Τα νεογέννητα και τα βρέφη έχουν τεράστια ανάγκη από την αγκαλιά. Οι υπέροχοι μικροί άνθρωποι, νιώθουν και συναισθάνονται τα πάντα, γιατί χρειάζεται να επιβιώσουν και να συνηθίσουν την καινούργια τους πραγματικότητα. Η επιβίωση τους πραγματώνεται μέσα από την μητρική μορφή και η μητέρα χρειάζεται να ανταποκρίνεται άμεσα στις ψυχοσωματικές και ψυχοσυναισθηματικές ανάγκες του μωρού της.

Το νευρικό μας σύστημα δεν αντέχει την απορρύθμιση χωρίς ελπίδα. Δεν αντέχει το ερέθισμα χωρίς επιστροφή. Δεν αντέχει την έκθεση χωρίς αγκύρωση. Ο εγκέφαλος είναι ένα όργανο σχέσης, δομημένο εξελικτικά για να ρυθμίζεται εντός ασφαλών δεσμών (Schore, 2003).

Δίνουμε νόημα στη συμπεριφορά κάποιου, ανάλογα με τη σχέση που έχουμε μαζί του. Το λάθος που κάνουμε όλοι είναι απλό: πιάνουμε μια πράξη και την κάνουμε “απόδειξη”. 
Λέμε: «έκανε αυτό… άρα είναι αυτό». 

Πόσες φορές έχετε σκεφτεί, προσπαθώντας να κατανοήσετε καλύτερα τον εαυτό σας και τη ζωή σας ή να ελαφρύνει ένα εσωτερικό βαρίδιο, ότι εξαιτίας «κάποιων» δυσκολιών φτάσατε στο σήμερα; Ότι έπρεπε να ζήσετε μια δύσκολη περίοδο για να εκτιμήσετε το παρόν;

Ο Victor Frankl (1963) ήταν από τους ιδρυτές της έννοιας του νοήματος ζωής στην επιστήμη της ψυχολογίας. Υποστήριξε ότι οι άνθρωποι λειτουργούν καλύτερα όταν αντιλαμβάνονται την αίσθηση του νοήματος και διαθέτουν ένα σκοπό ζωής, μια μοναδική αποστολή για την οποία αγωνίζονται. Άλλοι νεότεροι ερευνητές υποστήριξαν ότι το νόημα στη ζωή αποτελεί μέρος της ευημερίας και της ανάπτυξης του ανθρώπου.