Είναι πολύ συχνό φαινόμενο, να βάζουμε τις ανάγκες των άλλων πάνω από τις δικές μας. Αυτό σε κάποιες περιπτώσεις, είναι απόλυτα φυσιολογικό.

Η ανιδιοτελής αγάπη μιας μητέρας για το παιδί της είναι από τα πιο ωραία παραδείγματα που αποδεικνύουν πως το χαρακτηριστικό της αυτοθυσίας είναι απαραίτητο για την επιβίωση και την ομαλή ανάπτυξη του παιδιού.

Δεν είναι όλα όσα βλέπουμε χαρακτήρας. Μερικές φορές είναι επιβίωση. Πόσες φορές έχουμε ακούσει ή έχουμε πει φράσεις όπως: «είναι κακό παιδί», «είναι κακός άνθρωπος», «είναι κακό σκυλί»;

Υπάρχουν παιδιά που μπαίνουν εύκολα στο παιχνίδι, βρίσκουν γρήγορα τη θέση τους μέσα στην ομάδα και συνδέονται αυθόρμητα με τους συνομηλίκους τους. Υπάρχουν όμως και παιδιά που στέκονται λίγο πιο πίσω, παρατηρούν, διστάζουν και χρειάζονται περισσότερο χρόνο μέχρι να νιώσουν αρκετά ασφαλή για να κάνουν το πρώτο βήμα.

Το διάβασμα των παιδιών ισούται με γολγοθά για πολλούς γονείς. Συνήθως κυριαρχούν φωνές, γκρίνιες, εντάσεις και προστριβές γύρω από το θέμα του καθημερινού διαβάσματος για το σχολείο. Το σύνηθες είναι τα παιδιά να θεωρούν λιγότερο σημαντικό το διάβασμα ενώ προτεραιότητα έχουν τα παιχνίδια, τα ηλεκτρονικά, τα αθλήματα, την τηλεόραση, τους φίλους τους.

«Οι περισσότεροι γονείς υπερηφανεύονται όταν το κορίτσι τους μπορεί να παίξει με τις κούκλες ένα υπέροχο φανταστικό παιχνίδι αλλά δεν θα ένιωθαν το ίδιο αν το έπραττε ο γιος τους… Το ίδιο θα ενθάρρυναν τη κόρη τους να ξεκινήσει taekwondo και το γιο τους μπαλέτο;»

Το 2025, κυκλοφόρησε το εξαιρετικό βιβλίο "Παιδί μου έχεις ταλέντο - Ένα εγχειρίδιο καλλιέργειας για γονείς".

Η αναγκαιότητα της τεχνολογίας και του διαδικτύου στην καθημερινότητα
Η τεχνολογία έχει μπει στην ζωή μας τα τελευταία χρόνια πολύ έντονα. Τα παιδιά πλέον από την στιγμή που θα γεννηθούν έχουν επαφή με την οθόνη.

Οι σχέσεις ανάμεσα στις γενιές αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες διαμόρφωσης της οικογενειακής ταυτότητας. Ο παππούς και η γιαγιά δεν εκπροσωπούν μόνο πρόσωπα φροντίδας, αλλά και φορείς μνήμης, αξιών, εμπειριών και οικογενειακών αφηγήσεων που συνδέουν το παιδί με την ιστορία της οικογένειάς του.

Υπάρχει μια βολική ιστορία που κυκλοφορεί στα σπίτια μας: «το παιδί έχει πρόβλημα». Βολική, γιατί δίνει έναν “ένοχο” με μικρό ύψος και μεγάλη ανοχή. Και μας γλιτώνει από το δύσκολο βλέμμα στον καθρέφτη: τι γίνεται ανάμεσά μας; τι ρυθμός υπάρχει; ποιος κρατάει το πλαίσιο; ποιος λείπει ενώ είναι παρών; 

Ο παιδικός αυνανισμός είναι μια συμπεριφορά που εκδηλώνεται συχνά τόσο στα αγόρια όσο και στα κορίτσια και συμβαίνει στα πλαίσια της ανακάλυψης του σώματος τους. Ωστόσο, πολλοί γονείς αναστατώνονται όταν αντιληφθούν ότι το παιδί τους έχει μια τέτοια συμπεριφορά.

Ένας από τους πιο βασικούς παράγοντες που επηρεάζει κάθε συντροφική σχέση είναι το άγχος του τέλους αυτής. Η ίδια η ποιότητα της συντροφικότητας εξαρτάται από το άγχος αποχωρισμού, με τη μορφή της απουσίας ή της απώλειας. 

Το διαζύγιο αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μεταβατικές και συχνά τραυματικές εμπειρίες στη ζωή ενός ατόμου, καθώς δεν σηματοδοτεί μόνο τη νομική λύση ενός γάμου, αλλά και μια βαθιά ψυχοκοινωνική διαδικασία απώλειας.

Όταν ένα παιδί αρνείται να ντυθεί, πετάει το φαγητό του, ξεσπά σε κλάματα ή απαντά απότομα, η πρώτη σκέψη του γονιού είναι συνήθως μία: Πώς θα σταματήσω αυτή τη συμπεριφορά;

Πληροφορίες για γονείς (σχετικά με την εξάρτηση ουσιών).
Σημάδια που ανησυχούν: Οι απότομες αλλαγές στη συμπεριφορά ενός παιδιού, μπορεί να αποτελούν «σημάδια» εμπλοκής του με τα ναρκωτικά. Πρέπει να αξιολογηθεί από τον γονέα κατά πόσο οι αλλαγές αυτές συνάδουν με τη μετάβαση του ατόμου προς την ενηλικίωση και φυσικά με βάση την προσωπικότητά του.

Είναι πολύ σημαντικό για τα παιδιά, οποιασδήποτε ηλικίας, να είναι οι γονείς τους συνεπείς σε θέματα πειθαρχίας. Όταν οι γονείς δεν είναι συνεπείς στις δηλώσεις και τις πράξεις τους, τα παιδιά είναι πιθανό να τους μιμηθούν.Τι σημαίνει όμως πειθαρχώ ένα παιδί; Ποιος είναι ο κατάλληλος τρόπος ένα παιδί να αντιληφθεί το λάθος στην συμπεριφορά του;

Τα τελευταία χρόνια, έχει αναπτυχθεί έντονος επιστημονικός διάλογος, αναφορικά με τους παράγοντες που συνδιαμορφώνουν την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών.

Πως μπορείτε να τα προστατεύσετε: Το διαζύγιο είναι ένα επώδυνο γεγονός για τα παιδιά οποιασδήποτε ηλικίας γιατί η ζωή τους ανατρέπεται τελείως και το μέλλον φαντάζει αβέβαιο, επειδή οι δυο πιο σημαντικοί άνθρωποι της ζωή τους αποφάσισαν να ακολουθήσουν χωριστούς δρόμους.

Τα κυρίαρχα συναισθήματα που τους προκαλεί μπορεί είναι φόβος, θυμός, έντονη θλίψη και ενοχές. 

Πολλές φορές όλοι μας έχουμε αναρωτηθεί για τον εαυτό μας αλλά και για τους άλλους πώς προκύπτουν οι συμπεριφορές μας και οι ποικίλες αντιδράσεις μας σε διαφορετικές καταστάσεις και με διαφορετικούς ανθρώπους. Συμπεριφορές φαινομενικά ανεξήγητες που όμως αν εμβαθύνουμε κρύβουν μία μεγάλη ιστορία και ένα προσωπικό νόημα για τον καθένα από εμάς.

Το να αναγκάζονται τα παιδιά να ζητούν συγγνώμη είναι ένας τρόπος για να μάθουν καλούς τρόπους συμπεριφοράς. Όμως, είναι ο καλύτερος τρόπος αναφορικά με την ενστάλαξη αξιών;

Άραγε ο γονιός οφείλει να είναι τέλειος στα παιδιά του, προκειμένου αυτά να μεγαλώσουν με τον καλύτερο τρόπο και να έχουν σωστά πρότυπα;
Ή μήπως δεν υπάρχει τέλειος γονιός;