Κλινική Τελειοθηρία

Όλοι μας λίγο έως πολύ έχουμε την τάση να προσπαθούμε να αποδίδουμε όσο καλύτερα μπορούμε σε έναν ή περισσότερους τομείς της ζωής μας. Είναι φυσιολογικό και θεμιτό να επιδιώκουμε την επιτυχία στη δουλειά, στις σπουδές, στις σχέσεις ή σε άλλες παραμέτρους της καθημερινότητάς μας, όπως και το να διατηρούμε ενισχυμένα κίνητρα για προσωπική πρόοδο.

Μέχρι εδώ θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την προσπάθεια για θετικά αποτελέσματα υγιή και λειτουργική.

Πότε όμως η τάση μας να επιτυγχάνουμε γίνεται δυσλειτουργική;

Αυτό συμβαίνει όταν αρχίζουμε να βάζουμε υπερβολικά υψηλά στάνταρ στον εαυτό μας προς επίτευξη, κυνηγώντας το τέλειο και αδυνατώντας να δεχτούμε τίποτα λιγότερο από αυτό. Τότε μιλάμε πλέον για κλινική τελειοθηρία, η οποία ξεπερνά τα όρια, ταλαιπωρεί και προκαλεί σημαντική δυσφορία ή/και δυσλειτουργία στην καθημερινή ζωή του ατόμου που πάσχει από αυτή.

Μερικά παραδείγματα κλινικής τελειοθηρίας αποτελούν τα εξής:

Μια γυναίκα που δεν αποδέχεται τίποτα λιγότερο από το να είναι η τέλεια μητέρα, η τέλεια σύζυγος, η τέλεια υπάλληλος, ακόμα και όταν οι επιπτώσεις της επιδίωξης του ιδανικού είναι βλαβερές για τη σωματική και συναισθηματική της υγεία.

Ενας φοιτητής που βάζει διαρκώς υπερβολικά υψηλά ακαδημαϊκά στάνταρ και νιώθει συντετριμμένος αν η επίδοσή του στην εξέταση ενός μαθήματος δεν είναι τέλεια.

Ένας άνδρας που ξοδεύει ώρες από το χρόνο του για να προγραμματίσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις εβδομαδιαίες δραστηριότητες και υποχρεώσεις του και νιώθει εξαιρετικά ενοχλημένος όταν τα πράγματα δε γίνουν σε απόλυτη αναλογία με το αρχικό του πλάνο.

Τα χαρακτηριστικά της τελειοθηρίας

Η κλινική τελειοθηρία αποτελείται από συγκεκριμένα χαρακτηριστικά τα οποία τη συντηρούν και τη διαιωνίζουν. Τα κυριότερα από αυτά είναι:

Το να εξαρτάται η αξιολόγηση του εαυτού αποκλειστικά από την επίτευξη συγκεκριμένων και υψηλών στόχων: Είναι το βασικό χαρακτηριστικό που ορίζει την κλινική τελειοθηρία, από το οποίο προκύπτουν όλα τα υπόλοιπα.  Πρόκειται για την τάση των τελειοθηρών να αναγνωρίζουν την αξία τους μόνο όταν πιστεύουν πως επιτυγχάνουν τα υπερβολικά υψηλά στάνταρ που βάζουν στον εαυτό τους. Στην περίπτωση που τα επιτεύγματά τους αποκλίνουν έστω και ελάχιστα από τις υψηλές προσδοκίες που έχουν για τον εαυτό τους, οι τελειοθήρες αισθάνονται άχρηστοι και ανάξιοι ως άνθρωποι. 

