Η διαταραχή μετατραυματικού στρες ορίζεται ως μια αγχώδης διαταραχή που εμφανίζεται σε άτομα που έχουν βιώσει ένα τραυματικό γεγονός, το έχουν δει να συμβαίνει ή έχουν ακούσει κάποιον να το περιγράφει.

Θα υποστηρίξουμε με οικονομία λόγου και παραδείγματα από αληθινές αφηγήσεις, την ανωτέρω άποψη.

Δράττομαι της ευκαιρίας να μιλήσω για την ρουτίνα με αφορμή δύο πράγματα. Το ένα είναι το βίωμα των ανθρώπων, όπως το παρατηρώ και το αντιλαμβάνομαι στην κατάσταση της πανδημίας με ό,τι αυτή έχει επιφέρει στην ζωή μας.

Μπορεί να έχουμε συνυπάρξει με συντρόφους ήσυχους, χαμηλών τόνων, εσωστρεφείς, όμως οι αρνητικοί τύποι δεν διαβαίνουν ως αθόρυβοι επισκέπτες στη ζωή μας. Η αρνητικότητα, η οποία μπορεί να υφαίνεται ως απαισιοδοξία, γκρίνια, παράπονα, καχυποψία, κριτική, κυνισμό, μιζέρια, δυσλειτουργικό σκεπτικό του όλα ή τίποτα, μαύρο – άσπρο, αυθαίρετα συμπεράσματα ή και τάση προς επιθετικότητα, είναι ένα χαρακτηριστικό που δύναται να θέτει το ζευγάρι σε επερχόμενη δυστυχία και ματαίωση της σχέσης.

Είναι χαρακτηριστικό πως στα πλαίσια του σύγχρονου τρόπου ζωής, ο άνθρωπος περισσότερο ελέγχεται από τον χρόνο, αντί να τον διαχειρίζεται κατάλληλα ο ίδιος. Έτσι, πολύ συχνά, τα άτομα θεωρούν τον χρόνο ανεπαρκή για να εκπληρώσουν είτε τις επαγγελματικές, είτε τις προσωπικές και ψυχαγωγικές τους δραστηριότητες. Η αδυναμία αυτή θεωρείται ως ένας από τους βασικούς στρεσογόνους παράγοντες. 

Η θεραπεία αποδοχής και δέσμευσης (ΘΑΔ) είναι μια θεραπευτική προσέγγιση της τρίτης γενιάς των Γνωσιακών Συμπεριφοριστικών Ψυχοθεραπειών (ΓΨ) .

Στις μέρες μας είναι αρκετά γνωστή η ψυχοθεραπεία μέσω της κλινικής ύπνωσης. Η συγκεκριμένη μέθοδος, μάλιστα, χρησιμοποιείται ήδη από τους αρχαίους χρόνους, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αίγυπτο.

Είναι άξιο αναφοράς να ειπωθούν σε αυτό το σημείο, πριν ακόμα μπούμε σε λεπτομέρειες, ορισμένες γενικότερες πληροφορίες, οι οποίες σχετίζονται με το θέμα του παρόντος άρθρου και συγκεκριμένα με τη λέξη «πανικός».

Η συγκεκριμένη λέξη προέρχεται από το όνομα ενός αρχαίου Θεού, του Πάνα, ο οποίος ήταν μεταξύ των γνωστών θεοτήτων της αρχαίας Ελλάδας.

Ελάχιστοι από εμάς περνούμε έστω και μια εβδομάδα της ζωής μας, χωρίς να βιώσουμε το συναίσθημα του άγχους ή του φόβου. Στις αγχώδεις διαταραχές, τόσο το άγχος όσο και ο φόβος παίζουν σημαντικό ρόλο. Το άγχος ορίζεται ως η ανησυχία γύρω από ένα πρόβλημα που το άτομο προσδοκά ότι θα προκύψει, ενώ αντίθετα, ο φόβος ορίζεται ως η αντίδραση σε ένα άμεσο κίνδυνο.

Κατά την διάρκεια των τελευταίων ετών, τόσο η ερευνητική όσο και η εκπαιδευτική  κοινότητα έχει εστιάσει την μελέτη της στην εύρεση των ενεργή αιτιών αναφορικά με την επιλεκτική αλαλία, γεγονός που προκύπτει από το υψηλό ποσοστό εμφάνισης της εν λόγω διαταραχής στον γενικό πληθυσμό.

