Στην κοινή συνείδηση, ο όρος μαύρο πρόβατο χρησιμοποιείται για να περιγράψει το μέλος εκείνο μιας οικογένειας που θεωρείται διαφορετικό, ιδιόρρυθμο, επαναστατικό ή ακόμη και προβληματικό.

Οι προσδοκίες των γιορτών είναι ένα κεφάλαιο μέσα στον καθένα μας, άλυτο, άτυπο και συχνά ανικανοποίητο ή σε άμεση συσχέτιση με την ψυχική μας κατάσταση, με το άγχος, με τη θλίψη και με τις αλλαγές που συμβαίνουν στη ζωή μας.

Η ενσυναίσθηση, είναι μία από τις πιο βαθιές ανθρώπινες ικανότητες. Είναι η δυνατότητα να συντονιστούμε με τον συναισθηματικό κόσμο του άλλου, να αναγνωρίσουμε την εμπειρία του και να ανταποκριθούμε με κατανόηση, χωρίς να χάνουμε τον εαυτό μας.

Υπάρχουν αποχαιρετισμοί που συνοδεύονται από λουλούδια και τελετές και άλλοι που δεν έχουν μάρτυρες. Αντίο που γράφτηκαν σε ένα τελευταίο μήνυμα και αντίο που ποτέ δεν ειπώθηκαν. Απώλειες που τιμώνται δημόσια και απώλειες που ζουν σιωπηλά μέσα μας, σαν μια σκιά που επιστρέφει κάθε φορά που η ζωή ξανασπάει.

«Τι δουλειά κάνεις;». Πόσες φορές έχουμε θέσει αυτή την ερώτηση σε κάποιον που μόλις γνωρίσαμε; Και πόσες φορές, στην προσπάθειά μας να περιγράψουμε τον εαυτό μας, ξεκινάμε αυτόματα από την επαγγελματική μας ιδιότητα;