Άκαμπτοι κανόνες: Τα υψηλά, ανελαστικά στάνταρ που θέτουν τα άτομα με κλινική τελειοθηρία λειτουργούν ως άκαμπτοι κανόνες προς τον εαυτό τους για το πώς πρέπει να αποδίδουν (πχ. «Πρέπει πάντα να με είμαι 100% ικανοποιημένος με τη δουλειά μου», «Πρέπει πάντα να μιλάω τέλεια στις κοινωνικές καταστάσεις»)

Λάθη στη σκέψη: Πρόκειται για παγίδες που χαρακτηρίζουν τον τρόπο σκέψης των ατόμων με κλινική τελειοθηρία και είναι τα εξής:

Η σκέψη του «όλα ή τίποτα» - Αν η απόδοση του δεν  τέλεια και δεν συνάδει επακριβώς με τα στάνταρ του, το άτομο πιστεύει ότι έχει αποδώσει χάλια (πχ. «Το ότι η δουλειά μου στο συγκεκριμένο πρότζεκτ δεν αξιολογήθηκε με τα καλύτερα λόγια από όλους τους συναδέλφους μου σημαίνει ότι τα πήγα χάλια»)

Η επιλεκτική προσοχή (ή η παρατήρηση του αρνητικού και απόρριψη του θετικού) – Το άτομο επικεντρώνεται στο παραμικρό λάθος που μπορεί να κάνει, υποτιμώντας τον εαυτό του με βάση αυτό (πχ. «Ένα ορθογραφικό λάθος σε κάποιο email αποτελεί απόδειξη ότι δεν είμαι καλός στη δουλειά μου»). Αντίθετα, το άτομο με τελειοθηρικές τάσεις τείνει να αγνοεί τα θετικά στοιχεία της απόδοσής του.

Διπλά στάνταρ – Το άτομο διατηρεί άλλα στάνταρ για τον εαυτό και άλλα για τους υπόλοιπους ανθρώπους (πχ. «Οι άλλοι δεν πειράζει αν κάνουν κάποιο ορθογραφικό λάθος σ’ ένα email, ωστόσο εγώ δεν θα έπρεπε να κάνω ποτέ λάθος»)

Ποιες είναι οι συνέπειες της κλινικής τελειοθηρίας

Το κόστος του να είναι κάποιος τελειοθήρας μπορεί να έχει πολλές και διαφορετικές προεκτάσεις. Τα ανελαστικά και υπερβολικά απαιτητικά στάνταρ που το άτομο με κλινική τελειοθηρία βάζει στον εαυτό του, έχουν συνήθως σημαντικά αρνητική επιρροή στην καθημερινότητά του. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να οδηγήσουν σε κοινωνική απομόνωση του ατόμου, διαρκή εκνευρισμό, συνεχόμενη ανησυχία ή/και αμφιβολία, καταθλιπτική διάθεση, διατροφικές διαταραχές, διαπροσωπικές δυσκολίες ή/και ψυχαναγκαστικά συμπτώματα όπως το να τσεκάρει επαναλαμβανόμενα τη δουλειά του και να διαθέτει υπερβολικά πολύ χρόνο στην ολοκλήρωση ενός έργου. Άλλες συνέπειες της κλινικής τελειοθηρίας μπορεί να είναι οι διαταραχές του ύπνου, η αναβλητικότητα, διάφορες σωματικές παθήσεις, καθώς και μια γενικευμένη αίσθηση αποτυχίας.

Πώς αντιμετωπίζεται η κλινική τελειοθηρία

Όταν οι αρνητικές συνέπειες της κλινικής τελειοθηρίας είναι εμφανείς στην καθημερινή ζωή, το άτομο αρχίζει να ταλαιπωρείται και να νιώθει εξουθενωμένο. Σε εκείνο το σημείο συνήθως, αναζητά τη βοήθεια ενός ειδικού.

Η γνωσιακή – συμπεριφοριστική ψυχοθεραπεία (ΓΣΘ) αποτελεί μία κατάλληλη παρέμβαση για την αντιμετώπιση της κλινικής τελειοθηρίας. Μέσω της συγκεκριμένης θεραπευτικής προσέγγισης, ο ενδιαφερόμενος/η μπορεί με τη βοήθεια του θεραπευτή/τριάς του, να κατανοήσει τι του συμβαίνει, έτσι ώστε μέσω ειδικών θεραπευτικών παρεμβάσεων να αναπροσδιορίσει την έννοια του τέλειου και να αρχίσει να διαμορφώνει πιο ρεαλιστικά στάνταρ για την απόδοση και τη ζωή του. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την ανακούφισή του και την επαναφορά της λειτουργικότητάς του.

