Ειδικά το τελευταίο χρονικό διάστημα ακούμε συνεχώς να λαμβάνουν χώρα γυναικοκτονίες η μία μετά την άλλη. Γυναίκες με βίαιο τρόπο χάνουν άδικα τη ζωή τους από τους συντρόφους τους, από αυτούς που υποτίθεται πως τις αγαπούσαν.

Πόσες φορές εσφαλμένα έχουμε όλοι μας ακούσει να λέγεται η φράση: τη σκότωσε γιατί την αγαπούσε;

Όταν εγώ και ο Μαρκ Βίκτορ Χάνσεν εκδώσαμε το πρώτο βιβλίο της σειράς Βάλσαμο για την Ψυχή, ο ζήλος και η αφοσίωσή μας να το κάνουμε μπεστ σέλερ ήταν τέτοια, που ζητήσαμε τη συμβουλή δεκαπέντε επιτυχημένων συγγραφέων.

Είναι βέβαιο πως στη ζωή αυτή αργά ή γρήγορα θα απογοητευτούμε από ανθρώπους. Ένας φίλος που δε μας στάθηκε σε μία δύσκολη στιγμή, ένας γονιός που δεν ήταν στο πλευρό μας, ένας σύντροφος που μας απάτησε ή μας εγκατέλειψε. Η απογοήτευση είναι αναμφίβολα ένα πολύ αρνητικό, θα έλεγα οδυνηρό συναίσθημα, που εκείνη τη στιγμή που βιώνεται οδηγεί στην αποδόμηση του ανθρώπου επάνω στον οποίο στηριχθήκαμε συναισθηματικά και πιστέψαμε.

Αν όμως όλα όσα συμβαίνουν είναι δημιούργημα δικό μου, τότε Εσύ... ποιος είσαι Εσύ; «Εγώ είμαι εσύ!» ήταν η αναπάντεχη απάντησή Του και μετά πρόσθεσε μια φράση παράδοξη, που έμεινε για πάντα χαραγμένη στον νου μου. «Συμβαίνω μέσα σου». Ο κόσμος έφευγε κάτω από τα πόδια μου. Τα πάντα είχαν αλλάξει και τίποτα δεν θα ήταν πια το ίδιο.

Ποια είναι η φύση της ζωής; Είναι άραγε δίκαιη ή άδικη; Είναι δύσκολη ή βατή; Οι ήρωες του βιβλίου Το Παράδοξο Μονοπάτι προς το Νόημα της Ζωής συζητάνε πάνω σε αυτό το θέμα.

Αν η μητέρα σας ήταν ή είναι υπέροχη, να είστε ευγνώμονες. Δεν έχουν όλοι αυτή την τύχη. Αν η δική σας εμπειρία με τη μητέρα σας υπήρξε γεμάτη αγάπη, φροντίδα, ασφάλεια και συναισθηματική διαθεσιμότητα, αυτό αποτελεί μια βαθιά ευλογία ζωής.

Online Φλερτ vs Πραγματική σύνδεση: που βρίσκεται η ουσία; Στην εποχή των social media και των εφαρμογών γνωριμιών, το φλερτ έχει μεταφερθεί σε μεγάλο βαθμό στον ψηφιακό κόσμο.

Μια σχέση δεν είναι δύο μισά που συμπληρώνουν το ένα το άλλο, αλλά δύο ολόκληρα που μοιράζουν και μοιράζονται. Δηλαδή, μια κοινή πορεία που δεν καταργεί την αυτονομία αλλά ενισχύει την ανταλλαγή και την εξέλιξη.

Γιατί υπάρχει δυσκολία στην δημιουργία σχέσεων και γιατί καταλήγουν να είναι σε μεγάλο ποσοστό σχέσεις «επιφανειακές»;
Βλέπουμε στις μέρες μας, κυρίως στην ηλικία όπου παλιότερα  ένα ζευγάρι θα συμβίωνε (μία σημαντική «εκπαίδευση για το ζευγάρι) ή θα παντρευόταν, ότι επικρατούν κατά βάση  «επιφανειακές» σχέσεις,  (με την έννοια του «βάθους» του ενδιαφέροντος για τον σύντροφο, το πόσο «μοιράζονται»  θέματα ή προβλήματα που  απασχολούν προσωπικά και τους δύο, ή «κρατούν μόνο για τον εαυτό τους» μέσα τους, ), οι οποίες όμως δεν «ικανοποιούν» ψυχικά το άτομο όπως θα γινόταν σε μία  «βαθύτερη» σχέση.

Ο τρόπος που αντιμετωπίζεις τον κόσμο επηρεάζει τον τρόπο που ο κόσμος σε αντιμετωπίζει.

Φανταστείτε την Κέλλυ, η οποία προσπαθεί πάντα να κάνει το καλύτερο σε κάθε περίσταση ακόμη και όταν η πλειονότητα των πιθανοτήτων είναι εναντίον της. Αγωνίζεται να πληρώσει τους λογαριασμούς της, να βεβαιωθεί ότι τα παιδιά της είναι υγιή και χαρούμενα και να είναι μια καλή κόρη και φίλη.

Όρια .. μια λέξη, τόσο απλή, αλλά και τόσο σημαντική, εκτός από χρήσιμη και απαραίτητη στη ζωή μας. Στις μέρες μας γίνεται όλο και περισσότερο συζήτηση περί ορίων στην εργασία.

«Η ανταπόδοση από τη δουλειά πρέπει να είναι η ικανοποίηση που σας δίνει η δουλειά καθώς και η ανάγκη του κόσμου για τη δουλειά αυτή. Σ’ αυτή την περίπτωση, ο κόσμος είναι παράδεισος, ή όσο πιο κοντά στον παράδεισο μπορεί να φτάσει κανείς. Σε αντίθετη περίπτωση, έχοντας μια δουλειά που απεχθάνεστε, που σας κάνει και βαριέστε και που ο κόσμος δεν την χρειάζεται, η ζωή είναι κόλαση.» Γουίλιαμ Ε. Μπ. Ντιμπουά

Η ευτυχία μπορεί να μην είναι ουρανοκατέβατη, είναι όμως εφικτή – και αυτό είναι το καλό νέο της ημέρας! Δεν είναι ένα άπιαστο όνειρο ή μία ουτοπία, αλλά το αποτέλεσμα δραστηριοτήτων και δεξιοτήτων, οι οποίες καλλιεργούνται και μαθαίνονται, έχοντας ως αποτέλεσμα συναισθηματική ισορροπία και ευεξία αλλά και την πολυπόθητη ευτυχία.

Τελικά υπάρχει ο πρίγκιπας με το άλογο που θα σώσει την πριγκίπισσα από τον κακό το δράκο ή την κακιά τη μάγισσα; Ή μήπως όλα αυτά είναι ένα παραμύθι ή μήπως μύθος; 
Ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη συμβολική τους σκοπιά.

Πολλά ζευγάρια, κατά την πορεία της συμβίωσης ή του γάμου, δηλώνουν μείωση της ερωτικής τους επιθυμίας αλλά και μείωση της συχνότητας με την οποία έχουν ερωτική επαφή με το/ τη σύντροφό τους.

Η μοναχικότητα δεν είναι μοναξιά. Η μοναχικότητα σημαίνει πληρότητα. Δεν χρειάζεσαι κανέναν, είσαι αρκετός για τον εαυτό σου. Και αυτό συμβαίνει στην αγάπη. Μέσα από την αγάπη αγγίζεις την εσωτερική σου πληρότητα. Η αγάπη σε ολοκληρώνει.

Οι εραστές μοιράζονται ο ένας τον άλλο, αλλά αυτό δεν αποτελεί ανάγκη τους, απλώς μια υπερχείλιση της ενέργειας που μοιράζονται.

Η πιο αόρατη εξάντληση είναι συχνά εκείνη που κρύβεται πίσω από τη λειτουργικότητα.«Κουράστηκα να είμαι η δυνατή». Η συνεδρία είχε ξεκινήσει όπως σχεδόν όλες οι προηγούμενες. Μπήκε ήρεμη. Συγκροτημένη. Από εκείνους τους ανθρώπους που στην πρώτη ματιά μοιάζουν να τα διαχειρίζονται όλα καλά.

Χωρίς αμφιβολία, όλοι/ες μας στην εφηβική μας ηλικία έχουμε κληθεί να απαντήσουμε στην κλασική και χιλιοειπωμένη ερώτηση «Τι θέλεις να γίνεις, όταν μεγαλώσεις;».

Υπάρχει ένα αόρατο συμφωνητικό, μια αόρατη διαθήκη που υπογράφουμε με το που ερχόμαστε σε αυτόν τον κόσμο που δεν αφορά τα περιουσιακά στοιχεία. Αφορά στις ανεκπλήρωτες επιθυμίες των γονιών μας, τα ανεκπλήρωτα όνειρά τους και τις προσδοκίες που φορτώθηκαν στις δικές μας πλάτες σαν δικές μας φιλοδοξίες.

Η απώλεια των ερωτικών σχέσεων στην ενήλικη ζωή,αν και είναι κάτι αρκετά συνηθισμένο, μπορεί να πυροδοτήσει έναν κύκλο αντιδράσεων παρόμοιο με αυτόν που συναντάμε και σε άλλες μορφές απώλειας και αποχωρισμού.

Για παράδειγμα, η απώλεια ενός γάμου μετά από διαζύγιο, μπορεί να μας οδηγήσει σε αντιδράσεις όπως το σοκ, το θυμό, την αποδιοργάνωση και στην συνέχεια την σταδιακή αναδιοργάνωση και τον επαναπροσδιορισμό μας.