Η έγκαιρη αναγνώριση και παρέμβαση στις μαθησιακές δυσκολίες είναι κρίσιμη για την ψυχολογική και ακαδημαϊκή πορεία ενός παιδιού. Παρ’ όλα αυτά, στην καθημερινή πράξη, πολλοί γονείς, ακόμα και όταν έχουν ενδείξεις, αργούν να κινητοποιηθούν ή αρνούνται να αποδεχτούν ότι το παιδί τους χρειάζεται υποστήριξη.

Κάθε χρόνο, την εποχή των Πανελληνίων, ασυναίσθητα, έχω ένα κόμπο στο στομάχι. Το μυαλό μου άτσαλα δραπετεύει και επιστρέφει πέντε χρόνια πριν , όταν εγώ καθόμουν σε ένα από τα σχολικά θρανία με τις παλάμες μου ιδρωμένες, με την καρδιά μου να χτυπάει τόσο δυνατά που να νομίζω ότι θα σκίσει το στήθος μου και θα βγει έξω , με ένα μυαλό μπερδεμένο, τρέμοντας από το άγχος μην ξεχάσει ονόματα , ημερομηνίες, την πρόταση εκείνης της σελίδας του βιβλίου της Ιστορίας.

Εφόσον οι ερευνητές συμφώνησαν στο ότι γενικά η ψυχοθεραπεία φαίνεται να είναι και ασφαλής και αποτελεσματική για τη θεραπεία ψυχικών διαταραχών, επικεντρώθηκαν σε επιμέρους ερωτηματικά.

Να είσαι ευγνώμων γι’ αυτό που έχεις. Θα καταλήξεις να έχεις περισσότερα. Αν επικεντρώνεσαι σε ό,τι δεν έχεις, ποτέ δεν θα έχεις αρκετά. - OprahWinfrey.
Η ευγνωμοσύνη είναι το κλειδί της αφθονίας. Τίποτα δεν είναι δεδομένο και πολλοί δεν έχουν αυτά που εμείς μπορούμε να απολαύσουμε καθημερινά.

"Φοβάμαι μην παχύνω κι άλλο". "Το φαγητό". “Τους κουραμπιέδες!!! Με κυνηγάνε όλη μέρα ως αργά το βράδυ και αντί να με πιάσουν αυτοί, τους τσακώνω εγώ και τους εκδικούμαι"! "Ότι θα τελειώσουν τα μελομακάρονα"! "Τους κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα!

Υπάρχει μια στιγμή που δεν φαίνεται στις φωτογραφίες από τον χώρο αφίξεων του αεροδρομίου. Ο ναυτικός επιστρέφει και περνά την πόρτα του σπιτιού. Οι βαλίτσες ακουμπούν στο πάτωμα, κάποιος τον αγκαλιάζει, κάποιος άλλος χαμογελά αμήχανα.

Μια συνήθης αιτία που μας κάνει να μην είμαστε ευτυχισμένοι αλλά και να απογοητευόμαστε είναι ότι, δεν είμαστε απόλυτα ειλικρινείς ακόμη και με τον ίδιο μας τον εαυτό.
Ποιος στα αλήθεια είσαι;
Γιατί φοβάσαι να αντιμετωπίσεις τον εαυτό σου ή να αφιερώσεις λίγο από τον χρόνο σου για να δεις ποιος είσαι; Αν δε σε γνωρίζεις πώς περιμένεις να ζήσεις ευτυχισμένος;

Βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού και για πολλούς από μας οι διακοπές έχουν ήδη ξεκινήσει. Για κάποιους άλλους όμως οι διακοπές θεωρούνται περιττή πολυτέλεια είτε λόγω έλλειψης χρόνου, είτε λόγω οικονομικών προβλημάτων, είτε απλά νοοτροπίας. Είναι όμως πολυτέλεια ή αναγκαιότητα;

«Άγχος» μια λέξη που σίγουρα ανήκει στις τάσεις τις εποχής. Ακούμε συνέχεια γύρω μας για το πώς το άγχος επηρεάζει τη ζωή και την υγεία μας, για τους γρήγορους ρυθμούς ζωής, τη χαοτική καθημερινότητα… Σας έχει συμβεί ποτέ να νιώσετε εξάντληση πριν καν ξεκινήσετε τη μέρα σας;

Εσύ ο απογοητευμένος, ο θλιμμένος, ο θυμωμένος με εμένα, είσαι άραγε έτοιμος να αναλάβεις το κομμάτι της ευθύνης που σου αναλογεί; Γιατί, ξέρεις, δεν είναι δικό μου το φταίξιμο όπως διατυμπανίζεις στα μέσα και τα έξω σου. Δεν είμαι εγώ που σε απογοήτευσα, που σε στεναχώρησα, που σε εξόργισα. Δεν έχω τέτοια γιγάντια δύναμη -αν και πολύ θα το ήθελα.

