Ακρόαση άρθρου......
Πρόσθεσε το Psychology.gr στις προτιμώμενες πηγές σου στη Google
Με αυτό τον τρόπο, θα βλέπεις περισσότερα νέα άρθρα ψυχολογίας και ψυχικής υγείας που δημοσιεύονται στο PSYCHOLOGY.GR
Στις μέρες μας γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη η επικοινωνία. Γιατί άραγε να συμβαίνει αυτό; Τι μας δυσκολεύει στο να επικοινωνούμε τις ανάγκες μας, τις σκέψεις μας και τα θέλω μας; Ποια ενδεχομένως μπορεί να είναι τα αντικίνητρα που μεσολαβούν και παρεμποδίζουν την ουσιαστική σύνδεση;
Πολλές φορές που επιλέγουμε τη σιωπή, που μας εξυπηρετεί ακριβώς; Και απο την άλλη το να εκφράζουμε και να επικοινωνούμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας, έχουν κάποιο κόστος τόσο σε εμάς όσο και στους σημαντικούς μας άλλους;
Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε απαντήσεις σε όλα τα παραπάνω, καθώς η επικοινωνία μες τις σχέσεις είναι ένας παράγοντας που καθημερινά ερχόμαστε σε πλήρη αλληλεπίδραση μαζί του. Καθημερινά καλούμαστε να "θρέψουμε" ποικίλους ρόλους: του παιδιού, του γονιού, του επαγγελματία, του συντρόφου, του φίλου αλλά και του εαυτού μας.
Κατακλυζόμαστε διαρκώς απο πολλές πληροφορίες, πολλά συναισθήματα, σκέψεις κι ανάγκες. Και ενώ πιστεύουμε ότι μπορούμε να τα ελέγξουμε και να τα ισορροπήσουμε όλα, κάτι δεν μας αρέσει, κάτι δεν μας "κολλάει", κάτι μας σταματά.
Τι είναι αυτό;
Ίσως κάποιος ρόλος μας απορροφά πολύ περισσότερο απο οτι υπολογίζαμε και έτσι απο θυμό, ενοχή και ίσως ντροπή "ακυρώνουμε" έναν άλλο ρόλο μας και έτσι σπάει η σύνδεση.
Για παράδειγμα, σκεφτείτε έναν άντρα στην εργασία του (που ξέρουμε πολύ καλά πόσο σημαντικό είναι για έναν άντρα να εργάζεται και να κουβαλάει αυτή την εικόνα του δυνατού), να αντιμετωπίζει μια δυσκολία και να έχει απογοητευτεί. Γυρνάει σπίτι και ή θα κλειστεί στον εαυτό του μη θέλοντας να επικοινωνήσει τι του συμβαίνει ή αρχίζει και φωνάζει γιατί δεν μπορεί να αφήσει πίσω του αυτό το πρόβλημα και να συνδεθεί με τους άλλους του ρόλους (σύζυγος, πατέρας, άντρας).
Αντίστοιχα ένα παιδί, που γυρίζει απο το σχολείο και δεν έχει πάρει καλό βαθμό, φοβάται να το επικοινωνήσει στους δικούς του γιατί πιστεύει θα θυμώσουν ή θα τους απογοητεύσει. Προφανώς αυτό δεν είναι μια γενική εικόνα ή αλήθεια, ωστόσο αποτελούν αρκετές συχνές συμπλοκές στην καθημερινότητα των ανθρωπίνων σχέσεων.
Εμπειρικά, θα έλεγα πως η επικοινωνία κινείται σε ένα δίπολο: αν μιλήσω και πω ο, τι σκέφτομαι κι αισθάνομαι, κινδυνεύω να φανώ εγωιστής κι απο την άλλη όταν επιλέγω να μη μιλήσω, ίσως με κυριεύουν αισθήματα φόβου, κυρίως να μη γίνω δυσάρεστος στους άλλους.
