Σε κάθε εποχή οι άνθρωποι βρίσκονται αντιμέτωποι με συγκρούσεις. Κάποιες είναι εμφανείς, πολιτικές αντιπαραθέσεις, επιχειρηματικοί ανταγωνισμοί, στρατιωτικές συγκρούσεις. Άλλες είναι λιγότερο εμφανείς αλλά εξίσου καθοριστικές: αθόρυβες μάχες μέσα στον εργασιακό χώρο ή οι εντάσεις στις διαπροσωπικές σχέσεις.

“Μην επιστρέφεις στο μέρος όπου κάποτε ήσουν ευτυχισμένος. Είναι μια παγίδα νοσταλγίας. Tίποτα δεν θα είναι το ίδιο, ούτε ο τόπος, ούτε οι άνθρωποι, ούτε εσύ ο ίδιος.” (φράση του Robert De Niro)

Ο σύγχρονος άνθρωπος μοιάζει με σπίτι γεμάτο αισθητήρες: θερμοστάτες, συναγερμούς, ειδοποιήσεις. Μια μικρή αύξηση έντασης και χτυπάει. Μια μικρή πτώση διάθεσης και πάλι χτυπάει. Δεν είναι ότι παλιά δεν πονούσαμε.

Στο δωμάτιο αποκαλύψεων είχαμε σήμερα την Ιωάννα Πετράκου, ψυχολόγο - ψυχοθεραπεύτρια, η οποία απάντησε στα ερωτήματα μας.

Το παιχνίδι αποτελεί μια ουσιώδη δραστηριότητα άρρηκτα συνδεδεμένη με την υγιή, ολόπλευρη και ολοκληρωμένη ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών (Isenberg & Quisenberry, 2002) η οποία λόγω της εμφάνισής της σε καθημερινή βάση στη ζωή των παιδιών διερευνάται ως ένας ιδιαίτερος τρόπος οργάνωσης της ίδιας της ζωής τους (Τζιαντζή, 1996).

Οι ερωτικές σχέσεις είναι κάτι που οι περισσότεροι έχουν ανάγκη, όμως ενώ για κάποιους είναι κάτι ευχάριστο για άλλους είναι πηγή άγχους.

Δεν επικοινωνούμε πια. Αντιμαχόμαστε σαν να πρέπει να κερδίσει κάποιος από τους δύο στο τέλος. Νιώθω ότι δεν με καταλαβαίνει, νιώθω μόνος στη σχέση, ένας φαύλος κύκλος που με πληγώνει και με φέρνει σε αδιέξοδο.

Εισαγωγή στην αναγκαιότητα των προσωπικών ορίων
Η έννοια των ορίων στην ψυχολογία συχνά παρερμηνεύεται ως μια προσπάθεια απομόνωσης ή ως μια ένδειξη ακαμψίας στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Τι έχει τελικά σημασία; Το ταξίδι ή ο προορισμός; Είναι από εκείνες τις ερωτήσεις που δεν γίνονται για να απαντηθούν μια φορά. Επιστρέφουν κάθε φορά που κουραζόμαστε. Κάθε φορά που φτάνουμε κάπου και δεν νιώθουμε όπως περιμέναμε. Κάθε φορά που βρισκόμαστε στη μέση μιας διαδρομής και αναρωτιόμαστε αν αξίζει.

Λίγα πράγματα θεωρούνται τόσο απωθητικά όσο ο «χρόνιος γκρινιάρης». Κανείς δεν θέλει να του μοιάσει, κανείς δεν τον επιλέγει συνειδητά για παρέα. Κι όμως, αν παρατηρήσουμε προσεκτικά την καθημερινή ζωή, θα δούμε ότι όλοι παραπονιόμαστε. Συχνά, με ευκολία και με εντυπωσιακή δεξιότητα. 

Πόσες φορές έχετε πιάσει τον εαυτό σας να του μιλάει με λόγια που δεν θα τολμούσατε ποτέ να απευθύνετε σε έναν φίλο;

Οι ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

Εγγραφή στο Newsletter

Ενημερωθείτε για τα άρθρα της εβδομάδας, για σεμινάρια και άλλες δράσεις που αφορούν αποκλειστικά την Ψυχολογία και την Ψυχική Υγεία.

Ενδιαφέροντα