Υπάρχει μια σιωπηλή τραγωδία που εκτυλίσσεται σήμερα στα σπίτια μας και αφορά τα παιδιά μας. Τα παιδιά μας βρίσκονται σε μια συναισθηματική κατάσταση, καταστροφική. Τα τελευταία 15 χρόνια έχουμε πλήθος στοιχείων για την οξυμένη και επίμονη αύξησης παιδικής ψυχασθένειας που τώρα έχει φτάσει σε αναλογίες επιδημίας!

Στην εποχή μας που όλα κινούνται τόσο γρήγορα, αρκετοί από εμάς νιώθουμε συχνά κουρασμένοι, αγχωμένοι και “χαμένοι” μέσα στις σκέψεις μας. Το mindfulness, ή αλλιώς ενσυνειδητότητα, εμφανίζεται ολοένα και συχνότερα ως μια στάση ζωής που μπορεί να βοηθήσει στην επαναφορά της εσωτερικής μας ισορροπίας.

«Ο Μ. είναι 24 ετών, ζει με τους γονείς του, ολοκληρώνει τις σπουδές του και προσπαθεί να βρει τον δρόμο του στην αγορά εργασίας. Σε πολλούς φαίνεται ότι αργεί να ενηλικιωθεί. Όμως, συνομιλώντας μαζί του, γίνεται αμέσως ξεκάθαρο ότι δεν είναι τεμπέλης.

Έχετε παρατηρήσει ότι τα παιδιά είναι πιο ευερέθιστα και προκλητικά αμέσως μετά το σχολείο; Ή έχετε πάει ποτέ τα παιδιά σας στο εστιατόριο όπου δεν έκαναν τίποτε άλλο παρά να συμπεριφέρονται «άσχημα»;

Νιώθεις μερικές φορές να εγκλωβίζεσαι σε έναν βαθύ συναισθηματικό κόσμο γεμάτο αμφιθυμία; Νιώθεις ότι τα συναισθήματά σου είναι τόσο έντονα που μοιάζει αδύνατο να τα διαχειριστείς και αν αφεθείς να τα εκφράσεις φοβάσαι ότι δεν τα αντέξεις; Παρατηρείς ότι πάνω στα δύσκολα συναισθήματα οδηγείσαι σε συμπεριφορές παρορμητικές; 

Στους έντονους ρυθμούς της σύγχρονης ζωής μας, πολλές φορές ερχόμαστε αντιμέτωποι με καταστάσεις στις οποίες αγγίζονται τα όρια μας. Είναι εκείνες οι στιγμές που υπάρχει μια τεταμένη φόρτιση και αναδύονται συναισθήματα θετικά ή αρνητικά.

Έχετε μείνει ποτέ κάπου περισσότερο από όσο θα έπρεπε; Έχετε φιμώσει ποτέ τις φωνές μέσα στο κεφάλι σας που σας έλεγαν να υπερασπιστείτε τον εαυτό σας;

Η Μαίρη Σπαθάρη, οργανωσιακή ψυχολόγος, παραχώρησε στο Psychology.gr αποκλειστική συνέντευξη σχετικά με ζητήματα καριέρας. Στη συνέντευξη συζητήθηκαν ζητήματα επαγγελματικού επαναπροσδιορισμού, επίτευξης στόχων. Μιλήσαμε για τα ματαιωμένα όνειρα και πώς μπορούμε να αντλούμε ικανοποίηση από την εργασία μας.

Η ζωή χαρίζει ευχάριστες στιγμές, αλλά παράλληλα μας δίνει και πολλές αντιξοότητες, όπου καλούμαστε να ξεπεράσουμε. Απ’ όσα, όμως, θεωρούμε ότι χρειαζόμαστε, ποτέ δεν θα γνωρίσουμε αρκετά, ώστε να αδιαφορήσουμε.

Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί η ευαισθητοποίηση σχετικά με τη σημασία της ψυχικής υγείας, ειδικά στα σχολεία, όπου η εκπαίδευση των δασκάλων και οι πρωτοβουλίες προώθησης της ψυχικής ευημερίας έχουν γίνει πιο συνηθισμένες.

Η εξάρτηση συνιστά ένα πολυπαραγοντικό και δυναμικό φαινόμενο, το οποίο δεν μπορεί να κατανοηθεί επαρκώς μέσα από αμιγώς ατομοκεντρικά ή βιοϊατρικά μοντέλα.

Η συννοσηρότητα της Ειδικής Μαθησιακής Διαταραχής με Δυσκολία στην Ανάγνωση (Δυσλεξία) και της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής/Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) αποτελεί ένα από τα συχνότερα νευροαναπτυξιακά φαινόμενα της παιδικής και εφηβικής ηλικίας.

Πως τα παραμύθια φέρνουν τα παιδιά πιο κοντά στην υγιεινή διατροφή.
Η σχέση των παιδιών με την τροφή είναι μια βαθιά και πολυπαραγοντική διεργασία που διαμορφώνεται ήδη από τους πρώτους μήνες ζωής.

Η μουσική, εκτός από τέχνη, αποτελεί και ένα πολυδιάστατο φαινόμενο με σημαντικές επιδράσεις στη γνωστική, συναισθηματική και σωματική λειτουργία του ανθρώπου. Ιδιαίτερα στην τρίτη ηλικία, όπου παρατηρούνται αυξημένα ποσοστά άνοιας, κατάθλιψης και κοινωνικής απομόνωσης, η μουσική αναδεικνύεται σε αποτελεσματικό μη φαρμακευτικό μέσο παρέμβασης.

Το παιχνίδι αποτελεί αναμφισβήτητα θεμελιώδη παράγοντα για την ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών, καθώς μέσω αυτού αποκτούν σημαντικά οφέλη που σχετίζονται με την κοινωνική, σωματική, πνευματική και γνωστική τους ευημερία.

Αρκετοί θεραπευόμενοι με ρωτούν τί είναι η ψυχοθεραπεία και πως μπορούν να βοηθηθούν. Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι η λέξη σχέση. Η  σχέση που δημιουργείται ανάμεσα στον θεραπευόμενο και τον θεραπευτή.

Στην καθημερινότητά μας, το να θυμηθούμε που αφήσαμε τα κλειδιά μας, να αναγνωρίσουμε ένα γνώριμο πρόσωπο σε έναν συνωστισμένο χώρο ή να προσανατολιστούμε με βάση γνώριμα σημεία όταν ψάχνουμε ένα καινούργιο μέρος μας φαίνονται απλές και αυτοματοποιημένες διαδικασίες.

Επί σειρά ετών η κλινική ψυχολόγος Mona Delahooke συμβουλεύει γονείς που δυσκολεύονται να διαχειριστούν τη συμπεριφορά των παιδιών τους.

“Μην επιστρέφεις στο μέρος όπου κάποτε ήσουν ευτυχισμένος. Είναι μια παγίδα νοσταλγίας. Tίποτα δεν θα είναι το ίδιο, ούτε ο τόπος, ούτε οι άνθρωποι, ούτε εσύ ο ίδιος.” (φράση του Robert De Niro)

Μέσα από βιωματικές ασκήσεις, δημιουργικό διάλογο και πρακτικές τεχνικές οι συμμετέχοντες στην ομάδα θα εξερευνήσουν 6 βασικά συναισθήματα και θα ανακαλύψουν το νόημα κα το μήνυμα που κρύβει το καθένα.