Ακρόαση άρθρου......
Πρόσθεσε το Psychology.gr στις προτιμώμενες πηγές σου στη Google
Με αυτό τον τρόπο, θα βλέπεις περισσότερα νέα άρθρα ψυχολογίας και ψυχικής υγείας που δημοσιεύονται στο PSYCHOLOGY.GR
Όλοι μας και ειδικά αυτοί που έχουν ζήσει στις δεκαετίες 80-90 αντιλαμβάνονται τις τεράστιες διαφορές της σημερινής κοινωνίας με την κοινωνία παλαιότερων ετών.
Ζούμε στην εποχή της τεχνολογικής εξέλιξης, την εποχή της εικόνας, την εποχή της εξάρτησης μας από τα δίκτυα. Όλα αυτά είναι καταστάσεις που τις γνωρίζουμε και τις συζητάμε μεταξύ μας συγκρίνοντας το παλιό με το νέο. Ακόμα και οι νέοι γονείς παρόλο που κατά κάποιον τρόπο τους είναι πιο οικεία αντιλαμβάνονται την διαφορά σε πολλές εκφάνσεις της καθημερινότητας των παιδιών τους.
Πλέον η νέα τάξη πραγμάτων βάζει τους γονείς σε ομάδες viber να συνομιλούν για τα μαθήματα των παιδιών τους, να συνεννοούνται με τους δασκάλους από απόσταση, να δίνουν λύσεις και να μαθαίνουν για την συμπεριφορά των πιο σημαντικών ατόμων στην ζωή τους μέσω μιας συσκευής.
Πόσο μακριά από την πραγματικότητα είμαστε;
Η νέα τάξη πραγμάτων αποτελεί μέρος της εξέλιξης. Σίγουρα βολεύει, γλιτώνει χρόνο και ατελείωτες συζητήσεις με τον εκπαιδευτικό που το μέλημά του είναι να προάγει έναν εύρυθμο τρόπο όπου τα παιδιά θα αποκτήσουν τις απαραίτητες γνώσεις, αλλά ταυτόχρονα θα εξελίσσονται σε σωστούς άνθρωπους,γεμάτους συναισθήματα, ορθή σκέψη, ηθική, αλληλεγγύη, αλληλοβοήθεια, σεβασμό, ενσυναίσθηση. Γιατί ο δάσκαλος είναι η σκάλα (διά σκάλα) που ένα παιδί θα την χρησιμοποιήσει για να πλουτίσει το γνωστικό αλλά και τον ψυχικό του κόσμο.
Η αντίδραση των γονέων. Μιλώντας για την τεχνολογία ενώ το πραγματικό πρόβλημα είναι άλλο
Ως γονείς πολλές φορές έχουμε αγνοήσει τα λόγια του εκπαιδευτικού και μάλιστα έχουμε μπει στην διαδικασία να μειώσουμε την σημασία του, ακόμα και να διαπληκτιστούμε μαζί του γιατί η συμπεριφορά του προς το μονάκριβό μας ήταν ανάρμοστη, δίνοντας την εντύπωση και την πεποίθηση στο παιδί πως υπάρχει ανοχή σε ότι κι αν κάνει και στο σχολείο.
Το μόνο που έχουμε καταφέρει είναι τα παιδιά να μην σέβονται κανέναν, να μην ακούνε να μην συμμορφώνονται σε κανένα κανόνα και όριο που θέτετε από το σχολείο και στην συνέχεια από την ίδια την κοινωνία. Διεκδικούν απόλυτα οτιδήποτε, γιατί απλά ξέρουν ότι μπορούν να τα έχουν όλα χωρίς κόπο. Και αυτό, γιατί οι γονείς είναι εκεί να τους τα προσφέρουν στο βωμό της ψυχικής τους ηρεμίας.
Η κοινωνία μας αποτελεί το επόμενο κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο ο έφηβος, ως ενήλικας πια θα χρειαστεί να είναι μέρος της και να λειτουργεί βάση κάποιας συλλογικότητας και ευσυνειδησίας.
THERAPY.PSYCHOLOGY - ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ - Online & Διά ζώσης
Βρες τον Θεραπευτή που είναι κατάλληλος για εσένα | Ξεκίνα εδώ το Θεραπευτικό ταξίδι σου με Δωρεάν 1η συνεδρία.
Αν αυτά δεν έχουν καταγραφεί στο χάρτη του μυαλού στο προηγούμενο στάδιο, τα παιδιά δε θα μπορέσουν να προχωρήσουν μέσα στην κοινωνία.
Η έννοια της κοινωνίας
Ο ορισμός της λέξης κοινωνία είναι απλός, και αφορά την συνύπαρξη ανθρώπων.Από την άποψη της κοινωνιολογίας, η κοινωνία αντιπροσωπεύει ένα σύνολο συνειδητών ανθρώπινων σχέσεων που βασίζονται σε κοινές πολιτισμικές παραστάσεις. H ιδέα θεμελιώθηκε κυρίως από τους κοινωνικούς εξελικτικιστές Αύγουστο Κοντ, Χέρμπερτ Σπένσερ, Μαξ Βέμπερ.
Ο Αύγουστος Κοντ: (1798- 1857) ο οποίος θεωρείται ο πατέρας της κοινωνιολογίας υπογράμμιζε ότι η μελέτη της κοινωνίας πρέπει να είναι επιστημονική και παρακινούσε τους κοινωνιολόγους να χρησιμοποιούν ως μεθόδους τους τη συστηματική παρατήρηση, το πείραμα και τη συγκριτική ιστορική ανάλυση.
Σύμφωνα με τον Χέρμπερτ Σπένσερ και τον Κοινωνικό δαρβινισμό η κοινωνία περιγράφεται ως σύστημα, ως σύνολο που αποτελείται από αλληλοσχετιζόμενα μέρη. Ο κοινωνικός δαρβινισμός αποτελεί την εφαρμογή των ιδεών της εξελικτικής θεωρίας καθώς και της έννοιας της «επιβίωσης του ικανοτέρου» στον κοινωνικό κόσμο.
PRO PSYCHOLOGY: Επαγγελματική Κοινότητα Ειδικών Ψυχικής Υγείας
Ένα Οικοσύστημα του PSYCHOLOGY.GR για Εποπτεία, Επαγγελματική Ανάπτυξη, Σύνδεση.
Ομάδες Εποπτείας ανά θεραπευτική Προσέγγιση ή Επαγγελματικό αντικείμενο. Επιμορφωτικά σεμινάρια, Εργαστήρια εξειδίκευσης, Ομάδες συνάντησης.
Από την πλευρά του ο Μαξ Βέμπερ ο οποίος μίλησε για την υποκειμενικότητα και την κοινωνική οργάνωση υποστήριζε ότι ένα από τα βασικά ενδιαφέροντα της κοινωνιολογίας πρέπει να είναι η μελέτη των προθέσεων, των αξιών, των πεποιθήσεων και των στάσεων που κρύβονται πίσω από την ανθρώπινη συμπεριφορά.
Σήμερα η κοινωνία μας αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις σε πολλά επίπεδα παρατηρώντας όλα τα παραπάνω ως θεωρίες, χωρίς να βρίσκουν εφαρμογή στο σύγχρονο κόσμο μας.
Σύμφωνα με έρευνες υπάρχει αταξία, αδικία, απομάκρυνση, απομόνωση αλλοτρίωση βασικών θεσμών, αμφισβήτηση, ανασφάλεια . Παρόλο που η μόρφωση των ανθρώπων βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο με μεταπτυχιακά, διδακτορικά και υψηλή ποιότητα ευφυΐας από πολύ μικρές ηλικίες, δυστυχώς υστερούμε σε ενσυναίσθηση, αλληλεγγύη και το βασικότερο επικοινωνία.
Οι κοινωνίες μας έπαψαν πια να είναι ανθρωποκεντρικές και έχουν μεταλλαχθεί σε συμφεροντολογικές, ατομικιστικές και καθαρά εγωιστικές.
Επιστροφή στον άνθρωπο: η μεγαλύτερη πρόκληση της εποχής μας
Τι μας οδηγεί όμως σε αυτή την αλλαγή η οποία δεν έχει τις ρίζες της παρά στις τελευταίες δεκαετίες.
Τι έγινε ξαφνικά και οι άνθρωποι αποξενώνονται όλο και περισσότερο;
Που είναι οι φίλοι, οι παρέες οι συγκεντρώσεις, η οικογένεια, τα ατελείωτα τραπέζια που γέμιζαν και άδειαζαν πολλές φορές μέσα στην ημέρα και κρατούσαν από το πρωί ως το βράδυ, που μοιραζόσουν την χαρά την λύπη, τις δυσκολίες;
Κανείς δεν υπάρχει πλέον εάν δεν έχει κάτι να κερδίσει από αυτή την συνύπαρξη, την σύνδεση, τη σχέση.
Όλα αυτά δεν αποτελούν απόρροια της απομόνωσής μας από την εποχή του covid 19, όπως θέλουμε να πιστεύουμε, για να απενοχοποιήσουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς. Έχει περάσει αρκετός καιρός από αυτό το γεγονός.
Έτσι κι αλλιώς είμαστε από τη φύση μας προικισμένοι με την ανθρώπινη ανθεκτικότητα βαθιά μέσα μας, φτιαγμένοι να αφήνουμε πίσω μας και να ξεχνάμε τις δύσκολες καταστάσεις, τα τραύματα ώστε να μπορούμε να επιβιώνουμε να προχωράμε και να εξελισσόμαστε. Η ιστορία μας δείχνει πως μετά από πολέμους, γενοκτονίες, τόσο οι κοινωνίες όσο και τα άτομα, βρίσκουν τρόπους να διαχειρίζονται τα τραύματά τους και να καταλήγουν πάλι έτοιμοι να ξαναμπούνε στον αγώνα της ζωής έχοντας την ικανότητα να επαναπροσδιοριστούν.
