Η διεργασία της γονικότητας αναφέρεται στις γενικές μεταβολές της σχέσης γονέα-παιδιού. Τα χαρακτηριστικά που καθορίζουν τη σχέση είναι επίσης αυτά που περιγράφουν τη διεργασία. Είναι το δοχείο που περιέχει τις λεπτομέρειες. Επί παραδείγματι, η διεργασία της σχέσης μεταξύ δύο ανθρώπων -για να χρησιμοποιήσουμε μια διάσταση- μπορεί είτε να βασίζεται στον σεβασμό είτε όχι. Στην πραγματικότητα όμως οι σχέσεις είναι πολυδιάστατες και πολύπλοκες.

Τι σημαίνει τραύμα στον πρωταρχικό δεσμό:  Η λέξη «τραύμα» προέρχεται από το αρχαίο ρήμα τιτρώσκω που σημαίνει διατρυπώ και φανερώνει μια κάκωση-σημάδι που προέρχεται από εξωτερική βία και διαρρηγνύει το προστατευτικό σύστημα του ψυχισμού, προκαλώντας ένα ρήγμα και μια ασυνέχεια τόσο στην ψυχή όσο και στο σώμα.

Λίγες είναι οι μελέτες εκείνες που έχουν διερευνήσει σε βάθος τη διαδικασία και την έκβαση των ψυχοδυναμικών θεραπειών που αφορούν ασθενείς παιδικής ηλικίας. Μεταξύ του περιορισμένου αυτού αριθμού μελετών, ορισμένες έχουν στρέψει την προσοχή τους στο παιχνίδι και στη λεκτική παραγωγή, καθώς πρόκειται για θεμελιώδεις πτυχές κατά τη διαδικασία αξιολόγησης της παιδικής ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας.

Το παιχνίδι αποτελεί μια ουσιώδη δραστηριότητα άρρηκτα συνδεδεμένη με την υγιή, ολόπλευρη και ολοκληρωμένη ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών (Isenberg & Quisenberry, 2002) η οποία λόγω της εμφάνισής της σε καθημερινή βάση στη ζωή των παιδιών διερευνάται ως ένας ιδιαίτερος τρόπος οργάνωσης της ίδιας της ζωής τους (Τζιαντζή, 1996).

Η επικοινωνία είναι για τις σχέσεις των ανθρώπων ό,τι η αναπνοή για τη διατήρηση της ζωής - Virginia Satir.
Προϋποθέσεις για τη Δημιουργία του Διαπροσωπικού Δεσμού

Ο πληθυσμός των αλεπούδων σε μία συγκριμένη περιοχή του Καναδά, παρουσιάζει μία αξιοσημείωτη περιοδικότητα ως προς την αύξηση και τη μείωση του αριθμού των μελών του. Σε περίπου τέσσερα χρόνια φθάνει σε μία μέγιστη τιμή, μετά ελαττώνεται έως του σημείου της εξαφάνισης του και κατόπιν αυξάνεται ξανά.

Ο ύπνος είναι μια βασική ανθρώπινη ανάγκη. Δεν αφορά μόνο το σώμα, αλλά και την ψυχική μας ζωή. Όταν ο ύπνος είναι βαθύς και ξεκουραστικός, συνήθως ξυπνάμε με την αίσθηση ότι κάτι μέσα μας έχει ηρεμήσει και οργανωθεί. Όταν όμως ο ύπνος είναι ανήσυχος, διακεκομμένος ή γεμάτος εφιάλτες, συχνά αυτό αποτελεί ένα μήνυμα ότι κάτι στον εσωτερικό μας κόσμο βρίσκεται σε ένταση.

Ένα μωρό γεννιέται και από την πρώτη στιγμή ξέρει πως να εκφράζει ελεύθερα τα συναισθήματα του. Από τη μήτρα ακόμα, αρχίζει να συλλέγει πληροφορίες και να διεργάζεται με πολύ απλό τρόπο μηνύματα, ερεθίσματα και αντιδράσεις από τους σημαντικούς του άλλους. Έτσι σταδιακά αναπτύσσει τη δική του κατανόηση για το πως λειτουργεί ο κόσμος, για το τι μπορεί να περιμένει από αυτόν και συν τω χρόνω, πώς να υπάρχει και να επιβιώνει εντός του, όμως πάντα μέσα από το βλέμμα της μητέρας του και τα δικά της συναισθήματα.

Ο Goodall to 1986 κάνοντας μία έρευνα για να μελετήσει τις σχέσεις που δημιουργούνται μεταξύ των χιμπατζήδων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ατομικότητα δεν έχει φτάσει ακόμα στα κατώτερα θηλαστικά.

Η έγκαιρη αναγνώριση και παρέμβαση στις μαθησιακές δυσκολίες είναι κρίσιμη για την ψυχολογική και ακαδημαϊκή πορεία ενός παιδιού. Παρ’ όλα αυτά, στην καθημερινή πράξη, πολλοί γονείς, ακόμα και όταν έχουν ενδείξεις, αργούν να κινητοποιηθούν ή αρνούνται να αποδεχτούν ότι το παιδί τους χρειάζεται υποστήριξη.

Η έννοια του τραύματος κατέχει κεντρική θέση στον καθημερινό, αλλά και στον ψυχοθεραπευτικό λόγο.

Ορισμός Συμβολικού Παιχνιδιού

Συμβολικό παιχνίδι σημαίνει όταν το παιδί με μία ενέργεια υπονοεί άλλη, όταν με ένα αντικείμενο υπονοεί άλλο. Μέσα σε αυτό γεννιούνται δύο είδη οργάνων: τα σύμβολα που παρουσιάζουν κάποια ομοιότητα με αυτά που συμβολίζουν και αυτά που συμβολίζονται (Piaget-Inhelder)

Το παιχνίδι αποτελεί μια από τις πιο ουσιώδεις και αδιαπραγμάτευτες λειτουργίες της παιδικής ηλικίας. Δεν είναι απλώς μια ευχάριστη ή δημιουργική δραστηριότητα, αλλά μια φυσική και αναντικατάστατη διεργασία μέσα από  την οποία το παιδί αντιλαμβάνεται, επεξεργάζεται και κατανοεί τον εαυτό του και τον κόσμο γύρω του.

«Πόσο βαθιά μπορεί πραγματικά να φτάσει μια ψυχοθεραπεία; Μπορεί ο άνθρωπος να γνωρίσει ολοκληρωτικά τον εαυτό του; Υπάρχει όριο στην ανθρώπινη ψυχή; Και τι είναι τελικά αυτό που καθορίζει αν μια θεραπεία θα μείνει στην επιφάνεια ή θα αγγίξει πιο ευάλωτες και ουσιαστικές περιοχές του εσωτερικού κόσμου;»

Άραγε ο γονιός οφείλει να είναι τέλειος στα παιδιά του, προκειμένου αυτά να μεγαλώσουν με τον καλύτερο τρόπο και να έχουν σωστά πρότυπα;
Ή μήπως δεν υπάρχει τέλειος γονιός;

Στην ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία, η εκπαίδευση εστιάζει συχνά στην αναγνώριση κλινικών μοτίβων, την κατανόηση των ασυνείδητων δυναμικών και την ικανότητα να δίνουμε ερμηνείες που θα βγάλουν νόημα για τον θεραπευόμενο.

Η σχέση με τους γονείς αποτελεί το πρώτο και πιο καθοριστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διαμορφώνεται η προσωπικότητά μας.

Στην τέχνη, όπως και στην καθημερινή σκέψη, επιβιώνει συχνά η ψευδαίσθηση ότι η πραγματικότητα μπορεί να αποτυπωθεί αντικειμενικά — ότι ένας πίνακας, μια φωτογραφία ή η αφήγηση ενός γεγονότος δύνανται να λειτουργήσουν ως διαφανής αντανάκλαση του εξωτερικού κόσμου.

Η ερώτηση «είσαι καλά;» μοιάζει να έχει χάσει τον ρόλο της ως πραγματικό κάλεσμα. Λειτουργεί περισσότερο ως τύπος, ως φόρμα. Σπάνια συνοδεύεται από γνήσιο ενδιαφέρον, ακόμη σπανιότερα από χώρο για μια ειλικρινή απάντηση. Στην καθημερινή συνδιαλλαγή, «είμαι καλά» είναι αυτό που οφείλει κανείς να απαντήσει – όχι επειδή το νιώθει, αλλά επειδή αυτό επιτρέπεται.

Σε αρκετές περιπτώσεις οι γονείς εναποθέτουν τις προσδοκίες και τα δικά τους ανεκπλήρωτα όνειρα στα παιδιά τους.

Η σημερινή εποχή χαρακτηρίζεται από την εκλαΐκευση της ψυχολογικής γλώσσας και την ευρεία διάδοσή της μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα podcasts, τις τηλεοπτικές εκπομπές και τους οδηγούς αυτοβοήθειας.