Η σεξουαλική κακοποίηση αποτελεί μία από τις πιο τραυματικές εμπειρίες που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος. Δεν πρόκειται μόνο για ένα γεγονός που συνέβη στο παρελθόν, αλλά για μια εμπειρία που μπορεί να επηρεάσει βαθιά τον τρόπο με τον οποίο το άτομο αντιλαμβάνεται τον εαυτό του, τους άλλους και τον κόσμο γύρω του.

Η Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή (ΓΑΔ) είναι μία από τις κοινές ψυχικές διαταραχές. Πάνω από 20% των ενηλίκων επηρεάζονται από αγχώδεις διαταραχές κάθε χρόνο. Προκαλεί φόβο, ανησυχία και ένα διαρκές αίσθημα καταπόνησης.

Όσο εντυπωσιακό και αν ακούγεται, η ψυχοθεραπεία δεν ασχολείται με τη θεραπεία της ψυχής. Προκειμένου να το εξηγήσουμε αυτό καθώς και το πραγματικό σκοπό της ψυχοθεραπείας, πρέπει πρώτα να κάνουμε μία σύντομη ιστορική αναδρομή στην ιστορία της ψυχολογίας.

Στο πολιτισμικό DNA της Ελλάδας, η μητρότητα δεν αποτελεί απλώς έναν οικογενειακό δεσμό, αλλά ένα αδιαμφισβήτητο σύμβολο ιερότητας.

Η μοναξιά αποτελεί μια παγκόσμια και βαθιά ανθρώπινη εμπειρία, που δεν ορίζεται απλώς από τη φυσική απουσία άλλων ανθρώπων, αλλά από ένα υποκειμενικό και οδυνηρό συναίσθημα αποσύνδεσης (Hawkley & Cacioppo, 2010).

Ο μύθος του Σισύφου παραμένει επίμονα σύγχρονος. Όχι μόνο επειδή μιλά για την επανάληψη και τη ματαίωση, αλλά επειδή αποτυπώνει με ακρίβεια την εμπειρία του να κουβαλά κανείς ένα βάρος που δεν διάλεξε. Έναν κόπο που μοιάζει αναγκαίος, αλλά ποτέ ολοκληρωμένος.

Ο έρωτας, όπως είναι αναμενόμενο, μας είναι επιθυμητός. Όταν είμαστε ερωτευμένοι ακόμα και χωρίς ανταπόκριση πολλά από τα χαρίσματα του ατόμου που μας έλκει τα θεωρούμε αυτονόητα.

Το Ελληνικό Κέντρο Focusing σας προσκαλεί στην Ημερίδα Focusing Τραυματοθεραπεία με εισηγητή τον κ. Εμμανουήλ Βανταράκη M.Sc. Ψυχοθεραπευτή.

Όλοι ζούμε σε έναν κόσμο όπου το τραύμα και το τραυματικό γεγονός είναι μέρος της καθημερινής πραγματικότητας.

Η θεραπευτική γραφή σχετίζεται με μια διαδικασία κατά την οποία το θεραπευόμενο άτομο καλείται να χρησιμοποιήσει το εργαλείο της γραφής ως μέσο διερεύνησης του εαυτού και αναστοχασμού πάνω σε σκέψεις, εμπειρίες και συναισθήματα.

Τι σου συνέβη;»  Ένας ολοκληρωμένος κύκλος σεμιναρίων για την κατανόηση και την αντιμετώπιση του Ψυχικού Τραύματος

Το ψυχικό τραύμα δεν αποτελεί απλώς μια επώδυνη ανάμνηση του παρελθόντος. Είναι μια εμπειρία που αφήνει βαθύ αποτύπωμα στον εγκέφαλο, επηρεάζοντας τον τρόπο με τον οποίο το άτομο αντιλαμβάνεται τον εαυτό του, τους άλλους και τον κόσμο.

Μια ανατρεπτική προσέγγιση στην επίλυση χρόνιων ψυχοσωματικών προβλημάτων, που σε πολλές περιπτώσεις η παραδοσιακή θεραπεία, τα φάρμακα ή άλλες παρεμβάσεις δεν έχουν την ικανότητα να αγγίξουν.

Το Κολλέγιο Ανθρωπιστικών Επιστημών –ICPS διοργανώνει το Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2025, ώρα 12:00 – 14:00, ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον σεμινάριο με τίτλο “Μητρικό ένστικτο θανάτου και τραύμα: Εφαρμογές σε θεραπευτικά περιβάλλοντα”.

Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε τα ψυχικά τραύματα σαν το σκάψιμο στο έδαφος, αφήνοντας βαθιές ουλές καθώς τραβάμε προς τα πίσω, όπως ακριβώς κάνουμε έναν περίπατο χωρίς κατεύθυνση όταν είμαστε κολλημένοι στο παρελθόν, με βαθιά και ευδιάκριτα σημάδια.

Μέχρι το τέλος αυτού του άρθρου θα έχεις μάθει…

Πόσο συχνά ακούμε ανθρώπους να απευθύνονται στους πενθούντες ή σε άτομα που υποφέρουν, με φράσεις όπως: «Χρειάζεται απλώς χρόνος» ή «ο χρόνος τα γιατρεύει όλα».

Ο Φρίντριχ Νίτσε είπε: «Ό,τι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς». Κι όμως, αυτή η φράση δεν επιβιώνει επειδή είναι αληθινή, επιβιώνει γιατί μας βολεύει.

Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή πολλών ανθρώπων που, όσο κι αν προσπαθήσουν να την αποφύγουν, τους βρίσκει κάποτε. Είναι η στιγμή που συνειδητοποιούν ότι το συγγενικό πλαίσιο και η οικογένεια που γεννήθηκαν δεν είναι απαραίτητα η οικογένεια που τους στηρίζει, τους βλέπει ή τους αγαπά με τον τρόπο που έχουν πραγματικά ανάγκη.

Η έννοια του τραύματος κατέχει κεντρική θέση στον καθημερινό, αλλά και στον ψυχοθεραπευτικό λόγο.