Άραγε, τι μπορεί να σημαίνουν τα όνειρα που βλέπει κανείς όταν είναι σε θεραπεία κι όχι μόνο; Υπάρχουν συμβολισμοί ή απλά είναι καθημερινά πρόσωπα και πράγματα που μας απασχολούν;

Το MMPI-2® δημοσιεύθηκε το 1989, αναθεωρώντας το αρχικό MMPI και εισάγοντας ένα μεγάλο αριθμό σημαντικών αλλαγών.

Η ανάγκη των ανθρώπων για δεσμούς προσκόλλησης, δηλαδή για σταθερούς δεσμούς αγάπης, ασφάλειας και φροντίδας, δεν περιορίζεται στη διάρκεια των πρώτων χρόνων. Αντίθετα, η συγκεκριμένη ανάγκη παραμένει αναλλοίωτη για ολόκληρη τη ζωή.

Όπως ο όρος «νοημοσύνη», έτσι και ο όρος «προσωπικότητα» έχει δύο κοινές χρήσεις. Η μία είναι περιγραφική, ενώ η άλλη θεωρητική. Υπό την περιγραφική της χρήση, η προσωπικότητα είναι μια λέξη που υποδηλώνει τον χαρακτηριστικό τρόπο συμπεριφοράς ενός ατόμου.

Σημαντικό ρόλο για την κατανόηση της έννοιας της φιλίας διαδραματίζει η ικανότητα για κατανόηση των σκέψεων, συναισθημάτων, προσδοκιών και προθέσεων των άλλων ανθρώπων.

Εάν αναλογιστούμε πόσα χρόνια ζωής είμαστε ενήλικοι και τα συγκρίνουμε με την κατά πολύ μικρότερη περίοδο που είμαστε παιδιά, θα νιώσουμε έκπληξη διαπιστώνοντας πόσες λίγες έρευνες υπάρχουν για αυτή την περίοδο της ώριμης ηλικίας.

Η ποιότητα των ερωτικών σχέσεων είναι μια θεμελιώδης πτυχή της ανθρώπινης ζωής και συχνά καθορίζει τη συναισθηματική μας ευημερία.

Πριν από ένα χρόνο αιφνιδιαστικά εισέβαλλε στη ζωή και στην καθημερινότητα μας ο κορωνοϊός και μαζί με αυτόν εξίσου αιφνιδιαστικά και μάλλον εκβιαστικά εισέβαλλε και η τηλεργασία, χωρίς, όμως, οι περισσότεροι/ες από εμάς να είναι προετοιμασμένοι/ες, ούτε και εκπαιδευμένοι/ες σε αυτήν την νέα εργασιακή συνθήκη.

Οι αποσυνδετικές διαταραχές (dissociative disorders) είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τη μεταστροφή των καλά απαρτιωμένων λειτουργιών της προσωπικότητας όπως είναι η συνείδηση, η μνήμη και η ταυτότητα του εαυτού.

Τα τελευταία χρόνια, οι νεότερες γενιές, απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο από το ταμπού και το στίγμα της ψυχικής ασθένειας, προσεγγίζοντας με μία πιο μοντέρνα και ευαίσθητη ματιά το ζήτημα τόσο των προβλημάτων που άπτονται της ψυχικής σφαίρας, όσο και της ψυχοθεραπείας.

Στην πράξη όμως ανακύπτει εύκολα το ερώτημα: τι έχουν στο μυαλό τους οι προσερχόμενοι σε έναν ψυχοθεραπευτή;

Ψυχόδραμα: ψυχή εν δράσει.
Το ψυχόδραμα προέρχεται από τις λέξεις «ψυχή» και «δρω» και ορίζεται ως η ψυχή που παίρνει δράση. Eίναι μια βιωματική μέθοδος για την ανάπτυξη της προσωπικότητας, της δημιουργικότητας και του αυθορμητισμού.

Τα τεστ νοημοσύνης μετρούν αποτελέσματα αναφορικά με τη συμβολή των γονιδίων και του περιβάλλοντος στην ανάπτυξη ικανοτήτων και γνώσεων που σχετίζονται με το ζήτημα της συμβολής της «φύσης» ή της «ανατροφής» όπως το έθεσε ο Galton.

Αν η απώλεια του αγαπημένου σας προσώπου είναι πρόσφατη, μπορεί να σας απασχολούν κάποιες από τις παρακάτω σκέψεις ή να βιώνετε κάποια από τα παρακάτω συναισθήματα:

Ο Ρολάν Μπαρτ είναι κυρίως αυτός που εισήγαγε την σκέψη ότι οι εικόνες και οι φωτογραφίες κρύβουν μία δική τους σημειολογία. Αυτό δεν είναι παράξενο, αφού το κάθε τι  στην συμπεριφορά μας είναι επενδυμένο με πλήθος σημείων που είναι αναγνώσιμα κυρίως από το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου και σπάνια είναι απόλυτα συνειδητά.

Να είσαι ο εαυτός σου! Όλοι οι άλλοι ρόλοι είναι πιασμένοι, είχε πει ο Όσκαρ Γουάιλντ. Τι εννoούσε άραγε στην πράξη;

Τα μωρά έχουν πολλά έμφυτα αντανακλαστικά, το ίδιο και οι ενήλικοι. Πριν από χρόνια, κάποιοι ερευνητές απέδειξαν ότι το χαριτωμένο προσωπάκι ενός μωρού, η ανασηκωμένη του μυτούλα και τα μεγάλα του μάτια μάς δημιουργούν την έντονη τάση να χαμογελάσουμε, να το φιλήσουμε και να το αγκαλιάζουμε για ώρες!

«Παίζεις στη δική σου Παιδική Χαρά;» Αυτή είναι μια από τις δυο ερωτήσεις που με προβλημάτισαν ευχάριστα, όταν διάβασα το δεύτερο βιβλίο του Τζων Στρελέτσκι, το «Καφενείο στην Άκρη του Κόσμου: η Επιστροφή».

Με αφορμή τον πόλεμο που εξελίσσεται αυτή την στιγμή σε μια γειτονική χώρα, την Ουκρανία, θα αναφερθούμε στις ψυχολογικές βλάβες που μπορεί να αφήσει μια τέτοια κατάσταση στους ανθρώπους που τη βιώνουν και είναι μάρτυρες αυτής της φρίκης.

Burn out, λοιπόν, και κάνουμε μία προσπάθεια σε αυτό το άρθρο να το σκεφτούμε λίγο διαφορετικά, να το συσχετίσουμε με την πανδημία και να σκεφτούμε όχι μόνο πώς μας επηρεάζει αλλά και τον τρόπο που μπορεί να επηρεάσει το μέλλον μας.

Δεν επικοινωνούμε πια. Αντιμαχόμαστε σαν να πρέπει να κερδίσει κάποιος από τους δύο στο τέλος. Νιώθω ότι δεν με καταλαβαίνει, νιώθω μόνος στη σχέση, ένας φαύλος κύκλος που με πληγώνει και με φέρνει σε αδιέξοδο.