Οι περισσότεροι από εμάς βιώνουμε θλίψη κατά τη διάρκεια της ζωής μας με αποτέλεσμα να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως «καταθλιπτικοί», ενώ παράλληλα, μια άλλη μερίδα ανθρώπων αναζητά διακαώς στο διαδίκτυο (το γνωστό στις μέρες μας ως googlάρισμα) τις πληροφορίες, τις εμπειρίες και τα συναισθήματα εκείνα που θα τους δημιουργήσουν μια «ταύτιση» μαζί της.

Τα συμπτώματα της Κατάθλιψηςείναι τα εξής:

1. Καταθλιπτική διάθεση που διαρκεί το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας και σχεδόν κάθε ημέρα. Η καταθλιπτική αυτή διάθεση μπορεί να προσδιοριστεί είτε από το ίδιο το άτομο είτε από άλλους που το παρατηρούν.

Το μεγαλύτερο ταξίδι της ζωής μας, είναι σίγουρα η διαδρομή που καλούμαστε να κάνουμε στο βάθος του ίδιου μας του εαυτού. Πολλές φορές ωστόσο, ο φόβος, οι προκαταλήψεις και τα δικά μας προσωπικά, στενά όρια μέσα στα οποία έχουμε από πολύ μικροί παγιδευτεί, καθιστούν αυτό το ταξίδι δύσκολο, ίσως και αδύνατο.

Με ρώτησε κάποιος που ήταν πάντα νέος –ήθελε βλέπεις να είναι συνέχεια μαθητής- «Τι είναι ψυχοθεραπεία;», του είπα: «Εγώ δεν ξέρω… Ρώτησα όμως κάποτε τον σοφό δάσκαλο, που δεν έχει όνομα, κι εκείνος ταπεινά μου είπε»: Να σου πω πρώτα ποια είναι η ψεύτικη ψυχοθεραπεία.

Η αλλαγή αποτελεί έναν από τους πιο θεμελιώδεις, αλλά και πιο απαιτητικούς στόχους της ανθρώπινης ζωής. Από τη βελτίωση συνηθειών και την ενίσχυση της ψυχικής υγείας έως τη μεταμόρφωση συναισθηματικών και διαπροσωπικών μοτίβων, η διαδικασία της αλλαγής δεν είναι ούτε γραμμική ούτε απλή.

Η γη δεν φωνάζει. Ραγίζει. Και αυτός ο ήχος, συχνά αφανής, μοιάζει με τις βαθύτερες ρωγμές της ψυχής: δεν διακρίνονται εύκολα, αλλά διαμορφώνουν τα πάντα.

Η εποπτεία είναι μία δομημένη και επίσημη συνεργατική διευθέτηση, κατά την οποία ένας σύμβουλος ή ψυχοθεραπευτής στοχάζεται τακτικά γύρω από την κλινική του εργασία με κάποιον έμπειρο λειτουργό και επόπτη.

Κύρια ερώτηση που οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν είναι «Θα λειτουργήσει σε μένα;». Οι περισσότεροι άνθρωποι θα συμφωνούσαν ότι αυτό είναι ίσως το βασικό ζήτημα για όποιον σκέφτεται να επιλέξει την υπνοθεραπεία. 

Η ύπνωση ως φαινόμενο υπάρχει από την αρχή της δημιουργίας της ανθρώπινης ύπαρξης. Είναι μια φυσική ικανότητα του ατόμου που συναντάται σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς (Αρχαία Ελλάδα, Αίγυπτος) και μπορεί να βιωθεί από κάθε άτομο, σε κάθε συνθήκη.

H Κοινωνική Αγχώδης Διαταραχή (κοινωνική φοβία) χαρακτηρίζεται από αξιοσημείωτο και έντονο άγχος ή φόβο (κοινωνικό άγχος) για κοινωνικές καταστάσεις στις οποίες το άτομο μπορεί να έρθει αντιμέτωπο με την κριτική των άλλων.

