«Πολλές φορές ένιωθα να πέφτω και να νιώθω ότι δεν μπορώ να το κάνω όλο αυτό. Είναι η ίδια αρνητική συμπεριφορά που έχω και στο γήπεδο ορισμένες φορές. Μάλλον αυτή είμαι εγώ... Κανείς δεν μιλάει για τις δυσκολίες  της μητρότητας, την πίεση που αισθάνεσαι, την απίστευτη απογοήτευση που νιώθεις κάθε φορά που ακούς το μωρό να κλαίει.

Σχέση: Ο τρόπος με τον οποίο δύο στοιχεία συνδέονται μεταξύ τους. Οι δεσμοί μεταξύ δύο ή περισσότερων ανθρώπων ή κοινωνικών ομάδων. Ο ερωτικός δεσμός, το ειδύλλιο. Η επαφή, η επικοινωνία.

Η αλήθεια είναι ότι όταν δύο άνθρωποι ξεκινούν μία σχέση, ο καθένας έχει ήδη συγκεκριμένες προσδοκίες από τον άλλον.

Ας αναφερθούμε στις στρατηγικές εκείνες χάρη στις οποίες, σύμφωνα με το Γάλλο γιατρό Gustav Le Bon και αυτοδίδακτο θεράποντα της συλλογικής συμπεριφοράς, οι ηγέτες χειραγωγούν τις μάζες και οι αρχηγοί καθοδηγούν τα πλήθη.

Τα Χριστούγεννα είναι συνήθως συνώνυμα της χαράς, των εορτών, και της κοινωνικής σύνδεσης. Ωστόσο, για πολλούς ανθρώπους, η περίοδος αυτή μπορεί να είναι γεμάτη στρες, πίεση και συναισθηματικές δυσκολίες.

Η γονεϊκή φροντίδα σε συνθήκες σπάνιας και προοδευτικής παιδιατρικής ασθένειας δεν αποτελεί μόνο πρακτική πρόκληση, αλλά βαθιά ψυχολογική και υπαρξιακή εμπειρία.

Να ανέχεσαι; Να αντέχεις; Να συμβιβάζεσαι; Να συμμορφώνεσαι; Και αν δεν ανέχεσαι και δεν αντέχεις; Και αν δεν συμβιβάζεσαι και δεν συμμορφώνεσαι;
Υπάρχει τίμημα που πληρώνεις;

Η έγκαιρη αναγνώριση και παρέμβαση στις μαθησιακές δυσκολίες είναι κρίσιμη για την ψυχολογική και ακαδημαϊκή πορεία ενός παιδιού. Παρ’ όλα αυτά, στην καθημερινή πράξη, πολλοί γονείς, ακόμα και όταν έχουν ενδείξεις, αργούν να κινητοποιηθούν ή αρνούνται να αποδεχτούν ότι το παιδί τους χρειάζεται υποστήριξη.

Κάθε χρόνο, την εποχή των Πανελληνίων, ασυναίσθητα, έχω ένα κόμπο στο στομάχι. Το μυαλό μου άτσαλα δραπετεύει και επιστρέφει πέντε χρόνια πριν , όταν εγώ καθόμουν σε ένα από τα σχολικά θρανία με τις παλάμες μου ιδρωμένες, με την καρδιά μου να χτυπάει τόσο δυνατά που να νομίζω ότι θα σκίσει το στήθος μου και θα βγει έξω , με ένα μυαλό μπερδεμένο, τρέμοντας από το άγχος μην ξεχάσει ονόματα , ημερομηνίες, την πρόταση εκείνης της σελίδας του βιβλίου της Ιστορίας.

Εφόσον οι ερευνητές συμφώνησαν στο ότι γενικά η ψυχοθεραπεία φαίνεται να είναι και ασφαλής και αποτελεσματική για τη θεραπεία ψυχικών διαταραχών, επικεντρώθηκαν σε επιμέρους ερωτηματικά.

Να είσαι ευγνώμων γι’ αυτό που έχεις. Θα καταλήξεις να έχεις περισσότερα. Αν επικεντρώνεσαι σε ό,τι δεν έχεις, ποτέ δεν θα έχεις αρκετά. - OprahWinfrey.
Η ευγνωμοσύνη είναι το κλειδί της αφθονίας. Τίποτα δεν είναι δεδομένο και πολλοί δεν έχουν αυτά που εμείς μπορούμε να απολαύσουμε καθημερινά.

"Φοβάμαι μην παχύνω κι άλλο". "Το φαγητό". “Τους κουραμπιέδες!!! Με κυνηγάνε όλη μέρα ως αργά το βράδυ και αντί να με πιάσουν αυτοί, τους τσακώνω εγώ και τους εκδικούμαι"! "Ότι θα τελειώσουν τα μελομακάρονα"! "Τους κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα!

Υπάρχει μια στιγμή που δεν φαίνεται στις φωτογραφίες από τον χώρο αφίξεων του αεροδρομίου. Ο ναυτικός επιστρέφει και περνά την πόρτα του σπιτιού. Οι βαλίτσες ακουμπούν στο πάτωμα, κάποιος τον αγκαλιάζει, κάποιος άλλος χαμογελά αμήχανα.

Μια συνήθης αιτία που μας κάνει να μην είμαστε ευτυχισμένοι αλλά και να απογοητευόμαστε είναι ότι, δεν είμαστε απόλυτα ειλικρινείς ακόμη και με τον ίδιο μας τον εαυτό.
Ποιος στα αλήθεια είσαι;
Γιατί φοβάσαι να αντιμετωπίσεις τον εαυτό σου ή να αφιερώσεις λίγο από τον χρόνο σου για να δεις ποιος είσαι; Αν δε σε γνωρίζεις πώς περιμένεις να ζήσεις ευτυχισμένος;

Βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού και για πολλούς από μας οι διακοπές έχουν ήδη ξεκινήσει. Για κάποιους άλλους όμως οι διακοπές θεωρούνται περιττή πολυτέλεια είτε λόγω έλλειψης χρόνου, είτε λόγω οικονομικών προβλημάτων, είτε απλά νοοτροπίας. Είναι όμως πολυτέλεια ή αναγκαιότητα;

«Άγχος» μια λέξη που σίγουρα ανήκει στις τάσεις τις εποχής. Ακούμε συνέχεια γύρω μας για το πώς το άγχος επηρεάζει τη ζωή και την υγεία μας, για τους γρήγορους ρυθμούς ζωής, τη χαοτική καθημερινότητα… Σας έχει συμβεί ποτέ να νιώσετε εξάντληση πριν καν ξεκινήσετε τη μέρα σας;

Ήταν 13 ετών όταν η μητέρα της τη χτύπησε με μια χτένα τόσο δυνατά, 3 φορές, που την μάτωσε. Η Γ. θυμόταν τον πόνο. Θυμόταν τον καθρέφτη μπροστά της.

Εσύ ο απογοητευμένος, ο θλιμμένος, ο θυμωμένος με εμένα, είσαι άραγε έτοιμος να αναλάβεις το κομμάτι της ευθύνης που σου αναλογεί; Γιατί, ξέρεις, δεν είναι δικό μου το φταίξιμο όπως διατυμπανίζεις στα μέσα και τα έξω σου. Δεν είμαι εγώ που σε απογοήτευσα, που σε στεναχώρησα, που σε εξόργισα. Δεν έχω τέτοια γιγάντια δύναμη -αν και πολύ θα το ήθελα.

Η παραπάνω φράση σε αρκετά άτομα αφήνει μια γλυκόπικρη αίσθηση, καθώς θυμίζει στόχους που επετεύχθησαν με πολύ κόπο, ενώ σε άλλα φέρνει στο νου ανεκπλήρωτα όνειρα και δυσάρεστα συναισθήματα. 

Δεν υπάρχει ναρκισσιστικός ψυχισμός χωρίς παρελθόν. Κανένας άνθρωπος δεν ξύπνησε ένα πρωί νιώθοντας ότι πρέπει να εντυπωσιάζει για να είναι σημαντικός ή ότι οφείλει να δείχνει πάντα δυνατός για να μην αποκαλυφθεί η ευαλωτότητά του. Κάτι προηγήθηκε. Κάτι εγγράφηκε νωρίς.

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ζήσει, κάποια στιγμή, αυτή την παράδοξη εμπειρία. Δεν χρειάζεται να έχει προηγηθεί ένας μεγάλος καβγάς. Μερικές φορές αρκεί μια φράση. Μια σιωπή. Ένα βλέμμα.