Η παραπάνω φράση σε αρκετά άτομα αφήνει μια γλυκόπικρη αίσθηση, καθώς θυμίζει στόχους που επετεύχθησαν με πολύ κόπο, ενώ σε άλλα φέρνει στο νου ανεκπλήρωτα όνειρα και δυσάρεστα συναισθήματα. 

Δεν υπάρχει ναρκισσιστικός ψυχισμός χωρίς παρελθόν. Κανένας άνθρωπος δεν ξύπνησε ένα πρωί νιώθοντας ότι πρέπει να εντυπωσιάζει για να είναι σημαντικός ή ότι οφείλει να δείχνει πάντα δυνατός για να μην αποκαλυφθεί η ευαλωτότητά του. Κάτι προηγήθηκε. Κάτι εγγράφηκε νωρίς.

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ζήσει, κάποια στιγμή, αυτή την παράδοξη εμπειρία. Δεν χρειάζεται να έχει προηγηθεί ένας μεγάλος καβγάς. Μερικές φορές αρκεί μια φράση. Μια σιωπή. Ένα βλέμμα.

Κατά τον Branden, «η αυτοεκτίμηση έχει δύο αλληλένδετες πτυχές: συνεπάγεται μια αίσθηση προσωπικής αποτελεσματικότητας και μια αίσθηση προσωπικής αξίας. Είναι το ενιαίο άθροισμα της αυτοπεποίθησης και του αυτοσεβασμού. Είναι η πεποίθηση του ατόμου ότι είναι ικανό να ζήσει και ότι συγχρόνως είναι άξιο να ζήσει».

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε ανασφάλειες. Ανασφάλειες που σχετίζονται με το πόσο αρέσουμε, πόσο θα μας αποδεχτούν κι αν τελικά θα αγαπηθούμε, πόσο ικανοί είμαστε κι αν αξίζουμε, πόσο τα καταφέρνουμε και πόσο «επιτυχημένες» επιλογές κάνουμε.

Οι ανασφάλειες πάντα σχετίζονται με αντίστοιχους φόβους, όπως εγκατάλειψης, απόρριψης, μοναξιάς ή εγκλωβισμού.

Η ψυχική ανθεκτικότητα αντιστοιχεί στην ευελιξία και προσαρμοστικότητα του ανθρώπου. Είναι ένα είδος δύναμης που διαθέτουν οι άνθρωποι, ώστε μετά από μια προσωπική δυσκολία να μπορούν να συνέρχονται γρήγορα και χωρίς μόνιμες αρνητικές επιπτώσεις.

Γονιός δε γεννιέσαι αλλά γίνεσαι. Είναι ίσως ο πιο δύσκολος ρόλος γιατί δε διδάσκεται και το μόνο μας εφόδιο είναι το ένστικτό μας να φροντίσουμε και να προστατεύσουμε τους απογόνους μας με καθοριστική επίδραση τις περισσότερες φορές το μοντέλο των δικών μας σχέσων με τους γονείς μας.

Η επιστροφή από τις καλοκαιρινές διακοπές πολλές φορές δεν είναι κάτι ευχάριστο. Από τη μια χαλαρώνατε στο γαλάζιο της θάλασσας χωρίς καμία έγνοια και την επομένη ηλιοκαμένοι βρίσκεστε στο γκρίζο της πόλης. Ωστόσο, η μετάβαση στην εργασία και στη ρουτίνα δε χρειάζεται να γίνει εφιάλτης.  

Το να έχετε ακεραιότητα σημαίνει να φέρνετε τον εσωτερικό σας εαυτό στον εξωτερικό σας κόσμο. Παρομοίως με το διάσημο σχόλιο του Justice Stewart σχετικά με την πορνογραφία – «ίσως να μην μπορώ να την ορίσω, αλλά την αναγνωρίζω όταν τη βλέπω» - έτσι και η ακεραιότητα είναι κάτι που δεν μπορούμε εύκολα να ορίσουμε, αλλά που αναγνωρίζουμε όταν τη βλέπουμε.

Το παρόν κείμενο αφορά στον ρόλο της ευτυχίας στη ζωή μας. Πιο συγκεκριμένα, επιχειρεί να καταδείξει ότι ο τρόπος με τον οποίο ορίζουμε, αναζητούμε και αξιολογούμε την ευτυχία στην καθημερινότητά μας, επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό το πόσο ευτυχισμένοι θα είμαστε τελικά.