Τις περισσότερες φορές χτίζουμε γύρω μας κάστρα όχι μόνο για να προφυλάξουμε τον εαυτό μας αλλά  και για να δούμε ποιος είναι αρκετά τολμηρός ν’ ανέβει να μας συναντήσει. Κυνηγάμε το άπιαστο, το αδύνατο, αυτό που δε ζήσαμε ακόμα. Ένα όνειρο καλοκαιρινής νυχτός η ζωή μας.

Βγες απ' τη ζώνη άνεσής σου

Μιας νύχτας που τα κάστρα της πολλές φορές μας κρύβουν τον ουρανό που διψά να κατακτήσει και ταυτόχρονα να κατακτηθεί. Το πιο δύσκολο είναι να βρεις το θάρρος να σκαρφαλώσεις σε έναν πύργο για να συναντήσεις όποιον λαχταράς σηκώνοντάς το βάρος της απάντησής του. Κάποιες ψυχές συνηθίζουν στον πύργο και τελικά γίνονται κομμάτι του κι άλλες πάλι δεν βλέπουν την ώρα να του ξεφύγουν.

Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, όποια κι αν είναι η απάντηση η χαρά βρίσκεται στην ανάβαση ή μάλλον η χαρά είναι ανάβαση. Να διακινδυνεύεις το σίγουρο, το βολικό για το δύσκολο, το ανηφορικό, το απέραντα ουράνιο και μεγάλο. Μόνο όσοι κινδύνευσαν να πέσουν έμαθαν να πετούν. Αν το αύριο δε σε αγχώνει δε σε παγιδεύει κιόλας.

Το σήμερα ζητά την προσοχή σου και την μάχη σου. Μια μάχη που δίνεις σιωπηλά άγνωστη σε όλους και τρανταχτή πιο πολύ σε εσένα τον ίδιο. Ό,τι παραμένει μυστικό κρατάει τη μαγεία και την ομορφιά του. Να σε ηρεμείς που και που. Να φυλάς τα όπλα σου για πόλεμο και τότε όλοι οι θησαυροί των κάστρων θα σου χαρίζονται και θα σου ανήκουν!

Αποκτήστε το βιβλίο Να θέλεις και να ερωτεύεσαι, από το εξειδικευμένο βιβλιοπωλείο ψυχολογίας του Psychology.gr

Μείνε στο τώρα

Η πραγματική ζωή σου είναι αυτή που κυλάει μπροστά στα μάτια σου την ώρα που περιμένεις κάτι άλλο να συμβεί.

Χάνονται οι στιγμές, γλιστρούν τα δευτερόλεπτα ανάμεσα στα δυο μας χέρια. Πώς αντέχουμε να ξοδεύουμε το τώρα που είναι ολότελα δικό μας για ένα μέλλον αβέβαιο κι αμφίβολο;

Ο λόγος που επιλέγεις να σκέφτεσαι το μέλλον είναι γιατί σε πληγώνει το παρόν. Όμως η χαρά του αγώνα είναι δική μας γιατί η ζωή είναι πάλη και χαρά μαζί. Να αφήνεις την καρδιά σου ανοιχτή στ’ απρόσμενα Του Θεού. Σε ένα κόσμο χορτασμένο από υλικά αγαθά η δοτικότητα, η διαθεσιμότητα, η αγάπη έγιναν θησαυροί για αναζήτηση και αναφορά. Βουβάθηκαν οι γειτονιές και πλέον μιλούν μόνο οι τηλεοράσεις. Σίγησε η αγάπη και θεριέψανε οι τσακωμοί. Επικοινωνούν οι υπολογιστές και απομονώθηκαν οι καρδιές. Τι είναι αυτό που λείπει; Απουσιάζει η ψυχή.

Ψυχή παλλόμενη μας λείπει. Λησμονήσαμε πως το να ζεις όμορφα σημαίνει να ζεις απλά.

Με λίγα αγαθά και πολλή αγάπη. Είδος προς εξαφάνιση η αγάπη, σωπαίνει για να αφήνει εμάς να φωνάζουμε τα δικαιώματά μας δυνατά.

Παντού τριγύρω πρόσωπα σκυθρωπά. Ο ήλιος πλέον δεν μας δίνει θέρμη και χαρά. Υπάρχει μόνο για να μας ξυπνά ωρολογιακά. Δεν είναι κακό να θες να πας μπροστά, απλά είναι άσκοπο να κυνηγάς όνειρα απατηλά και κίβδηλα. Τα σπίτια μας έγιναν μονωμένα κλουβιά. Ξεχάσαμε πως και σ’ αυτή τη βιαστική ζωή μόνο χέρι – χέρι μπορούμε να περάσουμε την θάλασσα της χαράς και της λύπης. Σε τούτη την εποχή το μόνο που έχουμε πραγματικά ανάγκη είναι συμπόνια κι αληθινή αγάπη.

Εμείς οι ίδιοι μας φυλακίζουμε

Να μην εγκλωβίζεσαι σ΄έναν εαυτό αυτάρκη. Όποιος νομίζει ότι η καλύτερη παρέα είναι μονάχα ο εαυτός του καταλήγει ν’ ασφυκτιά μέσα σ΄αυτόν. Η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στο μοίρασμα, στο άνοιγμα της καρδιάς μας. Αλήθεια τι όμορφο να είμαστε ο ένας η ξεκούραση, το βάλσαμο του άλλου; Σ’ ένα καμίνι εγωισμού εσύ να επιλέγεις να είσαι δροσιά. Δροσιά για τους ανθρώπους γύρω σου μα και για εσένα τον ίδιο. Όλοι οι άνθρωποι έχουν να σου δώσουν, μπορούν κάτι να σου μάθουν αρκεί να τους επιτρέψεις να σε πλησιάσουν.

Νομίζω αν δεν εξαρτάσαι απ’ τους επαίνους των άλλων μοιάζεις με πουλί λεύτερο που δεν δέχεται να μπει στο κλουβί που του έφτιαξαν κι ακολουθεί το δικό του δρόμο.

Δεν είναι οι άλλοι που μας φυλακίζουν, είμαστε εμείς οι ίδιοι που κλειδωνόμαστε με κλειδαριές βαριές στο μπουντρούμι του εγωισμού μας.

Το λιοντάρι γνωρίζει τη δύναμή του. Αλλίμονο σ΄αυτόν που παριστάνει το λιοντάρι για να καταφέρει να επιβληθεί. Η ήττα κάποιες φορές είναι η πιο τρανή νίκη. Ποιος είπε πως σε ωφελεί να δείχνεις κάτι που δεν είσαι και δεν χρειάζεται να γίνεις και ποτέ; Αληθινή νίκη είναι να ζεις λεύτερα. Να είσαι εσύ. Να διασχίζεις ουρανούς κι ενώ οι άλλοι στέκονται στην αδυναμία σου εσύ να χαίρεσαι που η αδυναμία σου γίνεται η δύναμή σου.

Ύψωσες τείχη γύρω απ’ την καρδιά σου, την σφάλισες στο κουβάρι της αυτοαπομόνωσης και μετά πώς περιμένεις ν’ αναπνεύσει; Τα τείχη είναι για να γκρεμίζονται και οι καρδιές για να αγαπούν και να αγαπιούνται!

Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου

Ολυμπία Μαρία Ποντίκη

olympia pontikiΝομικός, Σύμβουλος Γάμου και Οικογένειας, Life and Business Coaching, Mcs Ποιμαντική Ψυχολογία.