παιδικές φοβίες

Η πρώτη εμφάνιση μίας φοβίας ενός αντικειμένου, ενός μέρους ή προσώπου μπορεί να είναι ξαφνική, δηλαδή, να αρχίσει με ένα επεισόδιο άγχους, αλλά μπορεί να ξεκινήσει σιγά σιγά ώστε να μην γίνεται ορατή η αιτία του. Άλλες φορές μπορεί να υπάρξει η «τραυλίζουσα» μορφή εμφάνισης μίας φοβίας η οποία συνοδεύεται από μικρές κρίσεις πανικού ανά διαστήματα.

Οι ψυχαναλυτές θεωρούν ότι οι φοβίες είναι η ορατή όψη των ασυνείδητων συγκρούσεων ή οι απαγορευμένες επιθυμίες του παιδιού που δεν πρέπει να εκδηλώσει αλλά εμφανίζονται με τη μορφή φοβιών. Ωστόσο, πολλοί ερευνητές, όπως ο Eysenck, απορρίπτουν τους ψυχαναλυτικούς ορισμούς και πιστεύουν ότι οι φοβίες μαθαίνονται. Αν ένα παιδί έχει τύπο προσωπικότητας με εσωστρέφεια και συνεξάρτηση είναι ιδιαίτερα επιρρεπές στη μάθηση δυσπροσαρμοστικών συμπεριφορών.

Για παράδειγμα, ένα παιδί απειλήθηκε από τον συμμαθητή του, στο διάλειμμα, στην αυλή του σχολείου, ενώ έτρωγε το φαγητό του. Έτσι η τυχαία σύνδεση του χώρου και του φαγητού με το απειλητικό γεγονός του προκάλεσε τρόμο και κάνει το παιδί να νιώθει άγχος κατά την ώρα του φαγητού. Η αποφυγή του φαγητού τον εξασφαλίζει ανακούφιση από το άγχος του κι έτσι αναπτύσσεται η τάση αποφυγής η οποία καθημερινά ενισχύεται. Όμως, ένα παιδί μπορεί να αποκτήσει φοβική στάση χωρίς να έχει άμεσα δοκιμάσει το φοβικό ερέθισμα (συμβολική μάθηση) για παράδειγμα ιδέες και στάσεις διάφορων παιδιών που μπορούν να εξελιχθούν σε πηγές αντιδράσεων αποστροφής προς διάφορες όψεις της ζωής των παιδιών. Έτσι, λοιπόν, αν παρόμοιες παθολογικές μορφές συμπεριφοράς μπορούν να μαθευτούν, μπορούν και να ξε-μαθευτούν με τη βοήθεια κάποιου ειδικού παιδοψυχολόγου.

Τι μπορούμε να κάνουμε, ώστε τα παιδιά να ξεπεράσουν τους φόβους τους

Αρχικά πρέπει να διαβεβαιώσουμε στο παιδί ότι ο φόβος είναι κάτι φυσιολογικό και πρέπει να τον εκφράζουμε. Έπειτα, θα πρέπει να φέρνουμε το παιδί μας σιγά σιγά σε επαφή με το φοβικό αντικείμενο και να του δίνουμε πληροφορίες σχετικά με αυτό, ώστε να νιώθει όσο το δυνατόν ασφαλές. Φυσικά, το παιδί πρέπει να αναπτύξει δεξιότητες με τις οποίες να αντιμετωπίζει το φοβικό αντικείμενο όπως για παράδειγμα αν φοβάται το σκοτάδι όταν κοιμάται να έχει έναν φακό και να τον ανάβει. Καλό θα ήταν ως γονείς να διαβεβαιώνουμε στα παιδιά ότι το φοβικό αντικείμενο δεν είναι επικίνδυνο και να το δείχνουμε έμπρακτα και με τη δική μας στάση πάνω σε αυτό. Επιπλέον, θα μπορούσαμε να μοιραστούμε με το παιδί μας μια δική μας εμπειρία φόβου και πως την ξεπεράσαμε.

Από την άλλη πλευρά, δε συνιστάται να αγνοούμε τους φόβους των παιδιών αλλά και ούτε να εκθέτουμε το παιδί στο φοβικό αντικείμενο με την βία χωρίς την θέλησή του. Επιπλέον, ως γονείς καλό θα ήταν να μην διώχνουμε το φοβικό αντικείμενο γιατί το παιδί κάποια στιγμή θα εκτεθεί σε αυτό, με αποτέλεσμα όσο μεγαλύτερο ηλικιακά αν είναι το παιδί και δεν έχει μάθει τρόπους διαχείρισης, τόση χειρότερη αντίδραση θα έχει. Η χορήγηση ηρεμιστικών καλό θα ήταν να αποφεύγεται.

