υιοθεσία παιδιών

Επειδή τις τελευταίες ημέρες ήρθε στην δημοσιότητα ο νέος νόμος περί υιοθεσίας παιδιών ακόμα και από ομοφυλόφιλα ζευγάρια, αναγκάζομαι να εκφράσω τις πιο κάτω απόψεις, που να ξεκαθαρίσω εξ αρχής δεν έχουν καμία σχέση με την ομοφυλοφιλία και την άποψή μου για αυτή.

Γράφει ο Παιδίατρος, Κώστας Νταλούκας. Το κείμενο είναι αναδημοσιευμένο από τη σελίδα του Παιδιάτρου, στο Facebook.

Να μην ξεχάσουμε όταν θα μας φέρει στο ιατρείο για εξέταση ζευγάρι από δύο άντρες ή δύο γυναίκες υιοθετημένο παιδί, να ρωτήσουμε ποιος είναι ο μπαμπάς και ποια είναι η μαμά γιατί συνήθως με τις μανούλες μιλάμε. 

Συγχωρέστε με αν δίνω την εντύπωση της ειρωνείας, αλλά πιστέψτε με πραγματικά το γράφω.

Ο ρόλος μας είναι να αναγνωρίζουμε την θέση και την σημασία που έχει ο πατέρας και η μητέρα στην οικογένεια και να συμβουλεύουμε ανάλογα το ζευγάρι.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μητέρα θέση και φύση παίζει ένα τελείως διαφορετικό ρόλο για τα παιδιά και αυτό για εμάς τους παιδιάτρους είναι πολύ σημαντικό και ουσιαστικό στοιχείο.

Ξεχάστε μας όμως εμάς τους παιδιάτρους και πείτε μου σας παρακαλώ τι θα απαντούν και πως θα αισθάνονται τα ίδια τα παιδιά του ζευγαριού αυτού, ζώντας μέσα στον πολύ σκληρό κόσμο των παιδιών, στην ερώτηση που θα τους κάνουν τα άλλα παιδιά στο σχολείο "εμένα την μαμά μου την λένε Μαρία. Την δική σου;" όταν έχει δύο άντρες για οικογένεια ή αντίστοιχα δύο γυναίκες για πατέρα.
Εκτός κι αν αρχίσουμε να διδάσκουμε στα μωρά από τα γεννοφάσκια τους ότι μητέρα και πατέρας είναι όροι που δεν ισχύουν ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Η λέξη μητέρα και πατέρας είναι γραμμένη στα γονίδιά μας και έχουμε ανάγκη να την εκφράζουμε μέχρι το τέλος της ζωής μας.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε βέβαια ότι πάνω από το 90% των παιδιών που πηγαίνουν στο σχολείο θα συνεχίσουν να είναι παιδιά που θα έχουν θηλυκό με θηλυκό όνομα για μητέρα και αρσενικό με αρσενικό όνομα για πατέρα, προσδιορίζοντας έτσι τουλάχιστον για τα παιδιά την "φυσιολογική" οικογένεια.

Πέστε μου σας παρακαλώ το παιδί αυτό υπάρχει φόβος να κακοποιηθεί ψυχικά και σωματικά ή αν θέλετε πως θα αισθάνεται το ίδιο ανάμεσα σε όλα τα άλλα;

Να μην ξεχάσουμε επίσης να τους μιλήσουμε για το παιδί τους, όσον αφορά τις διαφορές του φύλου και για το πώς θα μεγαλώσουν ένα κορίτσι διαφορετικά από ένα αγόρι, τα παιχνίδια που θα του παίρνουν και τα ρούχα που θα το ντύνουν.
Επίσης να τους καθοδηγήσουμε πως θα μεγαλώσουν το παιδί τους ανάλογα με το φύλο και τον ρόλο που πρέπει να αναλάβει ως έφηβος και ενήλικας. Να τους πούμε δηλαδή να πούνε στο κορίτσι τους ότι τώρα που μπαίνει στην εφηβεία θα αρχίσει να προετοιμάζεται για να γίνει γυναίκα και αργότερα μέσα από τις σχέση της με ένα άντρα θα φέρει στον κόσμο παιδιά. Όχι για τίποτε άλλο αλλά για να μην ξεχάσουμε και πως γίνονται τα παιδιά ή τουλάχιστον για να μην το ανατρέψουμε και αυτό.

Αλήθεια στο παιδί τους τι θα πούνε; Γίνε σαν εμάς, γίνε σαν τους άλλους, γίνε ότι θέλεις; τι πρότυπα θα ακολουθήσει το έρμο; Γιατί δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι τα παιδιά πολύ περισσότερο από εμάς λειτουργούν με πρότυπα.

Εν πάση περιπτώσει όμως το τι κάνει ο καθένας στην προσωπική του ζωή πιστεύω ότι κανένα μας δεν ενοχλεί και δεν ενδιαφέρει.
Από το σημείο όμως αυτό μέχρι του σημείου να αναθέτουμε την ευθύνη να υιοθετούν και να μεγαλώνουν παιδιά δύο γονείς του ιδίου φίλου, ανατρέποντας ρόλους που η ίδια η φύση και ο Θεός έχει δώσει για την οικογένεια από εμφανίσεως του ανθρώπου στην γη, κάνουμε ένα επικίνδυνο πείραμα, βάζοντας σε κίνδυνο την ψυχική και σωματική ακεραιότητα και υγεία των παιδιών αυτών, χωρίς κανένα δικαίωμα για κάτι τέτοιο.

Να σημειώσω ότι στηρίζω την μονογονεϊκή οικογένεια, ή ακόμα και σε κάποιες περιπτώσεις, που λόγω ανάγκης επιβίωσης των παιδιών, θα δοθεί η επιμέλεια και η ανάθεση να μεγαλώσει παιδιά ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι. Άλλο όμως αυτό και άλλο το δικαίωμα προς υιοθεσία.

Επειδή μπορεί να βρεθείτε κάποιοι και να μου ανταπαντήσετε με το τι απαντούν κάποιοι ακαδημαϊκοί ή άλλοι γνώστες του αντικειμένου, σας λέω από τώρα ότι δεν με ενδιαφέρει. Η ζωή και η πραγματικότητα δεν χρειάζεται ειδικούς για να απαντήσουν. Απαντά η ίδια η ζωή όπως έχει διαμορφωθεί από εκατομμύρια χρόνια και με τα λόγια από το παραμύθι του γυμνού βασιλιά "Ο βασιλιάς είναι γυμνός".

Στην ζωή μου όλα περίμενα να τα δω. Αυτό όμως με ξεπερνάει!
Α ρε μάνα καλύτερα που δεν ζεις να δεις πως κάνανε τον κόσμο!

 

Το παραπάνω κείμενο έγραψε στην σελίδα του στο Facebook, ο Κώστας Νταλούκας, Παιδίατρος.

 

Για ολοκληρωμένη άποψη επί του θέματος, διαβάστε ακόμη το άρθρο: Παρέμβαση ακαδημαϊκών για την αναδοχή και υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια  καθώς και το άρθρο: Ομοφοβία: απάντηση σε γνωστές στερεοτυπικές εκφράσεις 

 

Σχετικά άρθρα

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :