Πόνος, ματαίωση, αισθήματα αποτυχίας και μοναξιάς. Συναισθήματα που συναντώνται σε ερωτικές απογοητεύσεις, συναισθήματα που ο κάθε άνθρωπος τα έχει βιώσει μοναδικά, άλλος σε μεγαλύτερο και άλλος σε μικρότερο βαθμό, άλλος με περισσότερο και άλλος με λιγότερο πόνο.

Η οικονομική κρίση που μαστίζει την χώρα μας τα τελευταία χρόνια, η ανεργία, οι μειώσεις μισθών, συντάξεων και η οικονομική στενότητα προκαλούν απόγνωση και σύγχυση στην πλειονότητα του πληθυσμού επειδή προδιαγράφουν ένα εξαιρετικά αβέβαιο μέλλον. 

Γονιός δε γεννιέσαι αλλά γίνεσαι. Είναι ίσως ο πιο δύσκολος ρόλος γιατί δε διδάσκεται και το μόνο μας εφόδιο είναι το ένστικτό μας να φροντίσουμε και να προστατεύσουμε τους απογόνους μας με καθοριστική επίδραση τις περισσότερες φορές το μοντέλο των δικών μας σχέσων με τους γονείς μας.

Μήπως είσαι ο άνθρωπος που θέλει να τα έχει όλα υπό έλεγχο; Μήπως νιώθεις άβολα όταν είσαι έξω από τα νερά σου και η σκέψη ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά σε τρομοκρατεί; Που δε θα δοκιμάσεις εύκολα κάτι καινούριο γιατί δεν ξέρεις τι θα συμβεί; 

Είναι δύσκολο να εκφραστούμε αυθεντικά, να νιώθουμε ανεξάρτητοι και να νιώθουμε σύνδεση και αποδοχή από τους άλλους ταυτόχρονα. Υπάρχει μια αίσθηση, μια αντίληψη για πολλούς από εμάς ότι έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο άκρα, στο να εκφραστούμε αυθόρμητα όπως θέλουμε εμείς και να απογοητεύσουμε τους άλλους και να μας κρίνουν και να είμαστε μόνοι ή να λέμε και να κάνουμε ότι θέλουν οι άλλοι και να έχουμε επιβράβευση, αποδοχή και παρέα.

Η απόρριψη είναι ένα δυσάρεστο συναίσθημα το οποίο έχουμε ζήσει όλοι μας, ο καθένας σε διαφορετικό βαθμό και με διαφορετικό τρόπο. Ενώ ορισμένες απορρίψεις μπορεί να μας ενοχλήσουν λίγο, υπάρχουν άλλες που φαίνεται να αφήνουν ανεξίτηλο το στίγμα τους. Η εκμάθηση του τρόπου αντιμετώπισης της απόρριψης είναι ένα πολύτιμο εργαλείο ζωής. Όταν δεν φοβόμαστε την απόρριψη, είμαστε πιο δεκτικοί να ανοιχτούμε σε νέες καταστάσεις.

Σχέση, επιθυμία και η σιωπηλή γλώσσα του σώματος. Σε πολλές σχέσεις, το φιλί δεν είναι απλώς μια χειρονομία τρυφερότητας. Είναι μια δήλωση παρουσίας. Ένα «είμαι εδώ μαζί σου», ακόμη και όταν οι λέξεις έχουν στερέψει.

Μέχρι το τέλος θα έχεις μια καθαρή εικόνα για το γιατί νιώθεις τύψεις μετά τη σεξουαλική επαφή και πώς η ενοχή μπερδεύεται με τη ντροπή, χωρίς να είσαι «λάθος».

Γράφει ο διάσημος συγγραφέας και life coach Robin Sharma: Αποτυγχάνω περισσότερο από τους άλλους. Αποτυγχάνω συνεχώς. Έχω αποτύχει στις επιχειρήσεις, στις σχέσεις μου, στη ζωή μου. 

Για να μπορέσεις να αγαπήσεις τους άλλους είναι απαραίτητο πρώτα να αγαπήσεις εσένα. Αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου, δεν μπορείς να αγαπήσεις άνευ όρων κανέναν. Όταν αρχίζουμε να αγαπάμε πραγματικά, αυτό που κάνουμε είναι να θαυμάζουμε. Ο θαυμασμός είναι μόνο ένα συσταστικό του έρωτα.

Αυτό το σύμπλεγμα, δεν έχει καμία σχέση με τη γνωστή τραγουδίστρια!… Έχει σχέση με τη σεξουαλικότητα και την ερωτική επιθυμία, ιδίως σε μακροχρόνιες ή «σοβαρές» σχέσεις. Όταν λοιπόν οι άνθρωποι (ιδίως οι άνδρες) έχουν ένα τέτοιο σύμπλεγμα στο μυαλό τους, βλέπουν τη σταθερή τους σύντροφο σαν «Μαντόνα» και χάνουν την ερωτική τους επιθυμία για αυτή.

Πολυγραφότατο το θέμα για την κακιά πεθερά. Στην Ελλάδα έχουν γυριστεί τόσες πολλές ελληνικές ταινίες όπου η καημένη η νύφη ταλαιπωρείται από τη μητέρα του άντρα της, που από μόνο του αυτό το γεγονός αναδεικνύει γενιές και γενιές γαλουχημένες με αυτό το στερεότυπο.

Το «σύνδρομο της ψηλής παπαρούνας» (tall poppy syndrome) αποτελεί ένα ευρέως γνωστό ψυχολογικό φαινόμενο που συναντάται σε ποικίλα κοινωνικά πλαίσια (π.χ., εργασιακό περιβάλλον, σχολικό / ακαδημαϊκό περιβάλλον, οικογενειακό περιβάλλον, κ.ά).

Ο μόνος δρόμος προς την πλήρη και μόνιμη ίαση είναι διαμέσου της αυτοσυγχώρεσης.

Καθώς θα επανασυνδέεστε με αυτή την απόλυτη αγάπη, το κυκλοφορικό σας σύστημα θα επαναφορτίζεται και θα αναζωογονείται μεταφέροντας νέα πνοή σε υπομοριακό επίπεδο. Επειδή αυτή η αγάπη ηρεμεί την ψυχή, ενεργεί ως βάλσαμο στο φυσικο σώμα.

Από την εσωτερική αφήγηση στην κοινωνική συνύπαρξη

Η λογική θα υπαγόρευε, αν κάποιος μας απέρριπτε, δεν ενδιαφερόταν για μας και τα συναισθήματά μας ή μας πλήγωνε, να τον διαγράφαμε και να προχωρούσαμε παρακάτω. Έλα, όμως, που ο ανθρώπινος εγκέφαλος λειτουργεί εντελώς διαφορετικά.

Ο Αβραάμ Μάσλοου ήταν Αμερικανός ψυχολόγος ο οποίος έμεινε γνωστός για τη θεωρία ιεράρχησης των αναγκών που υποστηρίζει ότι υπάρχουν πέντε επίπεδα αναγκών, από τα οποία εξαρτάται όλη σχεδόν η συμπεριφορά μας.

Νομίζω ότι όλοι έχουμε νιώσει κατά καιρούς ότι δεν αξίζουμε. Είμαστε άνθρωποι και παλεύουμε με διάφορα πράγματα καθημερινά, είτε πρόκειται για σοβαρά ζητήματα είτε για λιγότερο σημαντικά. Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που το σκοτάδι μας φαίνεται λίγο πιο σκοτεινό από το συνηθισμένο και νιώθουμε ότι δεν έχουμε σκοπό.

Τα συναισθήματα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τις σκέψεις και τη συμπεριφορά μας, ενώ μας παρέχουν πληροφορίες για τον εσωτερικό μας κόσμο (σε συνειδητό και υποσυνείδητο επίπεδο) και το εξωτερικό μας περιβάλλον (εάν το αντιλαμβανόμαστε ως ασφαλές ή απειλητικό).

Υπάρχουν λόγια που δεν ειπώθηκαν ποτέ, κι όμως στέκουν ανάμεσά μας σαν σκιές που μακραίνουν με τον χρόνο. Κάθε οικογένεια, κάθε σχέση κουβαλά το δικό της άγραφο υπόλοιπο συναισθημάτων, το βάρος των ανείπωτων.