Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν η ευφυΐα αρκεί για να κρατήσει τον άνθρωπο μακριά από το κακό. Ακούω γύρω μου τη φράση πως «οι έξυπνοι δεν μπορούν να είναι κακοί, γιατί το κακό απαιτεί βλακεία».

Η εμμηνόπαυση, ως βιολογικό ορόσημο στη ζωή της γυναίκας, συχνά περιβάλλεται από σιωπές, φόβους και κοινωνικά στερεότυπα. Στις περισσότερες αφηγήσεις, παρουσιάζεται ως το «τέλος»: το τέλος της αναπαραγωγικής ικανότητας, το τέλος της νεότητας, το τέλος μιας σωματικής ακμής.

Τι κοινό μπορεί να έχουν το στρες ενός παιδιού 5 ετών, το κλίμα εμπιστοσύνης σε μια γειτονιά και ένας καυγάς σε αεροπλάνο; Όλα συνδέονται με την ανισότητα. 

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Νοσοκομειακών Ψυχολόγων και Ψυχολόγων Δημόσιων Δομών Υγείας, ως μοναδικός θεσμικός εκπρόσωπος των ψυχολόγων του δημόσιου τομέα υγείας, καταθέτει τις επόμενες ημέρες πρόταση σχεδίου νόμου για το υπό ίδρυση Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) Ψυχολόγων, συνοδευόμενο από την αιτιολογική έκθεση που τεκμηριώνει την αναγκαιότητα της θεσμικής αυτής πρωτοβουλίας.

Ο πρώτος διαδικτυακός γιατρός ήταν ο «Dr» Google. Τώρα, μάλλον βρέθηκε ισχυρός αντίπαλος που φαίνεται να κερδίζει στα σημεία, αφού η τεχνητή νοημοσύνη στον χώρο της υγείας και δη της ψυχικής, μπαίνει αργά, αλλά σταθερά στη ζωή ειδικότερα των νεότερων, ενίοτε όμως από επικίνδυνες ατραπούς, καθώς τα όρια προς στιγμήν είναι δισδιάκριτα και ακόμη δεν υπάρχει ενιαίο πλαίσιο ασφαλούς πλοήγησης.