Απώλεια κατοικιδίου

Εάν έχεις χάσει ένα αγαπημένο κατοικίδιο, ξέρεις πως είναι ένα απίστευτα οδυνηρό βίωμα. Εξάλλου, ένα κατοικίδιο δεν είναι απλώς ένα ζώο, το θεωρείς μέλος της οικογένειας. Συνήθως, δημιουργείται μία ιδιαίτερη σχέση με το κατοικίδιο μας, και γίνεται ο καλύτερος μας φίλος, σύντροφος. Ο χαμός ενός κατοικίδιου επιφέρει μία βαθιά θλίψη.

Συχνά, χρειάζεται χρόνος για να αποδεχτείς το χαμό του αγαπημένου σου φίλου, να πενθήσεις για να προχωρήσεις. Όσοι στον κύκλο σου δεν έχουν βιώσει κάτι παρόμοιο, δύσκολα θα μπορούν να σε κατανοήσουν συναισθηματικά. Μπορεί και να ακούσεις «Σιγά, ένας σκύλος ήτανε». Όμως, αυτό εντείνει τον πόνο γιατί δε λαμβάνεις συναισθηματική στήριξη και κατανόηση.

Η επιστήμη, πλέον, έχει ερευνήσει και έχει πειστήρια πως το πένθος ενός αγαπημένου κατοικίδιου δεν είναι ασυνήθιστο και για την ακρίβεια, είναι ένα αληθινό και έγκυρο βίωμα.

Δείτε επιλεγμένα βιβλία για την Απώλεια και Πένθος, στο εξειδικευμένο βιβλιοπωλείο ψυχολογίας της Πύλης μας

5 λόγοι που ο χαμός ενός κατοικιδίου είναι τόσο δύσκολος

«Μερικές φορές ο χαμός ενός κατοικίδιου είναι πιο έντονος από το χαμό ενός ανθρώπου γιατί, στην περίπτωση του κατοικίδιου, δεν προσποιείσαι την αγάπη για εκείνο» - Amy Sedaris

Συναισθηματικό και εγκεφαλικό δέσιμο

Σύμφωνα με το επιστημονικό περιοδικό ανθρώπινης συμπεριφοράς και εξελικτικής έρευνας (Journal of the Human Behavior & Evolution Study), διαμορφώνουμε σχέση με τα κατοικίδια μας με παρόμοιο τρόπο όπως με τους ανθρώπους. Ο εγκέφαλος ερμηνεύει τις αλληλεπιδράσεις με τα κατοικίδια μας με τον ίδιο τρόπο όπως και όταν αλληλοεπιδρά με ανθρώπους. Ουσιαστικά, ο οργανισμός μας εκκρίνει τις ίδιες ορμόνες όταν διαμορφώνει σχέση με κατοικίδιο όπως και με τον άνθρωπο. Γι’ αυτό νιώθουμε τα τετράποδα σαν οικογένεια. Οι ίδιες εγκεφαλικές διεργασίες γίνονται είτε μιλάτε σε άτομο της οικογένειας είτε στο κατοικίδιο σας.

Πένθος

Εδραιώσαμε πως υπάρχει ίδιο συναισθηματικό δέσιμο και με κατοικίδιο και με άνθρωπο. Όμως, όταν αποβιώσει ένα κατοικίδιο, δύσκολα μπορούμε να πενθήσουμε όπως θα κάναμε για άνθρωπο. Όταν χάνουμε έναν άνθρωπο, πάμε σε μία κηδεία, αναζητάμε στήριξη από τον κύκλο μας, πάμε σε ψυχοθεραπεία ή συμβουλευτική. Αλλά, όταν χάνουμε το χνουδωτό μας φίλο, αναγκαζόμαστε να πάμε γρήγορα παρακάτω, γιατί αυτό είναι κοινωνικά αποδεκτό και επιθυμητό. Αποδοκιμάζεται η απόσυρση από την καθημερινότητα λόγω πένθους γιατί οι άλλοι δεν αναγνωρίζουν το πένθος ενός κατοικίδιου ως κάτι άξιο ή χρήσιμο. Επίσης, το να επισκεφτείς κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας για το λόγο ότι έχασες το κατοικίδιο σου, έχει αρνητικές συνέπειες στον κοινωνικό σου κύκλο καθώς επικρίνεται. Έτσι, η διαχείριση της λύπης και του πένθους γίνεται ακόμα χειρότερη.

Αγάπη

Όταν χάνουμε το κατοικίδιο μας, δε χάνουμε μόνο το ίδιο, αλλά και όλα τα όμορφα συναισθήματα που νιώθαμε μαζί του. Χάνεται η αγάπη του προς εσένα και η δική σου προς εκείνο. Χάνεται η συντροφιά και η άνευ όρων αγάπη του προς εσένα. Αλλάζει όλη η καθημερινότητα μας διότι το κατοικίδιο είναι ένα σημαντικό μέρος αυτής.

Αναμνήσεις και συνήθειες

Όταν έχεις κατοικίδιο μέσα στο σπίτι σου, η απουσία του αλλάζει το σπιτικό αισθητά. Δεν ακούγεται πλέον μέσα στο σπίτι, δεν το πάτε βόλτα, δε "χουχουλιάζετε" μαζί, δεν το φροντίζετε, δεν παίζετε. Αλλάζει η ρουτίνα σας και υπάρχει ένα κενό. Είναι ίδιο με το κενό που βιώνουμε όταν χάνουμε ένα δικό μας άνθρωπο από τη ζωή.

