Τι μεταφέρεται από γενιά σε γενιά όταν δεν υπάρχουν λέξεις; Τι μένει στο σώμα όταν οι ιστορίες δεν ειπώθηκαν ποτέ, όταν ο πόνος καλύφθηκε με σιωπή και η επιβίωση έγινε κανόνας;

Υπάρχουν κάποιες στρατηγικές που αποδεδειγμένα θα σε βοηθήσουν. Μια πληροφορία που καλό είναι να έχουμε στο μυαλό μας έχει να κάνει με το γεγονός ότι αν έχουμε να φάμε πάνω από 4 ώρες, η γλυκόζη στο αίμα μας θα πέσει σε χαμηλά επίπεδα και θα έχουμε μεγαλύτερη πείνα.

Σε μια εποχή όπου συχνά βιαζόμαστε να χαρακτηρίσουμε τόσο τους άλλους όσο και τον εαυτό μας, «είμαι υπερβολικός», «είμαι αγχώδης», «είμαι αναβλητικός», «είμαι αλλού», το βιβλίο Πάνω, κάτω, μπροστά, πίσωτης Δανάης Δεληγεώργη έρχεται να προτείνει έναν διαφορετικό τρόπο κατανόησης.

Ζούμε σε μια εποχή όπου η πληροφορία είναι παντού, αλλά η ουσιαστική κατανόηση του εαυτού μας παραμένει κάτι δύσκολο.

Το βιβλίο που σου θυμίζει τι αξίζει πραγματικά την ενέργειά σου

Η καθημερινότητα είναι ένας ρόλος. Κάθε μέρα αλλάζουμε πρόσωπα χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Άλλοι είμαστε στη σχέση μας, άλλοι όταν μιλάμε στα παιδιά μας.  Άλλοι μπροστά στον προϊστάμενο, άλλοι δίπλα στον συνάδελφο.

Η Ν. μεγάλωσε γνωρίζοντας να κρατά τα θέλω της χαμηλά. Στο σχολείο δεν ζητούσε να συμμετάσχει σε κάτι που ήθελε πολύ.

Η σχέση ως καθρέφτης - εξιδανίκευση, απόσυρση, εγκατάλειψη. Η μεγαλύτερη αυταπάτη του ναρκισσισμού είναι η πεποίθηση ότι κάποιος μπορεί να σταθεί μόνος, ότι δεν χρειάζεται κανέναν. Ο ναρκισσιστής δείχνει αυτάρκης και σίγουρος, σαν να έχει χτίσει γύρω του έναν τοίχο που τον προστατεύει από κάθε εξάρτηση.

Το μυαλό σας έχει ένα ύπουλο χαρακτηριστικό που, αν του το επιτρέψετε, μπορεί να σας παλαβώσει εντελώς. Πείτε μου αν σας φαίνεται γνώριμο το εξής:

Σε κάθε εποχή οι άνθρωποι βρίσκονται αντιμέτωποι με συγκρούσεις. Κάποιες είναι εμφανείς, πολιτικές αντιπαραθέσεις, επιχειρηματικοί ανταγωνισμοί, στρατιωτικές συγκρούσεις. Άλλες είναι λιγότερο εμφανείς αλλά εξίσου καθοριστικές: αθόρυβες μάχες μέσα στον εργασιακό χώρο ή οι εντάσεις στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Τα Γονίδια δεν Καταργούν το Ρόλο του Γονέα. Μου φαίνεται πως μέρα με τη μέρα ακούμε ότι ολοένα και περισσότερες πτυχές της ανθρώπινης φύσης συνδέονται με τα γονίδια.

Τι δεν είναι ναρκισσισμός; Όταν ένας όρος εισχωρεί στη δημόσια σφαίρα, αποκτά βαρύτητα – αλλά συχνά αρχίζει να υστερεί σε ακρίβεια. Έτσι συμβαίνει και με τον ναρκισσισμό. Εύκολα μετατρέπεται σε ψυχολογική ετικέτα για κάθε συμπεριφορά που δεν μας ικανοποιεί: φιλοδοξία, αυτάρκεια, προστασία ορίων, επιμέλεια στην εμφάνιση. Όμως η ψυχική πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη.

Ζούμε σε μια εποχή όπου υπάρχει η νοοτροπία πως η παραγωγικότητα και οι στόχοι είναι αυτά που καθορίζουν την αξία μας και την έννοια της επιτυχίας.