Τα τελευταία χρόνια ακούμε συνεχώς για την ανάγκη να γίνουμε «η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας».

Ο άνθρωπος ερχόμενος στη ζωή, αναζητά να βρει τον προορισμό του. Να ανακαλύψει το λόγο που βρίσκεται σε αυτήν και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να εκπληρώσει την αποστολή του.

Η έγκαιρη αναγνώριση και παρέμβαση στις μαθησιακές δυσκολίες είναι κρίσιμη για την ψυχολογική και ακαδημαϊκή πορεία ενός παιδιού. Παρ’ όλα αυτά, στην καθημερινή πράξη, πολλοί γονείς, ακόμα και όταν έχουν ενδείξεις, αργούν να κινητοποιηθούν ή αρνούνται να αποδεχτούν ότι το παιδί τους χρειάζεται υποστήριξη.

Υπάρχουν σχέσεις που μοιάζουν με καταιγίδες γεμάτες ένταση, πάθος, ανατροπές. Σχέσεις που δεν ηρεμούν ποτέ πραγματικά, άλλοτε σε παρασύρουν, άλλοτε σε εξαντλούν. Και όμως, για κάποιους ανθρώπους αυτές είναι οι «ζωντανές» σχέσεις. Αντίθετα, η ηρεμία, η σταθερότητα, η προβλεψιμότητα προκαλούν δυσφορία ή… βαρεμάρα.

Κάθε φιλόσοφος θα προσέγγιζε το ζήτημα της διασφάλισης ενός βιώσιμου, δημοκρατικού και δίκαιου μέλλοντος με βάση τις δικές του θεμελιώδεις αρχές.