«Ανέκαθεν ο στόχος μου ήταν να γίνω ο καλύτερος. Όλα όμως τα προσέγγιζα βήμα προς βήμα. Πάντα έβαζα βραχυπρόθεσμους στόχους. Καθώς πετύχαινα τους στόχους αυτούς έβαζα καινούριους. Κάθε φορά που τα κατάφερνα κέρδιζα λίγο από την αυτοπεποίθησή μου.

Υπάρχουν παιδιά που μπαίνουν εύκολα στο παιχνίδι, βρίσκουν γρήγορα τη θέση τους μέσα στην ομάδα και συνδέονται αυθόρμητα με τους συνομηλίκους τους. Υπάρχουν όμως και παιδιά που στέκονται λίγο πιο πίσω, παρατηρούν, διστάζουν και χρειάζονται περισσότερο χρόνο μέχρι να νιώσουν αρκετά ασφαλή για να κάνουν το πρώτο βήμα.

Το να αναγκάζονται τα παιδιά να ζητούν συγγνώμη είναι ένας τρόπος για να μάθουν καλούς τρόπους συμπεριφοράς. Όμως, είναι ο καλύτερος τρόπος αναφορικά με την ενστάλαξη αξιών;

Αν υπάρχει ένα αφήγημα που πέρασε σχεδόν αδιαμφισβήτητο από γενιά σε γενιά, είναι αυτό: ότι η λογική είναι το “σωστό” και το συναίσθημα το “πρόβλημα”. Ότι για να πάρεις καλές αποφάσεις πρέπει να αφήσεις στην άκρη αυτό που νιώθεις και να εμπιστευτείς αυτό που σκέφτεσαι.

Ο πόλεμος δεν τραυματίζει μόνο εκείνους που κρατούν όπλα ή που βρίσκονται στο πεδίο της μάχης. Οι ψυχολογικές επιπτώσεις απλώνονται πολύ πέρα από τα γεωγραφικά όρια της σύγκρουσης.

Αρκετοί θεραπευόμενοι με ρωτούν τί είναι η ψυχοθεραπεία και πως μπορούν να βοηθηθούν. Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι η λέξη σχέση. Η  σχέση που δημιουργείται ανάμεσα στον θεραπευόμενο και τον θεραπευτή.

Η αυτοκτονία δεν είναι απλώς μια παρορμητική ενέργεια ούτε μια απλή, στιγμιαία απόφαση χωρίς βαθύτερη σκέψη.

Τα τελευταία χρόνια, η επιστήμη της επιγενετικής έχει μεταμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε τη σχέση ανάμεσα στις τραυματικές εμπειρίες και την ψυχική υγεία.

«Θέλω να πονέσει όπως πόνεσα». Είναι μια φράση που σπάνια λέγεται δυνατά, αλλά συχνά ακούγεται μέσα μας. Η εκδίκηση δεν γεννιέται συνήθως από κακία. Γεννιέται από ρήγμα. Από μια στιγμή όπου η ασφάλεια καταρρέει, η εμπιστοσύνη διαλύεται και η αίσθηση ταυτότητας τραυματίζεται.

Ο ύπνος είναι μια βασική ανθρώπινη ανάγκη. Δεν αφορά μόνο το σώμα, αλλά και την ψυχική μας ζωή. Όταν ο ύπνος είναι βαθύς και ξεκουραστικός, συνήθως ξυπνάμε με την αίσθηση ότι κάτι μέσα μας έχει ηρεμήσει και οργανωθεί. Όταν όμως ο ύπνος είναι ανήσυχος, διακεκομμένος ή γεμάτος εφιάλτες, συχνά αυτό αποτελεί ένα μήνυμα ότι κάτι στον εσωτερικό μας κόσμο βρίσκεται σε ένταση.

Στέλνεις μήνυμα στον/στη σύντροφό σου. Έχει περάσει κάποια ώρα και δεν έχει απαντήσει. Αρχίζεις να σκέφτεσαι: μήπως έχει συμβεί κάτι κακό; Μήπως μου έχει θυμώσει; Μήπως δεν θέλει να μου μιλήσει; Ή μήπως… πρέπει να χωρίσουμε;

Οι ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

Εγγραφή στο Newsletter

Ενημερωθείτε για τα άρθρα της εβδομάδας, για σεμινάρια και άλλες δράσεις που αφορούν αποκλειστικά την Ψυχολογία και την Ψυχική Υγεία.

Ενδιαφέροντα