Τι να κάνω, όταν το παιδί μου εκφράζει φόβους για το σκοτάδι

Το παιδί ως νεογέννητο θα κλάψει μέσα στη νύχτα γιατί μπορεί να πονάει ή να πεινάει και η μητέρα του πηγαίνει στο δωμάτιο να ικανοποιήσει τις ανάγκες του παιδιού της και καλώς κάνει ανάβοντας το φως. Το παιδί με τον καιρό συνδέει το σκοτάδι  με την πείνα του ή τον πόνο του ενώ το φως με τον ερχομό της μητέρας του και την ικανοποίηση των αναγκών του. Έτσι, από πολύ μικρό κιόλας αρχίζει να αποστρέφεται και να μη θέλει το σκοτάδι. Η καλύτερη τεχνική για να ξεπεράσει τους φόβους του για το σκοτάδι είναι η θετική ενίσχυση. Μπορείτε να σβήσετε τα φώτα, αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή, και να καθίσετε με το παιδί μέχρι τα μάτια του να προσαρμοστούν στο σκοτάδι και να συνειδητοποιήσει ότι δεν άλλαξε κάτι στο δωμάτιό του κι ότι μπορεί ακόμη να δει τα πράγματα γύρω του. Μπορείτε να αφήσετε ένα αναμμένο φως στο κομοδίνο, για να το σβήσει μόνο του, πριν κοιμηθεί. Το παιδί πρέπει να μάθει ότι μπορεί να ελέγξει τον φόβο του και έτσι ο πανικός και τα άγχη αποφεύγονται. Καλό είναι να αποφεύγεται η τηλεόραση και τα κινητά, πριν τον ύπνο, αλλά να ενθαρρύνεται η ανάγνωση κάποιου παραμυθιού ή βιβλίου.

Πηγές

Herbert, M. (1998). Ψυχολογικά προβλήματα παιδικής ηλικίας. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα

Συγγραφή Άρθρου

Ασημίνα Αγγελίδου

ashmina angelidouΨυχολόγος (Α.Π.Θ.), Παιδοψυχολόγος (Msc, NL), Ψυχολόγος Υγείας (Msc., NL)
Γνωστική Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT., NL), Συμβουλευτική (ER., UB), Μαθησιακές Δυσκολίες (Co., UK)

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Maziboroume.gr

Τα περιεχόμενα του E-Psychology προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο κατόπιν γραπτής άδειας από το τμήμα Σύνταξης και μόνο εφόσον ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναδημοσίευσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στο τέλος του άρθρου, για την πηγή 1ης δημοσίευσης καθώς επίσης πρέπει να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί απευθείας στο άρθρο. DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Μητρικός Θηλασμός και Ψυχολογία
μητρικός θηλασμός

Η παγκόσμια στρατηγική για την παιδική και τη βρεφική διατροφή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και της UNICEF συνιστά την αποκλειστική διατροφή των βρεφών με μητρικό γάλα κατά τους πρώτους 6 μήνες της ζωής τους.

Tα παιδιά που γεννιούνται με εξωσωματική έχουν προβλήματα;
εξωσωματική γονιμοποίηση

Παρόλο που οι μέθοδοι της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής εφαρμόζονται σε ευρεία κλίμακα και αποτελούν πλέον ιατρικές εφαρμογές, δεν υπάρχουν ανάλογα στατιστικά στοιχεία, που να δείχνουν τα αποτελέσματα από τις γεννήσεις και ότι σχετικό αφορά σ’ αυτές.

Εξωσωματική Γονιμοποίηση και Ψυχολογία μέσα από την ιστορία της Μαρίας
εξωσωματική γονιμοποίηση

Ήμουν 29 χρονών μόλις είχα παντρευτεί τον αγαπημένο μου και επιτέλους είχα και μία σταθερή εργασία. Τα όνειρά μου για το μέλλον ήταν τόσο μεγάλα, τόσο ωραία...θέλαμε δύο παιδιά με τον σύντροφό μου,  ένα αγοράκι τώρα και μετά από δύο χρόνια και ένα κοριτσάκι, θέλαμε να φτιάξουμε κι ένα σπίτι με δύο παιδικά δωμάτια και ένα σαλόνι με τζάκι…μπορούσαμε να τα κάνουμε πραγματικότητα τα όνειρά μας...τα βλέπαμε να γίνονται μπροστά μας…

Το Παιδικό Βρογχικό Άσθμα και η Ψυχολογία του Παιδιού
παιδικό άσθμα

Το άσθμα αποτελεί μια χρόνια φλεγμονή των αεραγωγών (βρόγχων) στην οποία συμμετέχουν πολλά διαφορετικά κύτταρα προκαλώντας στένωση των αεραγωγών και κατά συνέπεια βήχα, δύσπνοια, βάρος στο στήθος, συριγμό («σφύριγμα»). Το άσθμα χαρακτηρίζεται από δύο στάδια α) της υπεραντιδραστικότητας και, β) της φλεγμονής.

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :