παγίδα, συμβουλές

Όλοι μας σε δύσκολες καταστάσεις στη ζωή μας είτε δεχθήκαμε συμβουλές είτε επιχειρήσαμε εμείς οι ίδιοι να δώσουμε. Με τη συμβουλή μας επιθυμούμε να βοηθήσουμε τον άνθρωπο που βρίσκεται σε μία στενάχωρη κατάσταση να απεγκλωβιστεί από το πρόβλημά του και να βρει έναν τρόπο να το αντιμετωπίσει.

Φυσικά, υπάρχουν και άνθρωποι που δεν ενδιαφέρονται απόλυτα για εμάς, αλλά εκμεταλλευόμενοι την ευκαιρία, προσπαθούν να το παίξουν έξυπνοι ή σοφοί ή οτιδήποτε άλλο- δεν ενδιαφέρονται, ούτε λυπούνται όλοι πραγματικά για εμάς, αυτό είναι μία δυσάρεστη αλήθεια.

Πόσο, όμως, καλό είναι να δίνουμε συμβουλές; Τις έχει πραγματικά τόσο μεγάλη ανάγκη το άτομο που εκείνη τη στιγμή βιώνει ένα σημαντικό για εκείνον πρόβλημα; Μήπως τελικά βλάπτουμε περισσότερο τον άλλον, τον καθοδηγούμε λάθος ή τελικά δεν είμαστε απόλυτα εξειδικευμένοι στα πάντα ώστε να καθοδηγούμε;

Η ανάπτυξη της ενσυναίσθησης είναι δύσκολη διαδικασία

Δεν είναι απορίας άξιο πώς οι άνθρωποι πάντα έχουν συμβουλές και γνωρίζουν πώς να επιλύσουν τα προβλήματα των άλλων, αλλά, όταν βιώνουν και εκείνοι τα δικά τους, αισθάνονται το ίδιο πελαγωμένοι και προβληματισμένοι; Και αυτό, διότι όσο και να προσπαθήσεις να φορέσεις τα παπούτσια του άλλου, δε θα μπορέσεις να αισθανθείς ποτέ απόλυτα αυτό που περνάει ο άλλος, διότι δεν το βιώνεις εσύ.

Η αλήθεια είναι πως ο άλλος δεν έχει ανάγκη εκείνη τη στιγμή να του δώσουμε συμβουλή, ούτε να του κουνήσουμε το δάχτυλο ως φωτεινοί παντογνώστες. Ο άνθρωπος που περνάει μία δύσκολη κατάσταση και αισθάνεται άσχημα, έρχεται κοντά μας ως μία πονεμένη ψυχή που προσπαθεί να ακούσει μία γλυκιά κουβέντα, μία ενθάρρυνση που θα του δώσει ξανά το έναυσμα να πιστέψει στο καλύτερο αύριο. Ο άνθρωπος που θλίβεται μπροστά μας εκείνη τη στιγμή έχει περισσότερη ανάγκη να του πεις "όλα θα πάνε καλά" και να τον αγκαλιάσεις από το να του αραδιάζεις συμβουλές για το πώς πρέπει να δράσει και να φερθεί. Αυτό είναι ένα λάθος που πράττουμε όλοι και, κυρίως, οι γονείς στα παιδιά τους. Βιάζονται να συμβουλεύσουν ή να ασκήσουν δριμεία κριτική στα πάντα, χωρίς όμως να ενστερνιστούν τον ψυχικό κόσμο του παιδιού τους. Οι άνθρωποι δεν έρχονται κοντά μας για συμβουλές, όταν υποφέρουν ή όταν μας μιλάνε για αυτό που βιώνουν; ;Eχουν απλώς ανάγκη να το βγάλουν από μέσα τους, ώστε να καταλαγιάσει μέσα τους, έστω και λίγο, ο μεγάλος ψυχικός πόνος. Οι ανθρώποι ακούμε, για να απαντήσουμε και όχι για να συναισθανθούμε. 

Ας μη βιαζόμαστε να συμβουλέψουμε

Είναι καλό να μη βιαζόμαστε να δίνουμε συμβουλές για τα πάντα, ακόμα και για πράγματα ή καταστάσεις που δε γνωρίζουμε καλά και δεν άπτονται των πεδίων που γνωρίζουμε. Αν δούμε πως ο δικός μας άνθρωπος βιώνει ένα σημαντικό εσωτερικό και προσωπικό αδιέξοδο, είναι καλύτερο να τον ενθαρρύνουμε να μιλάει ανοιχτά για αυτό και να του πούμε πως για τη διαχείρισή του είναι καλύτερο να απευθυνθεί σε έναν ειδικό

Αντί να συμβουλεύουμε, είναι προτιμότερο να "ακούμε"

Είναι επίσης μεγάλο λάθος να συγκρίνουμε διαρκώς την κατάσταση του δικού μας ανθρώπου με δικές μας και να του αναφέρουμε συνεχώς πώς εμείς είχαμε συμπεριφερθεί τότε ή τι κάναμε και το ξεπεράσαμε. Επειδή ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, δεν πρέπει να θεωρούμε ότι ο άλλος αντιλαμβάνεται τα πάντα όπως εμείς. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε από το να δώσουμε κατεβατά με συμβουλές, είναι να αγκαλιάσουμε τον άλλον, να τον φιλήσουμε, να τον αφήσουμε να ξεσπάσει την εσωτερική του ένταση και να του πούμε ότι τον αγαπάμε και όλα στο τέλος θα πάνε καλύτερα. 

Συγγραφή Άρθρου

Μαρία Σκαμπαρδώνη

maria skampardoniΔημοσιογράφος

Η Ψυχολογία είναι ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της διότι μελετά τα μύχια και τα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης, μαζί με τη Φιλοσοφία. Η γραφή είναι για αυτή ένας τρόπος ζωής, ένα ξέσπασμα και μία φυγή από την κουραστική πραγματικότητα.

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Προφίλ 

Όλα τα περιεχόμενα της Πύλης Ψυχολογίας - Psychology.gr προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση περιεχομένου είναι αποδεκτή, μόνο εφόσον τηρούνται όλοι ανεξαιρέτως οι παρακάτω κανόνες. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση η Πύλη Ψυχολογίας θα προχωράει σε καταγγελία DMCA, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση. Διαβάστε προσεκτικά το σχετικό πλαίσιο: ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Βρείτε Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπευτή

Επιλέξτε θεραπευτή ανάλογα με την εξειδίκευση σε συγκεκριμένη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Ψυχραιμία και σωστή προετοιμασία - τα όπλα για τις Πανελλήνιες
Πανελλήνιες εξετάσεις

Το να προετοιμάζεσαι για τις Πανελλήνιες, είναι μία δοκιμασία δύσκολη, αγχώδης και ψυχοφθόρα. Η εισαγωγή στα ανώτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας, αποτελεί μία από τις πιο δύσκολες και απαιτητικές απαιτήσεις στη ζωή κάθε εφήβου. Αν αναλογιστεί κάποιος πως ο έφηβος μαθητής καλείται να σηκώσει στους ώμους του όχι μόνο τις δικές του προσδοκίες και όνειρα για το μέλλον του, αλλά και τα όνειρα των γονιών και του κοινωνικού περίγυρου, αντιλαμβάνεται κάποιος εύκολα γιατί μιλάμε για μία εμπειρία εξαιρετικά επώδυνη και αγχώδη.

Μιλώντας ανοιχτά για την εργασιομανία
Εργασιομανία

Κανένας δε διαφωνεί στο γεγονός πως η εργασία είναι απαραίτητη για την επιβίωση αλλά και την κοινωνική καταξίωση και κοινωνικοποίηση του ανθρώπου. Η εργασία, αναμφίβολα, συνδράμει στην κοινωνική καταξίωση του ανθρώπου, συμβάλλει στην αυτοεκτίμηση και την ανεξαρτησία του. Οι άνθρωποι, μέσω αυτής, καλύπτουν τις βασικές βιοτικές ανάγκες αλλά παράλληλα αποκτούν μία επίσημη και στέρεα θέση μέσα στο κοινωνικό σύνολο, αποκτούν ένα κύρος και μία αυτονομία.

Το φαινόμενο του μισογυνισμού
Μισογυνισμός

Όλες οι ομάδες ανθρώπων βάλλονται, συχνά πυκνά, από στερεότυπες αντιλήψεις που αφορούν είτε τις ικανότητές τους, είτε την ηθική τους, είτε οτιδήποτε άλλο. Στο παρόν άρθρο, θα αναφερθούμε ειδικότερα στο φαινόμενο του μισογυνισμού, της αντίληψης εκείνης που θεωρεί πως η γυναίκα ως ύπαρξη και ως οντότητα, είναι υποδεέστερη από τον άνδρα.

Αισθήματα αναξιότητας
αναξιότητα

Τα αισθήματα αναξιότητας δεν είναι άγνωστα στους περισσότερους; όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε υποφέρει από αυτά και ακόμα και αν δεν το παραδεχόμαστε, πέφταμε στην παγίδα να μεγαλώνουμε διαρκώς την αξία των άλλων και να μικραίνουμε τη δική μας.  

Πρώτα σε πωλήσεις βιβλία

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :
0
Shares