Ενοχή

Μπορεί να χρειαστεί να πάρετε μία καθοριστική απόφαση για τη ζωή του κατοικίδιου σας. Εάν υποφέρει, μπορεί και να αποφασίσετε να το «κοιμίσετε». Παρ’ όλο που μπορεί να είναι η καλύτερη λύση για εκείνο, εσείς μπορεί να νιώσετε ενοχή. Εάν δε διαχειριστείτε αυτήν την ενοχή, τότε η απώλεια του αλλά και η διαδικασία του πένθους γίνονται ακόμα πιο δύσκολες. Επίσης, οι ενοχές δεν προσφέρουν τίποτα, παρά μας φορτώνουν με περισσότερο βάρος. Να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας για ποιο λόγο πήρατε αυτήν την απόφαση και πως πάρθηκε από αγάπη.

Ο χαμός ενός σκύλου – ή όποιου κατοικίδιου – είναι δυσβάσταχτος, όμως, είναι κομμάτι της ζωής και της πορείας της. Να θυμάστε πως τα συναισθήματα σας είναι έγκυρα και πως είναι εντάξει να θέλετε να πενθήσετε τον αγαπημένο σας φίλο. Αποφύγετε την έκθεση σε κοινωνική αποδοκιμασία του πένθους ενός ατοικίδιου και αναζητήστε στήριξη από ανθρώπους με ανάλογες εμπειρίες ώστε να μη χρειάζεται να αντιμετωπίσετε την έλλειψη της ενσυναίσθησης. Όμως, οι άλλοι που δεν έχουν τέτοιο βίωμα, δε σημαίνει πως δε σας νοιάζονται, απλά δυσκολεύονται να φορέσουν τα δικά σας συναισθηματικά παπούτσια.

Συγγραφή Άρθρου

Χρυσάννα Μαστοράκη - Ψυχοθεραπευτής

Χρυσάννα Μαστοράκη: έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology”, σημαίνει ότι το Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

MSc. στην Κλινική Ψυχολογία, Λογικό-Θυμική Γνωσιακή Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεύτρια, Σπουδάστρια PhD Ψυχολογίας

Όλα τα περιεχόμενα της Πύλης Ψυχολογίας - Psychology.gr προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση περιεχομένου είναι αποδεκτή, μόνο εφόσον τηρούνται όλοι ανεξαιρέτως οι παρακάτω κανόνες. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση η Πύλη Ψυχολογίας θα προχωράει σε καταγγελία DMCA, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση. Διαβάστε προσεκτικά το σχετικό πλαίσιο: ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Με πονάει το στομάχι μου - Τι λένε τα παιδιά όταν νιώθουν άγχος
Παιδικό άγχος

Όσο τα παιδιά μεγαλώνουν και αναπτύσσονται, βιώνουν πολλαπλές συναισθηματικές αντιδράσεις και μεταπτώσεις, τις οποίες αναγνωρίζουν ως αρνητικές, όμως δεν έχουν αποκτήσει ακόμη την εμπειρία για να τις διαχειριστούν κατάλληλα. Γενικά βέβαια, τα παιδιά θα μας ενημερώσουν εμάς τους μεγάλους όταν κάτι τους συμβαίνει, κι ας μην ξέρουν ακριβώς τι είναι αυτό που τους ενοχλεί.

Σε πενθώ, ενώ ζεις: Μία αφήγηση
πένθος, σχέση

Συνήθως απογοητευόμαστε από τις προσδοκίες μας. Μερικές φορές, ενώ αναμένουμε πράξεις και λόγια ανθρώπων, τελικά απογοητευόμαστε. Αγαπάμε ανθρώπους ανεξαρτήτως των ελαττωμάτων τους. Επιλέγουμε να επικεντρωθούμε στα θετικά της σχέσης και στο πως αισθανόμαστε μέσα σε αυτή και αποφεύγουμε την πραγματικότητα. Δημιουργούμε στο μυαλό μας ένα προφίλ ανθρώπου, ενώ όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την πραγματικότητα, αντιλαμβανόμαστε πως αυτός ο άνθρωπος δεν υπήρξε ποτέ όπως τον φανταζόμασταν. 

Εφηβική Κατάθλιψη
Εφηβική Κατάθλιψη

Είναι συνηθισμένο μερικές φορές οι έφηβοι να νιώθουν "λίγο χάλια", πεσμένα, ή να μην έχουν όρεξη. Η εφηβεία είναι μία περίοδος ανησυχίας με αρκετές σωματικές, συναισθηματικές, ψυχολογικές, και κοινωνικές αλλαγές. Παρ' όλα αυτά, μη ρεαλιστικές ακαδημαϊκές, κοινωνικές, ή οικογενειακές προσδοκίες δημιουργούν έντονη αίσθηση απόρριψης και καταλήγουν σε βαθιά απογοήτευση.

Επιλέγω τα συναισθήματα μου;
συναισθήματα

Συχνά υποθέτουμε πως οι συναισθηματικές μας αντιδράσεις καθορίζονται από την κατάσταση, το γεγονός, το συμβάν. Όταν βιώνουμε ένα δυσάρεστο γεγονός, πιστεύουμε πως δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να αντιδράσουμε σε αυτό, οποιαδήποτε άλλη αντίδραση μας φαίνεται αφύσικη, ή έστω απίθανη. Είναι όμως;

Πρώτα σε πωλήσεις βιβλία

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :
0
Shares