Απόσπασμα από τα λόγια της Κ. για το «τι είναι αγάπη»:
«Ήμουν πάντα το παιδί που το θαύμαζε όλη η οικογένεια. Το παιδί που αρίστευε, που δεν έδινε δικαιώματα, δεν αντιμιλούσε και πάντα φρόντιζε να μην δυσαρεστεί τους άλλους.

Η σχέση μεταξύ πολιτιστικών δραστηριοτήτων και ψυχικής ευεξίας έχει αρχίσει να αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, τόσο από την επιστημονική κοινότητα όσο και από την κοινωνία γενικότερα.

Η έννοια της ταχύτητας έχει αναχθεί σε προσόν της προσωπικότητας στη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα. Προσόν που συγκεντρώνει υψηλή βαθμολογία από τους απανταχού «ειδικούς» και «σοφούς» του κόσμου μας. Οποιοσδήποτε άλλος ρυθμός εκτός από το «τάχιστα» λογίζεται από ιδιαιτερότητα εως πρόβλημα. Αυτή η αντίληψη έχει απλωθεί σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής και προσωπικής ζωής.

Πόσο απλό αλλά και πόσο σύνθετο ταυτόχρονα είναι για κάποιον να είναι ο εαυτός του και να μπορεί να ζεί ανά πάσα στιγμή αυτό που επιθυμεί. Ο Jacques Lacan με το δικό του ανατρεπτικό λόγο μας έχει τονίσει ότι από την αρχή της ζωής μας αναγκαζόμαστε να αλλοτριωθούμε βάσει της επιθυμίας του άλλου.

Η χοροθεραπεία ή χοροκινητική θεραπεία αποτελεί θεωρία κ μεθοδολογία που χρησιμοποιεί την θεραπευτική διαδικασία (π.χ. σχέση, συναισθηματική ανάπτυξη, συμβολική εμφάνιση εσωτερικών συγκρούσεων), την εξελικτική κίνηση και την κινητική έκφραση.

Η θέση του χιούμορ στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα και λεπτά ζητήματα της κλινικής θεωρίας.

Μία από τις θεμελιώδεις προκλήσεις στην εκπαίδευση των νέων ψυχοθεραπευτών είναι η ανάπτυξη ενός δομημένου κλινικού συλλογισμού: η ικανότητα, δηλαδή, να μην αρκούνται στην απλή καταγραφή των συμπτωμάτων, αλλά να κατανοούν τη λειτουργική και αναπτυξιακή τους σημασία εντός του ευρύτερου ψυχικού κόσμου του θεραπευόμενου.

Η σύγχρονη εποχή χαρακτηρίζεται αλλιώς και ως εποχή του «στιγμιαίου», έχοντας υιοθετήσει την κουλτούρα της αμεσότητας, της γρήγορης επιβράβευσης, της συνεχούς συνδεσιμότητας και της υπερπληροφόρησης.

Τα ζητήματα που προβληματίζουν περισσότερο τους ανθρώπους που αναζητούν ψυχοθεραπευτική υποστήριξη αφορούν -ασυνείδητα στα αρχικά στάδια της θεραπείας- τη διαδικασία ψυχικής ωρίμανσης, δηλαδή την προσωπική εξέλιξη και ωριμότητα του ατόμου, καθώς και τη λειτουργική του συμβίωση στο γάμο, την οικογένεια και τις άλλες του σχέσεις.

Αρκετοί θεραπευόμενοι με ρωτούν τί είναι η ψυχοθεραπεία και πως μπορούν να βοηθηθούν. Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι η λέξη σχέση. Η  σχέση που δημιουργείται ανάμεσα στον θεραπευόμενο και τον θεραπευτή.

Η ψυχοθεραπευτική προσέγγιση των δυσκολιών που παρουσιάζουν τα άτομα με αυτισμό εντάσσεται στη συνολική και σφαιρική διαχείριση των δυσκολιών αυτών, ιδιαίτερα σε άτομα με αυτισμό χαμηλού και μέσου επιπέδου αναγκών.

Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με την ίδρυση νέων τμημάτων Ψυχολογίας, πληθαίνουν οι προβληματισμοί της πανεπιστημιακής κοινότητας για το μέλλον της ψυχολογίας στην Ελλάδα.

Ο Στέλιος Στυλιανίδης, Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής Παντείου Πανεπιστημίου, ψυχαναλυτής, ομαδικός αναλυτής και η Ιωάννα Κουστένη Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια, Διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας, Επιστ. Συνεργάτης Τμήματος Ψυχολογίας Παντείου Πανεπιστημίου & Ελλ. Ανοικτού Πανεπιστημίου, έγραψαν στην AthensVoice για την ψυχοθεραπεία στην Ελλάδα σήμερα.

Στην σημερινή εποχή η Ψυχοθεραπεία δεν αποτελεί προνόμιο λίγων ανθρώπων. Ο σημαντικός αριθμός καταρτισμένων Ψυχοθεραπευτών σε συνδυασμό με τα αυξημένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι καθημερινά και η πληθώρα ψυχοθεραπευτικών προσεγγίσεων που υπάρχουν για να βοηθήσουν τους συμβουλευόμενους έχει οδηγήσει μια σημαντική μερίδα ανθρώπων να οδηγούνται στην πολυθρόνα του Ψυχολόγου.

Στις ιδιαίτερες συνθήκες και περιστάσεις, οι οποίες για λόγους υγείας και προστασίας επιτάσσουν κοινωνική «απόσταση» καλούμαστε να προσαρμοστούμε, επαναπροσδιορίζοντας αρκετές πτυχές της καθημερινότητάς μας. Η ψυχοθεραπεία βασίζεται στην δια ζώσης επικοινωνία και στην εδώ και τώρα παρέμβαση.

Η ψυχοθεραπευτική διαδικασία είναι μια επιλογή που παίρνουν οι άνθρωποι, όταν βρίσκονται με μία συγκεκριμένη πορεία της ζωής τους, ανάλογα το σημείο της ετοιμότητάς τους. Μοιάζει σαν ένα εσωτερικό προσωπικό ταξίδι αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης.

Παρακάτω παρουσιάζονται μια σειρά από νευροχημικές έρευνες οι οποίες υποδεικνύουν ότι οι ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις έχουν συγκεκριμένα βιολογικά αποτελέσματα. Η ψυχοθεραπεία πέραν της θεωρητικής προσέγγισης και της στατιστικής βασίζεται σε βιολογικές μετρήσεις και εγκεφαλικές αναπαραστάσεις διαφόρων νευροψυχικών λειτουργιών.

Η απαρχή κάθε σχέσης, προϋποθέτει και από τα δύο μέρη την σφοδρή επιθυμία της αντάμωσης, της συνάντησης, με τον σημαντικό Άλλο, σε έναν τόπο προσβάσιμο που να προσδιορίζει το “εδώ”, και σε ένα χρόνο που να επιτάσσει το “τώρα”.

Όνειρο είναι μία αλληλουχία εικόνων, ήχων ή άλλων αισθήσεων, ιδεών, συναισθημάτων και μορφών που δημιουργούν μία «ιστορία» κατά τη διάρκεια του ύπνου, κατά τη φάση REM. Το περιεχόμενο των ονείρων δεν έχει τη λογική αλληλουχία της φυσικής πραγματικότητας και είναι πέρα από τον συνειδητό έλεγχο αυτού που το βιώνει (Wikipedia).

Αποτελεί πια καθημερινότητα της πλειοψηφίας των ανθρώπων να δίνουν πολύ ή λίγο από τον χρόνο τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Είτε είναι αυτοί που παρακολουθούν κάτι είτε είναι αυτοί που «ανεβάζουν» κάτι για να το παρακολουθήσουν κάποιοι άλλοι.

Η άνοια αποτελεί μία περίπλοκη, προοδευτικά εξουθενωτική διαταραχή, η οποία περιλαμβάνει μείωση των γνωστικών, λειτουργικών και πνευματικών δεξιοτήτων του ατόμου.