που έχουμε να διαχειριστούμε στην κοινωνική ζωή είναι ο τρόπος ανατροφής των παιδιών. Η διαπαιδαγώγηση τους είναι μία προσπάθεια διαμόρφωσης και κατεύθυνσης της προσωπικότητά τους προς μία θετική εξελικτική πορεία. Συνήθως, η φύση της εκπαιδευτικής διαδικασίας χαρακτηρίζεται από την επιδίωξη της αρμονίας με τις ανάγκες της μετέπειτα ζωής του παιδιού ως ενήλικου ανθρώπου.

Συχνό πλέον φαινόμενο είναι στις μέρες μας η έλλειψη του χρόνου, τόσο στα παιδιά, όσο και στους ενήλικες. Πολλές μέρες μοιάζει σαν το 24ωρο να μην επαρκεί, να βιώνουμε μια μόνιμη κούραση και να μην προλαβαίνουμε να απολαμβάνουμε χρόνο με τα αγαπημένα μας πρόσωπα ή να ασχοληθούμε με τα χόμπι και τις δραστηριότητες που επιθυμούμε.

Ο έρωτας είναι το συναίσθημα της ολικής αναγέννησης. Μπορούμε να ερωτευτούμε με ένα βλέμμα και η αγάπη μας να ανθίζει για πάντα.
Κάθε μέρος έχει τα δικά του ήθη, έθιμα, νοοτροπίες αλλά και ιδεολογίες.

Eίναι πολύ σημαντικό να αναγνωρίσουμε τα στοιχεία της προσωπικότητας ενός άνδρα - πρότυπου. Η κάθε γυναίκα από τη στιγμή που μεγαλώνει, από μικρό κοριτσάκι δηλαδή, ανάλογα με τα βιώματα και τις εμπειρίες που λαμβάνει από την οικογένειά της, διαμορφώνει και το ιδανικό πρότυπο του συντρόφου.

Ο χαρακτήρας του ανθρώπου φαίνεται στον τρόπο που διορθώνει τα λάθη του και όχι στο εάν κάνει λάθη! 

Από πολύ νωρίς γαλουχούμαστε με την πεποίθηση ότι η προσωπική μας αξία είναι στενά συνδεδεμένη με την ικανότητα μας να βρούμε ένα σύντροφο, ότι ο γάμος είναι η πιο σπουδαία σχέση στη ζωή μας και επομένως δεν θα ήμαστε πλήρεις αν δεν βρούμε το άλλο μας μισό.

Παρατηρώντας τους ανθρώπους και τον τρόπο που συμπεριφέρονται, συχνά στο μυαλό μας τους κατατάσσουμε σε κατηγορίες. Αυτό το κάνουμε όλοι μας και δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση ρατσιστική αντιμετώπιση των άλλων.

Το οικογενειακό σχήμα αποτελείται από αντιλήψεις που αφορούν: α. Κανονισμούς και λειτουργίες που διέπουν την οικογένεια.
β. Προσδοκίες γύρω από τις συζυγικές και οικογενειακές σχέσεις. γ. Ρόλους γονέων και παιδιών.

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση έχει πολλές εκφάνσεις ή συμπεριφορές στις οποίες εθιζόμαστε. Αυτές μπορούν να περιγραφούν ως τα μέσα και οι συνήθειες που αναπτύσσουμε για να αποδράσουμε από τις απαιτήσεις της καθημερινής ζωής. Αποτελούν απλώς ένα άλλοθι που μας επιτρέπει να αποφύγουμε προσωρινά να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα.