Η αγάπη και ο έρωτας είναι δύο συναισθήματα που έχουν απασχολήσει είτε λίγο είτε πολύ κάθε άνθρωπο. Είναι δύο έννοιες που έχουν εξυμνηθεί, εξιδανικευθεί και αναφερθεί σε αμέτρητες ταινίες, βιβλία, ποιήματα καθώς και έργα τέχνης. Είναι δύο συναισθήματα που χαρακτηρίζουν αδιαφιλονίκητα κάθε ύπαρξη. Όμως απέχουν μεταξύ τους σε μεγάλο βαθμό, έχουν εντελώς διαφορετική σημασία και πολλές φορές συγχέονται.

 

 

Ο έρωτας είναι μία έντονη έλξη προς ένα άλλο πρόσωπο το οποίο χαρακτηρίζεται από την επιθυμία και για τη σαρκική ένωση. Πολλές αντιλήψεις στο διάβα των αιώνων προσπάθησαν να εξηγήσουν τι ακριβώς είναι ο έρωτας, ορισμένοι ψυχολόγοι τον ερμήνευσαν ως ένα εγγενές ένστικτο που συμβάλλει στην αναπαραγωγή, μέσω της επιθυμίας για συνεύρεση. Ως πάθος χαρακτηρίζεται από έντονο εγωισμό, ιδιοτέλεια και εκδικητικότητα. Ο έρωτας επιθυμεί να κυριεύσει την ψυχή του άλλου, ενδιαφέρεται για την ανταποδοτικότητα στη σχέση και πολλές φορές μπορεί να μην έχει ηθικούς δισταγμούς. Ο έρωτας επιθυμεί την κατάκτηση του άλλου με κάθε τρόπο, αγαπάει για να τον αγαπήσουν, δίνει όταν του δίνουν.

Η αγάπη, από την άλλη, είναι ένα συναίσθημα αφοσίωσης και αγνού ενδιαφέροντος που δεν αποσκοπεί στην ανταπόδοση. Στην αγάπη επιθυμείς το καλό του άλλου ακόμα και αν γνωρίζεις ότι δεν υπάρχει ανταποδοτικότητα στα συναισθήματα και τις επιθυμίες, γιατί το εγώ  παραμερίζεται, διότι νοιάζεσαι περισσότερο για τον άλλο και τα δικά του θέλω. Η αγάπη χαρακτηρίζεται από τον αλτρουισμό, ενώ ο έρωτας από τον εγωισμό. Στην αγάπη επιθυμείς την ευτυχία του άλλου ανεξάρτητα από τα συναισθήματα που έχει ο άλλος για σένα, ενώ ο έρωτας αποσκοπεί στην καθαρή κτίση και απόκτηση του άλλου με κάθε κόστος.

Σε πολλά ζευγάρια παρατηρούμε ότι μετά από πολλά χρόνια συμβίωσης το συναίσθημα του έρωτα μετουσιώνεται σε αγάπη. Και αυτό διότι ο έρωτας είναι ένα πάθος περισσότερο  το οποίο δε διαρκεί αιωνίως και με την πάροδο του χρόνου μπορεί ανάμεσα σε ένα ζευγάρι να μην υπάρχει πια με την ίδια θέρμη ή και να έχει ξεθωριάσει. Και αυτό συμβαίνει διότι μέσα στα χρόνια, με την ωρίμανση και την εξέλιξη της σχέσης, πλέον νοιώθεις περισσότερο αγάπη για τον άλλον άνθρωπο, έχεις μπει στη διαδικασία να κάνεις υποχωρήσεις , κάτι που τον πρώτο καιρό του έρωτα δεν υφίσταται. Με την πάροδο του χρόνου έχεις μάθει πια τον άλλο άνθρωπο και τον έχεις αγαπήσει, δεν είσαι πια στην αμείλικτη και άκαμπτη θέση του έρωτα ‘’αγάπα με για να σε αγαπήσω’’.

Για να υπάρξει συνύπαρξη και των δύο αυτών συναισθημάτων πρέπει να υπάρξει πάροδος πολλών χρόνων, επεξεργασίας και συμβίωσης με τον άλλο. Αν, πραγματικά, μπορεί να υπάρξει μία συνύπαρξη και των δύο, τότε αυτό θα είναι ιδανικό και αξιοθαύμαστο.

Συγγραφή Άρθρου

Μαρία Σκαμπαρδώνη

maria skampardoniΔημοσιογράφος

Η Ψυχολογία είναι ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της διότι μελετά τα μύχια και τα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης, μαζί με τη Φιλοσοφία. Η γραφή είναι για αυτή ένας τρόπος ζωής, ένα ξέσπασμα και μία φυγή από την κουραστική πραγματικότητα.

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Προφίλ 

Όλα τα περιεχόμενα της Πύλης Ψυχολογίας - Psychology.gr προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση περιεχομένου είναι αποδεκτή, μόνο εφόσον τηρούνται όλοι ανεξαιρέτως οι παρακάτω κανόνες. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση η Πύλη Ψυχολογίας θα προχωράει σε καταγγελία DMCA, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση. Διαβάστε προσεκτικά το σχετικό πλαίσιο: ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα
Αρκεί μόνο η αγάπη;

Αρκεί μόνο ο έρωτας ή η αγάπη; Πολλά τραγούδια έχουν γραφτεί για τον έρωτα και ένα από...

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Ψυχραιμία και σωστή προετοιμασία - τα όπλα για τις Πανελλήνιες
Πανελλήνιες εξετάσεις

Το να προετοιμάζεσαι για τις Πανελλήνιες, είναι μία δοκιμασία δύσκολη, αγχώδης και ψυχοφθόρα. Η εισαγωγή στα ανώτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας, αποτελεί μία από τις πιο δύσκολες και απαιτητικές απαιτήσεις στη ζωή κάθε εφήβου. Αν αναλογιστεί κάποιος πως ο έφηβος μαθητής καλείται να σηκώσει στους ώμους του όχι μόνο τις δικές του προσδοκίες και όνειρα για το μέλλον του, αλλά και τα όνειρα των γονιών και του κοινωνικού περίγυρου, αντιλαμβάνεται κάποιος εύκολα γιατί μιλάμε για μία εμπειρία εξαιρετικά επώδυνη και αγχώδη.

Μιλώντας ανοιχτά για την εργασιομανία
Εργασιομανία

Κανένας δε διαφωνεί στο γεγονός πως η εργασία είναι απαραίτητη για την επιβίωση αλλά και την κοινωνική καταξίωση και κοινωνικοποίηση του ανθρώπου. Η εργασία, αναμφίβολα, συνδράμει στην κοινωνική καταξίωση του ανθρώπου, συμβάλλει στην αυτοεκτίμηση και την ανεξαρτησία του. Οι άνθρωποι, μέσω αυτής, καλύπτουν τις βασικές βιοτικές ανάγκες αλλά παράλληλα αποκτούν μία επίσημη και στέρεα θέση μέσα στο κοινωνικό σύνολο, αποκτούν ένα κύρος και μία αυτονομία.

Το φαινόμενο του μισογυνισμού
Μισογυνισμός

Όλες οι ομάδες ανθρώπων βάλλονται, συχνά πυκνά, από στερεότυπες αντιλήψεις που αφορούν είτε τις ικανότητές τους, είτε την ηθική τους, είτε οτιδήποτε άλλο. Στο παρόν άρθρο, θα αναφερθούμε ειδικότερα στο φαινόμενο του μισογυνισμού, της αντίληψης εκείνης που θεωρεί πως η γυναίκα ως ύπαρξη και ως οντότητα, είναι υποδεέστερη από τον άνδρα.

Αισθήματα αναξιότητας
αναξιότητα

Τα αισθήματα αναξιότητας δεν είναι άγνωστα στους περισσότερους; όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε υποφέρει από αυτά και ακόμα και αν δεν το παραδεχόμαστε, πέφταμε στην παγίδα να μεγαλώνουμε διαρκώς την αξία των άλλων και να μικραίνουμε τη δική μας.  

Πρώτα σε πωλήσεις βιβλία

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :
0
Shares