Οι άνθρωποι στην καθημερινότητά τους, τόσο με την εξέλιξη της τεχνολογίας, του διαδικτύου και των φορέων ψυχικής υγείας όσο και με την επιλογή ανάγνωσης βιβλίων αυτοβοήθειας, έρχονται σε επαφή με το πόσο σημαντικό είναι να εκφράζονται (και είναι!). Ωστόσο, όταν μάθουν να λένε τα "οχι" τους, όταν μάθουν να στηρίζουν την άποψη τους που είναι και ο σκοπός, έρχονται αντιμέτωποι και με μια άλλη οπτική της καθημερινότητας: αυτή του να σε θεωρούν εγωιστή. "Μόνο τον εαυτό σου κοιτάς, δε σκέφτεσαι τους άλλους" ή "Μα καλά, τι λες; Εσύ και είσαι θυμωμένος ή απογοητευμένος; Έλα τώρα..." είναι μερικές απο τις εκφράσεις που όσο καλά και αν έχει πάει η σύνδεση με το "είναι" σου η άλλη πλευρά δυσκολέυεται να το αποδεχθεί. Έχουμε σκεφτεί την έννοια της αξιοπρέπειας και της αυτοφροντίδας; Το λεγόμενο "αγκάλισμα του εαυτού"; Έτσι για την αλλαγή οπτικής...
Από την άλλη, αν δεν λέμε αυτό που αισθανόμαστε, έρχεται μια εσωτερική πίεση. "Δυσκολεύομαι να του/της το πω, θα στεναχωρεθεί ή θα θυμώσει" ή "Δεν μιλάω, δεν έχει νόημα, δεν θα αλλάξει κάτι" είναι μερικές εκφράσεις που φανερώνουν φόβο ή ματαίωση.
THERAPY.PSYCHOLOGY - ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ONLINE ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
Μια ολοκληρωμένη εμπειρία σύνδεσης Ειδικών Ψυχικής Υγείας και Θεραπευόμενων | Ξεκίνα εδώ το Θεραπευτικό ταξίδι σου...
Ο ετεροπροσδιορισμένος τρόπος σκέψης έχει να κάνει με τον αποκλεισμό οποιασδήποτε προσωπικής έκφρασης δίνοντας προτεραιότητα στο συναίσθημα και τη συνθήκη του άλλου. Απο φόβο μη γίνουμε δυσάρεστοι, κλειδώνουμε μέσα μας οτιδήποτε προκαλέσει ταραχή κι ανισορροπία στον άλλον, δημιουργώντας μέσα μας μεγαλύτερη ένταση. Η σιωπή φαίνεται στάση, ωστόσο κάποιες φορές κρύβει πιο δύσκολα συναισθήματα απο μια απλή παραίτηση ή αδιαφορία (ενοχή, φόβο, θυμό..).
Τελικά τι είναι καλό; Όπως έλεγαν και οι αρχαίοι: Παν μέτρον άριστον. Η προσωπική μου θέση είναι η εξής: Αν σε αγαπάς, να σε στηρίζεις. Μην φοβάσαι να πεις αυτό που νιώθεις ή αυτό που σκέφτεσαι, είναι κάτι δικό σου.
Είναι πολύ σημαντικό να εκφράζεσαι, γιατί τα συναισθήματα και οι σκέψεις σου είναι μηνύματα που σου στέλνει ο ίδιος σου εαυτός, μην τα αποκλείειες ούτε να τα βάζεις στη "σίγαση". Κι απο την άλλη όταν είσαι με τους σημαντικούς σου άλλους (φίλους, γονείς, συντρόφους, παιδιά κτλ) και τους αγαπάς, μην φοβάσαι να τους στεναχωρήσεις με το να μιλήσεις. Ίσως αυτό να πρέπει να γίνει για να πάει η σχέση παρακάτω, αλλιώς θα εγκλωβίζεσαι μόνος σου σε έναν φαύλο κύκλο.
Μίλα λοιπόν, απελευθερώσου και απελευθέρωσε και τους γύρω σου. Κάνε την αρχή, εσύ και που ξέρεις, ίσως ακολουθήσουν κι άλλοι..
Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου
Αικατερίνη Μούτουπα - Ψυχολόγος
Αικατερίνη Μούτουπα: έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology
Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology”, σημαίνει ότι το Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:
- Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
- Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
- Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.
Ειδίκευση στην οικογενειακή θεραπεία, συμβουλευτική και ψυχοθεραπεία. Θεραπεία ενηλίκων και εφήβων.
THERAPY.PSYCHOLOGY - ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ONLINE ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
Μια ολοκληρωμένη εμπειρία σύνδεσης Ειδικών Ψυχικής Υγείας και Θεραπευόμενων | Ξεκίνα εδώ το Θεραπευτικό ταξίδι σου...
