Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή πολλών ανθρώπων που, όσο κι αν προσπαθήσουν να την αποφύγουν, τους βρίσκει κάποτε. Είναι η στιγμή που συνειδητοποιούν ότι το συγγενικό πλαίσιο και η οικογένεια που γεννήθηκαν δεν είναι απαραίτητα η οικογένεια που τους στηρίζει, τους βλέπει ή τους αγαπά με τον τρόπο που έχουν πραγματικά ανάγκη.

Η έννοια του τραύματος κατέχει κεντρική θέση στον καθημερινό, αλλά και στον ψυχοθεραπευτικό λόγο.

Η παιδική κακοποίηση αποτελεί ένα σοβαρό κοινωνικό ζήτημα με μακροχρόνιες ψυχολογικές συνέπειες, οι οποίες συνδέονται άμεσα με την επιδείνωση της ψυχικής υγείας και την ανάπτυξη αυτοκτονικών συμπεριφορών στην ενήλικη ζωή.

«Πέθανε από καημό.» Πόσες φορές έχουμε ακούσει αυτή τη φράση; Στα χωριά, στις γειτονιές, στα οικογενειακά τραπέζια, στα μνημόσυνα. Για μια μάνα που έχασε το παιδί της. Για έναν σύζυγο που έμεινε μόνος μετά από πενήντα χρόνια κοινής ζωής.

Το Πένθος και η Κατάθλιψη εκκινούν από μια κοινή κοίτη, την Απώλεια. Ακόμη και αν μας φαίνεται περίεργο ή ασυνήθιστο, η Απώλεια είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη ζωή, καθώς από την γέννηση μας έως και το τέλος της ζωής μας, βιώνουμε Απώλειες.

Η ανθρώπινη ταυτότητα δεν αποτελεί ένα στατικό και αμετάβλητο σύνολο χαρακτηριστικών, αλλά μια δυναμική κατασκευή που διαμορφώνεται μέσα από τις σχέσεις, τις εμπειρίες και τις αφηγήσεις που δημιουργούμε για τον εαυτό μας (McAdams, 2001).

Συναντηθήκαμε διαδικτυακά με τον Άγγελο Λεβέντη, Ψυχοθεραπευτή - Ψυχοδραματιστή, με πολυετή εμπειρία και ειδίκευση στο Ψυχικό Τραύμα, M.Ed, LGBTQI+, NARM® Trauma Certified Practitioner.

Το φαινόμενο της κακομεταχείρισης, παραμέλησης και κατάχρησης των παιδιών από τους ενήλικες, υπάρχει εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, βασιζόμενο κυρίως στην πεποίθηση ότι τα παιδιά είναι ιδιοκτησία των γονιών τους.

Ο πόνος είναι δύσκολος και η αντιμετώπιση του πόνου ακόμα πιο δύσκολη, κυρίως γιατί ερχόμαστε αντιμέτωποι με την ψυχική μας κόπωση, παρά με τον ίδιο τον πόνο.

Η σχέση με τους γονείς αποτελεί το πρώτο και πιο καθοριστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διαμορφώνεται η προσωπικότητά μας.

Προς τα Μέλη του ΣΕΨ,
Σύμφωνα με το άρθρο 3, παρ. θ, του καταστατικού του ΣΕΨ, σε συνθήκες Μαζικής Καταστροφής, αποτελεί καταστατική υποχρέωση του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων η «προώθηση της ψυχοκοινωνικής μέριμνας σε όλους τους τομείς που αφορούν την ψυχολογία με βάση τις ανάγκες και τα συμφέροντα του πληθυσμού».

Ένα απο τα χαρακτηριστικά των σύγχρονων ανθρώπων που ζουν στο δυτικό κόσμο, είναι πως προσανατολίζονται στο να αντιλαμβάνονται τη ζωή νοητικά και αναπτυγμένοι κυρίως στη διανοητική τους δυνατότητα.

Συναντηθήκαμε διαδικτυακά, με τον Άγγελο Λεβέντη, ψυχοθεραπευτή - ψυχοδραματιστή και μιλήσαμε για το βιβλίο του "Η Επτασφράγιστη Βιβλιοθήκη". Πρόκειται για ένα βιβλίο αυτογνωσίας που κυκλοφόρησε φέτος, από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Η συνεξάρτηση αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα φαινόμενα στον χώρο της ψυχολογίας των σχέσεων.

Η ομάδα του εξειδικευμένου βιβλιοπωλείου ψυχολογίας του Psychology.gr σας προτείνει 7 βιβλία Ψυχολογίας που ξεχώρισαν αυτό τον μήνα, είτε γιατί σταθερά βρίσκονται μεταξύ των πρώτων σε πωλήσεις, είτε γιατί βρίσκονται μεταξύ των πρώτων σε αναζητήσεις.

Ποιες είναι οι συνέπειες που προκαλεί ο πόλεμος στον ψυχικό και συναισθηματικό μας κόσμο; Πώς επιδρά στην ψυχολογία μιας παιδικής ψυχής;

Η τεχνητή νοημοσύνη μπήκε κάπως απότομα στη ζωή μας. Μέσα σε λίγο χρόνο πέρασε από τις ειδήσεις και τις τεχνολογικές συζητήσεις στην καθημερινή αγωνία πολλών ανθρώπων. Και δεν συζητιέται πλέον μόνο ως εργαλείο, αλλά ως κάτι που μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που δουλεύουμε, μαθαίνουμε, οργανώνουμε τη ζωή μας και, τελικά, αντιλαμβανόμαστε τη θέση μας στον κόσμο. 

Μελετώντας την επίδραση του άγχους στα πρώτα χρόνια της ζωής των παιδιών και έπειτα από έρευνες σε αρουραίους, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το άγχος άλλαξε το επίπεδο ενεργοποίησης πολύ περισσότερων γονιδίων στον εγκέφαλο από ό,τι ένα χτύπημα στο κεφάλι.

Υπάρχουν λόγια που δεν ειπώθηκαν ποτέ, κι όμως στέκουν ανάμεσά μας σαν σκιές που μακραίνουν με τον χρόνο. Κάθε οικογένεια, κάθε σχέση κουβαλά το δικό της άγραφο υπόλοιπο συναισθημάτων, το βάρος των ανείπωτων. 

Αντλώντας από την τριαντάχρονη εμπειρία του στην πρώτη γραμμή της επιστημονικής έρευνας και της κλινικής πράξης, ο Bessel van der Kolk αποδεικνύει στο Το σώμα δεν ξεχνά ότι ο τρόμος και η απομόνωση, οι κύριες συνέπειες του ψυχικού τραύματος, κυριολεκτικά αναδιαμορφώνουν τον εγκέφαλο και το σώμα.