Ο άνθρωπος γεννιέται «φύσει θέση καλός», όμως πολύ σημαντικό ρόλο παίζει το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει και κυρίως βλέπει και μιμείται. «Φύσει Καλός» (Ζαν-Ζακ Ρουσό): Ο Γάλλος φιλόσοφος υποστήριξε ότι ο άνθρωπος γεννιέται αγνός και συμπονετικός. Πιστεύει ότι η φύση του είναι καλή και πως η κακία προκύπτει από τη διαφθορά της κοινωνίας, τον ανταγωνισμό και την ανισότητα
Η πραγματικότητα
Παγκοσμιοποίηση, κοινωνικές ανισότητες, οικονομικές δυσκολίες, ψηφιακός μετασχηματισμός. Όλα αυτά υπάρχουν στην σημερινή εποχή, δεν μπορούμε να τα εγκαταλείψουμε, να τα αγνοήσουμε, αποτελούν εξέλιξη του κόσμου μέσα στον οποίο καλούμαστε να ζήσουμε.
Αδιαμφισβήτητα το περιβάλλον που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας είναι δύσκολο.
Χρειάζεται να μπορέσουμε να ισορροπήσουμε μεταξύ της εξέλιξης και της εύρυθμης λειτουργίας της σύγχρονης κοινωνίας;
Όπως σε κάθε τραύμα, σε κάθε δύσκολη κατάσταση που αφορά το ίδιο το άτομο όσο και ολόκληρη την κοινωνία, θα χρειαστεί να σκύψουμε πάνω από την λύση του προβλήματος. Και αυτό δεν είναι άλλο από την κατανόηση του ίδιου μας του εαυτού με την ερώτηση ποιος είμαι , τι θέλω από την ζωή μου και που θέλω να πάω με ειλικρίνεια, προσωπική δουλειά και συνείδηση του εαυτού μου. Αν γίνει αυτό θα είμαι ικανός/ή να μεταφέρω όλα αυτά στην μικρή κοινωνία την οικογένειας, στη συνέχεια στο σχολείο και μετά στο όλον, την κοινωνία. Οι μεγάλες αλλαγές ξεκινούν πάντα από έναν τολμηρό και στη συνέχεια ακολουθούν και οι άλλοι.
Η κοινωνία μας αφορά όλους και τον καθένα χωριστά
Αν ο καθένας μας δεν κατανοήσει αυτή την ανάγκη και συνεχίζει να λειτουργεί στα δύο άκρα, καταργώντας την ανθρώπινη σύνδεση , δεν μπορεί να βιώνει σε ισορροπία.
Είναι ωραίο να βρίσκεις νόημα στη ζωή και να προσπαθείς να φτάσεις εκεί που εσύ θέλεις με στόχους και σκοπό για εσένα τον ίδιο . Όλο αυτό λειτουργεί μέσα μας ως πυξίδα δίνοντας το κίνητρο να προστατέψουμε την ψυχική υγεία αλλά και να ενισχύσουμε την ψυχική ανθεκτικότητα την οποία όλοι έχουμε ανάγκη αλλά κυρίως τα παιδιά μας.
Είναι ωραίο να νιώθεις κάθε στιγμή πως ανήκεις κάπου όπου η αλληλεγγύη και η αλληλοβοήθεια θεωρείται δεδομένη και σε βοηθά να επουλώνεις πληγές και λάθη του παρελθόντος.
Είναι ωραίο να ακούς και να παίρνεις μαθήματα από τις εμπειρίες και τις ιστορίες των παλαιότερων. Παρόλο που κρύβουν μέσα τους πικρία και δυσκολίες, λειτουργούν με τέτοιο τρόπο ώστε να συνδεθείς με τις ρίζες σου και να εμπνευστείς για ένα νέο ξεκίνημα αποφεύγοντας τα ίδια λάθη.
Γιατί το μόνο που κάνει η ιστορία είναι να επαναλαμβάνεται
Αυτό που χρειάζομαι είναι να ενώσω το παλιό με το νέο να βρω τις ισορροπίες μέσα από την επικοινωνία και τις ανθρώπινες σχέσεις, μέσα σε ένα σύστημα ως σύνολο, αποτελούμενο από αλληλοσχετιζόμενα μέρη, με καλές προθέσεις, αξίες, πεποιθήσεις δεσμευόμενος με αισιοδοξία και όνειρα για ένα καλύτερο αύριο.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Ελληνόγλωσση Γεωργίου, Σ. (2011) Σχέση Σχολείου - Οικογένειας και Ανάπτυξη του Παιδιού. Αθήνα:Διάδραση.
Μπρούζος, Α.(2002) Αντιλήψεις εκπαιδευτικών για τη συνεργασία Σχολείου – Οικο-γένειας. Παιδαγωγική Εταιρεία Ελλάδος, Ελληνική Παιδαγωγική και Εκπαιδευ-τική Έρευνα, 2002
Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου
Αικατερίνη Κουραμίδου - Σύμβουλος Ψ.Υγείας
THERAPY.PSYCHOLOGY - ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ - Online & Διά ζώσης
Βρες τον Θεραπευτή που είναι κατάλληλος για εσένα | Ξεκίνα εδώ το Θεραπευτικό ταξίδι σου με Δωρεάν 1η συνεδρία.