Η υποχονδρίαση σύμφωνα με το DSM-IV-TR (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) ανήκει στις σωματόμορφες διαταραχές, μια ομάδα ψυχικών διαταραχών που έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό τους τα σωματικά συμπτώματα, τα οποία δεν μπορούν να αποδοθούν σε κάποια οργανική πάθηση.

Στην εποχή μας οι κρίσεις πανικού αποτελούν μια από τις πιο συνήθεις εκδηλώσεις άγχους στο νεανικό κοινό. Συνοδεύονται πάντα από πληθώρα σωματικών συμπτωμάτων όπως ταχυπαλμία, εφίδρωση, αίσθηση ενός γενικευμένου συναισθηματικού κενού, φόβο απώλειας της ζωής και πολλά άλλα κι έτσι μπλοκάρουν και περιορίζουν τη λειτουργικότητα του ατόμου σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Όλο και πιο συχνά, παρατηρούμε άτομα να απευθύνονται στον θεραπευτή ακόμη και από την πρώτη τηλεφωνική επαφή, φέρνοντας ως αίτημα κάτι πολύ συγκεκριμένο, ακλόνητο  και αδιαπραγμάτευτο: κρίση πανικού. Ο όρος έχει φτάσει να χρησιμοποιείται πλέον συχνά στην καθομιλουμένη, ενώ είναι εντυπωσιακό το ότι με μία απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο βρίσκει κανείς πληθώρα πληροφοριών γύρω από την φύση και αντιμετώπιση του πανικού, όπως επίσης σεμινάρια, άρθρα, βιωματικές ασκήσεις, κλπ.

Η ταυτότητά μας δομείται συμφώνα με την ψυχαναλυτική προσέγγιση από τα πρώτα έτη της ζωής μας. Εν μέρει, είσαι αυτό που πίστεψαν οι σημαντικοί σου άλλοι ότι μπορούσε ή έπρεπε να είσαι.

Το Υπουργείο Υγείας Κύπρου θέτει σε δημόσια διαβούλευση το Νομοσχέδιο με τίτλο «ο περί της Εγγραφής Ψυχοθεραπευτών Νόμος» του οποίου σκοπός είναι η ρύθμιση της άσκησης του επαγγέλματος του ψυχοθεραπευτή στην Κύπρο.

Παραθέτουμε παρακάτω ένα απόσπασμα με επιλεγμένα σημεία από το κείμενο διαβούλευσης.

Παραθέτουμε τον κώδικα δεοντολογίας ψυχολόγων Κύπρου, όπως αυτός αναφέρεται στη σελίδα του Παγκύπριου Συλλόγου Ψυχοθεραπευτών.

Συνεργάτης του psychology.gr - Συγγραφή Άρθρων

Email Επικοινωνίας: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 

Η Κωνσταντίνα Γεραντώνη γεννήθηκε και κατοικεί στην Αθήνα. Σπούδασε στο τμήμα Κοινωνικής Διοίκησης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου, με κατεύθυνση την Κοινωνική Εργασία και έχει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος κοινωνικού λειτουργού.

Ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές σε κοινό πρόγραμμα του ΕΑΠ με την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με αντικείμενο τη Διαχείριση Γήρανσης και των Χρόνιων Νοσημάτων.

Έχει ειδικευτεί στη Συστημική Ψυχοθεραπεία, στο Εργαστήριο Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων και έχει εκπαιδευτεί στη μέθοδο Τραυματοθεραπείας EMDR.

Παρακολουθεί το πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών της Ιατρικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, «Ψυχοθεραπεία: Θεωρητικά Πλαίσια, Κλινικές εφαρμογές και Συγκριτικές προσεγγίσεις» και ταυτόχρονα εκπαιδεύεται στο πρόγραμμα Εκπαιδευτών – Εποπτών στη Συστημική Ψυχοθεραπεία και Θεραπεία Οικογένειας, στο Εργαστήριo Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων.

Έχει εργαστεί για το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγιεινής. Από το 2008 ως σήμερα, εργάζεται σε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς με άτομα, οικογένειες και ομάδες.