Ο πόλεμος έχει διαμορφώσει κοινωνίες σε όλη την ιστορία, αφήνοντας ανεξίτηλα σημάδια σε αυτούς που εμπλέκονται άμεσα και έμμεσα. Ενώ η σωματική καταστροφή του πολέμου είναι εμφανής, οι ψυχολογικές και βιολογικές συνέπειές του στους στρατιώτες και τους πολίτες είναι βαθιές ,πολύπλοκες και συχνά δεν φαίνονται .

Οι ηλικιωμένοι με ψυχικές διαταραχές αντιμετωπίζουν περίπου διπλάσιο κίνδυνο να πεθάνουν λόγω σοβαρής Covid-19, σε σχέση με τους ανθρώπους χωρίς ψυχικά προβλήματα, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Η πολυσχιδής προσωπικότητα του ιατρού Ιπποκράτη διαμήνυσε, ότι «η ιππασία στον καθαρό αέρα δυναμώνει τους μυς και τους κρατά σε καλή κατάσταση».

Οι συναισθηματικοί δεσμοί που δημιουργούμε με τους άλλους είναι το θεμέλιο της επιβίωσης και της εξέλιξης μας. Από τη βρεφική ηλικία αναζητούμε συναισθηματική φροντίδα και ασφάλεια από ένα φροντιστή και έτσι από πολύ νωρίς ανάλογα με το οικογενειακό πλαίσιο στο οποίο μεγαλώνουμε αναπτύσσουμε διαφορετικά μοτίβα συναισθηματικής σύνδεσης που μας καθορίζουν σε όλες τις σημαντικές σχέσεις της μετέπειτα ενήλικης ζωής μας.

Καινοτόμα εκδήλωση για την ψυχική υγεία σε κατάστημα της Coco-Mat διοργανώθηκε από τα Κέντρα Ημέρας Υποστήριξης Εργαζομένων (Αιγάλεω).

Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), 1 στους 10 ενήλικες αναφέρει κατάθλιψη.

«Οι δειλοί πεθαίνουν πολλές φορές», είχε πει ο Σέξπιρ. Εννοώντας πως κάθε φορά που δειλιάζουμε, δεν αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις, αποφεύγουμε το άγνωστο, το ρίσκο, τις δυσκολίες, δεν αγωνιζόμαστε για τα πιστεύω και τις επιθυμίες μας, δεν εκφράζουμε τη γνώμη μας, είναι ένας μικρός θάνατος.

Όλοι οι άνθρωποι σε αρκετές στιγμές της ζωής μας ανησυχούμε για διάφορα ζητήματα όπως έιναι οι σχέσεις, η δουλειά, τα οικονομικά και φυσικά η υγεία. Κάθε ένας από εμάς κάποια στιγμή θα νιώσει διάφορες αισθήσεις ή αλλαγές στο σώμα του, θα αναρωτηθεί εάν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα υγείας και θα ακολουθήσει διάφορα βήματα για να ανακουφιστεί από τις ανησυχίες αυτές.

Όταν ένας άνθρωπος διακατέχεται από κρίσεις πανικού βιώνει με τρόμο έντονα συναισθήματα οδύνης, αγωνίας και αυξημένο άγχος. Τα συμπτώματα των κρίσεων προσομοιάζουν με αυτά ορισμένων σωματικών παθήσεων, όπως οι καρδιακές παθήσεις, το εγκεφαλικό, κ.α. ή με ορισμένων καταστάσεων, όπως η λιποθυμία, ο πνιγμός ή ακόμη και κάποιων ψυχικών παθήσεων, όπως η αποπροσωποποίηση ή ακόμη και η αίσθηση απώλειας του νου.

Οι κρίσεις πανικού έχουν τα χαρακτηριστικά ενός ξαφνικού, επικίνδυνου φυσικού φαινομένου. Το άτομο που βιώνει μια τέτοια κρίση κατακλύζεται από ένα έντονο και ξαφνικό αίσθημα φόβου που κλιμακώνεται στα όρια του τρόμου.

Συνήθως συνοδεύεται από δυσάρεστα σωματικά συμπτώματα, δυσκολία εκλογίκευσης του συμβάντος καθώς και απο μια αίσθηση επικείμενης καταστροφής.