Η ζωή είναι ένα πέρασμα, μία βαθιά βουτιά στη θάλασσα του χρόνου. Ένα κράτημα αναπνοής ανάμεσα στη γέννηση και τον θάνατο. Και καθώς ο χρόνος κυλά, εμείς οι άνθρωποι — ως ταξιδιώτες σε αυτό το αέναο ρεύμα — από τη στιγμή που ανοίγουμε τα μάτια μας σ’ αυτόν τον κόσμο, αρχίζουμε να κυνηγάμε: την ευτυχία, την πληρότητα, το νόημα.

Η προβολή είναι μια έννοια που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα. Τη γνωρίζουμε ακόμη και αν δεν έχουμε κάνει ποτέ ψυχοθεραπεία. «Μην προβάλλεις σ’ εμένα τα δικά σου θέματα», μπορεί να μας πει κάποιος.

Η σημερινή εποχή χαρακτηρίζεται από την εκλαΐκευση της ψυχολογικής γλώσσας και την ευρεία διάδοσή της μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα podcasts, τις τηλεοπτικές εκπομπές και τους οδηγούς αυτοβοήθειας.

Υπάρχουν θεωρητικοί που εφευρίσκουν ιδέες, και υπάρχουν θεωρητικοί που ζουν τις ιδέες τους πριν τις γράψουν. Η Maria Torok ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1925 στη Βουδαπέστη, σε μια εβραϊκή οικογένεια της μεσαίας αστικής τάξης. 

Η Κλαίρη έμεινε στη Σουηδία αυτό το Πάσχα. Δεν ήταν η πρώτη φορά, ούτε ήταν κάτι που δεν είχε υπολογίσει. Η δουλειά, η απόσταση, οι ρυθμοί της νέας της ζωής οδήγησαν σε μια απόφαση που φαίνεται να ανήκει στην καθημερινότητα πολλών ανθρώπων.