 

Πηγές:

Egan, S. J., Wade, T. D., Shafran, R. & Antony, M.M. (2016). Cognitive-Behavioral Treatment of Perfectionism. New York: Guilford Press.

Συγγραφή Άρθρου

Αριστέα Λιάκου - Ψυχολόγος

Αριστέα Λιάκου: έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology”, σημαίνει ότι το Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

  • Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
  • Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
  • Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια - MSc Κλινική Ψυχολόγος, Leiden University, NL
Γνωσιακή - Συμπεριφοριστική Ψυχοθεραπεία. Ατομική ψυχοθεραπεία ενηλίκων, Συμβουλευτική γονέων.

Τα περιεχόμενα του E-Psychology προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο κατόπιν γραπτής άδειας από το τμήμα Σύνταξης και μόνο εφόσον ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναδημοσίευσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στο τέλος του άρθρου, για την πηγή 1ης δημοσίευσης καθώς επίσης πρέπει να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί απευθείας στο άρθρο. DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Διαταραχή σωματικής δυσμορφίας (Β΄μέρος)
Διαταραχή σωματικής δυσμορφίας

Διαταραχή σωματικής δυσμορφίας Β’ Μέρος: Ο ρόλος των πεποιθήσεων

Στο Α’ μέρος του άρθρου για τη διαταραχή σωματικής δυσμορφίας αναφερθήκαμε εκτενώς στη φύση της εν λόγω διαταραχής, καθώς και στις συμπεριφορές τσεκαρίσματος και αποφυγής που εκδηλώνονται στα πλαίσια της ψυχικής αυτής πάθησης και που ταλαιπωρούν τον πάσχοντα.

Διαταραχή σωματικής δυσμορφίας α' μέρος
Διαταραχή σωματικής δυσμορφίας

Όταν η εξωτερική εμφάνιση προκαλεί δυσφορία.
Συχνά, όλοι μας παρατηρούμε σημεία στο σώμα μας, που θεωρούμε ότι δεν είναι ακριβώς όπως θα τα θέλαμε, δεν μας αρέσουν πολύ ή πιστεύουμε ότι θα μπορούσαν να είναι και καλύτερα. Σίγουρα, όλοι μας δεν είμαστε με όλα ευχαριστημένοι σε σχέση την εξωτερική μας εμφάνιση.

Η κοινωνική και η συναισθηματική αποφυγή στη ζωή μας
κοινωνική αποφυγή

Στην ψυχολογία, με τον όρο αποφυγή εννοούμε ένα δυσπροσαρμοστικό τρόπο διαχείρισης, ο οποίος χαρακτηρίζεται από την προσπάθεια να αποφύγουμε ή να «αποδράσουμε» από ορισμένες δυσάρεστες σκέψεις ή/και συναισθήματα.Οι συμπεριφορές αποφυγής στα πλαίσια του κοινωνικού άγχους αποσκοπούν στη μείωση του άγχους που δημιουργείται στις κοινωνικές καταστάσεις. 

Διαταραχή Υπερφαγίας: Όταν χάνεται ο έλεγχος στο φαγητό
διαταραχή υπερφαγίας

H διαταραχή υπερφαγίας, αν και εντάχθηκε σχετικά πρόσφατα στις επίσημες κατηγορίες των διαταραχών πρόσληψης τροφής, όπως είναι η ψυχογενής ανορεξία και η βουλιμία, είναι εκείνη που συναντάται πιο συχνά. Το άτομο που πάσχει από διαταραχή υπερφαγίας μπορεί να τρώει ιδιαίτερα μεγάλες ποσότητες φαγητού, νιώθοντας αδύναμο να σταματήσει (υπερφαγικό επεισόδιο).Αυτό συμβαίνει ακόμα και όταν δεν πεινάει, ενώ το φαγητό συνήθως καταναλώνεται τόσο γρήγορα που το άτομο δεν αναλογίζεται την ποσότητα ή τη γεύση της τροφής. 


Βρείτε ειδικό Ψυχικής Υγείας

Αναζητήστε ειδικούς για ιδεοληψίες, ψυχαναγκαστική διαταραχή. Ο μοναδικός εξειδεκευμένος κατάλογος.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :