Η θέση του χιούμορ στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα και λεπτά ζητήματα της κλινικής θεωρίας.

Η εφηβεία περιγράφεται συχνά ως μια περίοδος που διακρίνεται από έντονες αλλαγές, σύγχυση και αντιδράσεις. Ωστόσο, υπό ένα περισσότερο ψυχοδυναμικό πρίσμα, μπορεί να ιδωθεί και ως μια διαδικασία πένθους, η οποία δεν αφορά στην απώλεια κάποιου σημαντικού προσώπου, αλλά στη σταδιακή απομάκρυνση από τον παιδικό εαυτό. 

Dating apps, αναρίθμητες καρδούλες και likes, μία τάση που ανθίζει αλλά και που η φύση της επιφέρει μεγαλύτερη ματαίωση και μια χαώδη αίσθηση με το συσχετίζεσθαι. Γιατί ενώ οι επιλογές δεν έχουν όριο αισθανόμαστε μοναξιά;

Η ευτυχία είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή μας. Μελετάται εδώ και χιλιάδες χρόνια, μέχρι και σήμερα, από επιστήμονες και φιλοσόφους. Έχει πολλές ερμηνείες και μπορεί να σημαίνει διαφορετικά πράγματα για τον καθένα μας.

Κάθε φορά που κλείνει η πόρτα του θεραπευτικού δωματίου και κάθομαι στην καρέκλα μου, η ίδια σιωπηλή ερώτηση αντηχεί μέσα μου: «Ποιος είμαι εγώ εδώ μέσα αυτή τη στιγμή;». Δεν είμαι ένας ουδέτερος καθρέφτης, ούτε ένας αυθεντικός επιστήμονας που κατέχει την κρυμμένη αλήθεια για τη ζωή του ανθρώπου που κάθεται απέναντί μου.