Όλοι οι άνθρωποι, είναι πιθανό κάποια στιγμή στη ζωή μας, να έχουμε νιώσει ανησυχία σχετικά με ένα σωματικό σύμπτωμα που εντοπίσαμε ή σε σχέση με το ενδεχόμενο να νοσήσουμε από κάποια ασθένεια. Είναι πιθανό, το σωματικό σύμπτωμα να μας ενεργοποίησε τόσο, ώστε αναζητήσαμε την πηγή του προβλήματος στο διαδίκτυο ή επισκεφτήκαμε κάποιο γιατρό. Ωστόσο, σε κάποιες περιπτώσεις, συνειδητοποιήσαμε πως η ανησυχία μας ήταν πιο έντονη από όσο απαιτούσε η περίσταση.

Το παραπάνω είναι ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο με το οποίο, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, όλοι έχουμε έρθει αντιμέτωποι. Παρόλα αυτά, υπάρχουν περιπτώσεις που η ανησυχία μας σε σχέση με σωματικά συμπτώματα ή ενοχλήσεις που δεν αποδίδονται σε κάποια οργανική βλάβη καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινότητας και επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τη λειτουργικότητά μας.

Όταν συμβαίνει αυτό, είμαστε συνεχώς σε επιφυλακή για οποιοδήποτε σύμπτωμα εμφανιστεί στο σώμα μας καθώς η σκέψη ότι θα αρρωστήσουμε είναι συνεχώς παρούσα. Μάλιστα, η προσοχή μας επικεντρώνεται τόσο πολύ σε αυτή την αναζήτηση, που αθώα σωματικά συμπτώματα υπερμεγεθύνονται και χάνουν την αθώα υπόστασή τους. Σε αυτή την περίπτωση, ένας πονοκέφαλος είναι δυνατό να σημαίνει ανεύρυσμα ή όγκο στον εγκέφαλο, ένας πόνος στο στήθος να σημαίνει έμφραγμα και ένα μούδιασμα να μεταφράζεται ως Σκλήρυνση Κατά Πλάκας.

Η ποιότητα ζωής του ατόμου είναι πιθανό να υποστεί τόσο μεγάλη έκπτωση που να εμφανίσει κρίσεις πανικού και αποφυγή οποιασδήποτε κατάστασης μπορεί να πυροδοτήσει το άγχος. Πιο συγκεκριμένα, είναι δυνατόν να αποφεύγονται τόσο οι συζητήσεις που αφορούν σε ασθένειες, η επαφή με ασθενείς ή ακόμα και η οποιαδήποτε έξοδος από το σπίτι. Τότε συνήθως ξεκινά ένας φαύλος κύκλος με το άτομο να αποφεύγει νέες καταστάσεις ή δραστηριότητες, να καταθλίβεται και να αφιερώνει ακόμα περισσότερο χρόνο και ενέργεια στις καταστροφικές σκέψεις. Αυτή η κατάσταση, μπορεί να επιφέρει έκπτωση τόσο στην κοινωνική όσο και την επαγγελματική ζωή.

Πιθανές αιτίες του φόβου μας να νοσήσουμε περιλαμβάνουν τόσο η έκθεση σε ένα υπερπροστατευτικό περιβάλλον όσο και η ασθένεια ενός αγαπημένου προσώπου την οποία βιώσαμε και μας τραυμάτισε ψυχικά. Ακόμα, ένα σύνολο εσωτερικών συγκρούσεων που δεν έχει εξωτερικευτεί είναι δυνατόν να προκαλεί έντονο φόβο για την απώλεια του εαυτού μας μέσω της απώλειας της υγείας μας.

Τέλος, υπάρχει ένας σημαντικός νευροβιολογικός παράγοντας που μας κάνει περισσότερο ευάλωτους απέναντι στο άγχος.
Με την κατάλληλη θεραπευτική παρέμβαση, είναι δυνατόν να αποσαφηνίσουμε τις βαθύτερες αιτίες των συμπτωμάτων και να απομυθοποιήσουμε το μέγεθος των φόβων μας.

Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου

Άννα Αλβανού

alvanou annaΨυχολόγος- ψυχοθεραπεύτρια, ατομική- ομαδική ψυχοθεραπεία. Δίπλωμα στην Κλινική Ύπνωση με εξειδίκευση στη Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία.