Αρθρογράφος: Κωνσταντίνα Βαρδάκα

Αναγνώσεις άρθρου: 1530

Ένα από τα πρώτα πράγματα που συνειδητοποιεί κανείς στους αρχικούς μήνες της εκπαίδευσής του ως σύμβουλος ή ψυχοθεραπευτής είναι πόσο αναγκαίος είναι ο αναστοχασμός.

Αρθρογράφος: Άννα Καρακερέζη

Αναγνώσεις άρθρου: 15065

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που όλα μοιάζουν να διαλύονται ξαφνικά. «Θυμάμαι καθαρά εκείνη τη στιγμή που προσγειώθηκα από το αεροπλάνο και ένιωσα πως όσα είχα χτίσει κατέρρεαν.

Αρθρογράφος: Θεμιστοκλής Κατσαούνης

Αναγνώσεις άρθρου: 1628

Ο πατέρας της ψυχανάλυσης Σίγκμουντ Φρόυντ, δίδασκε και σωστά όπως αποδείχθηκε, έως και στην σύγχρονη ανάπτυξη της επιστήμης της ψυχιατρικής, πως ο εκάστοτε ασθενής, ο οποίος θα βρεθεί στην ανάγκη να ζητήσει βοήθεια από έναν ψυχοθεραπευτή, πρέπει τουλάχιστον να είναι στα όρια της εξαθλίωσης.

Αρθρογράφος: Γιώργος Κυριάκος

Αναγνώσεις άρθρου: 10541

Υπάρχει μια παράξενη αλήθεια που σπάνια παραδεχόμαστε: καμία ιδέα δεν στέκεται πραγματικά μόνη της. Όσο δυνατή κι αν μοιάζει, όσο καθαρή κι αν παρουσιάζεται, υπάρχει μόνο επειδή κάτι απέναντί της τη διαψεύδει, την αμφισβητεί, τη δοκιμάζει. Μια ιδέα δεν ζει στο κενό. Ζει μέσα σε μια σχέση έντασης με την αντίθεσή της.

Αρθρογράφος: Γιώργος Κυριάκος

Αναγνώσεις άρθρου: 10689

Αν υπάρχει ένα αφήγημα που πέρασε σχεδόν αδιαμφισβήτητο από γενιά σε γενιά, είναι αυτό: ότι η λογική είναι το “σωστό” και το συναίσθημα το “πρόβλημα”. Ότι για να πάρεις καλές αποφάσεις πρέπει να αφήσεις στην άκρη αυτό που νιώθεις και να εμπιστευτείς αυτό που σκέφτεσαι.

Αρθρογράφος: Άννα Καρακερέζη

Αναγνώσεις άρθρου: 10951

Ο πόλεμος δεν τραυματίζει μόνο εκείνους που κρατούν όπλα ή που βρίσκονται στο πεδίο της μάχης. Οι ψυχολογικές επιπτώσεις απλώνονται πολύ πέρα από τα γεωγραφικά όρια της σύγκρουσης.

Αρθρογράφος: Ελευθερία Παππά

Αναγνώσεις άρθρου: 1470

Τα τελευταία χρόνια, η επιστήμη της επιγενετικής έχει μεταμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε τη σχέση ανάμεσα στις τραυματικές εμπειρίες και την ψυχική υγεία.

Αρθρογράφος: Ιωάννα Μαρουλλή

Αναγνώσεις άρθρου: 1739

Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι νέοι εκφράζουν το διάχυτο αίσθημα απογοήτευσης, ματαίωσης και υπαρξιακής κόπωσης. Δεν πρόκειται απλώς για δυσφορία απέναντι σε προσωρινές δυσκολίες, αλλά για τη βαθύτερη εμπειρία εγκλωβισμού, σε ένα κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο, που φαίνεται να περιορίζει τις δυνατότητες εξέλιξης.

Αρθρογράφος: Άννα Καρακερέζη

Αναγνώσεις άρθρου: 12882

Ας το παραδεχτούμε, το κάνουμε όλη μας τη ζωή. Όλοι συγκρίνουμε τον εαυτό μας με άλλους ανθρώπους. Είναι σχεδόν μια αυτόματη ψυχική διαδικασία, ένα μοτίβο σκέψης που μαθαίνουμε από πολύ νωρίς. Κι όμως, είναι μια συνήθεια που αξίζει πραγματικά να σπάσουμε.