Πρόσθεσε το Psychology.gr στις προτιμώμενες πηγές σου στη Google
Με αυτό τον τρόπο, θα βλέπεις περισσότερα νέα άρθρα ψυχολογίας και ψυχικής υγείας που δημοσιεύονται στο PSYCHOLOGY.GR
Εάν τα παιδιά σας δεν αναφέρουν τίποτα για το σχολείο ή απαντούν μονολεκτικά, τότε θα πρέπει να γνωρίζετε ότι αυτή είναι μια απόλυτα φυσιολογική συμπεριφορά.
Παίρνετε τα παιδιά σας από το σχολείο και θέλετε να μάθετε πώς πέρασαν τη μέρα τους. Ενδιαφέρεστε για τα πράγματα που έμαθαν, με ποιον έπαιξαν στο διάλειμμα, εάν τους στεναχώρησε ή τους θύμωσε κάποιος συμμαθητής τους και εάν τους άρεσε το μεσημεριανό τους γεύμα. Ορισμένα παιδιά μοιράζονται πρόθυμα τα νέα τους για την σχολική τους μέρα με τους γονείς τους. Εντούτοις, κάποια άλλα παιδιά είναι πιο συγκρατημένα και τείνουν να απαντούν μονολεκτικά.
Το σχολείο αποτελεί τον πρώτο αυτόνομο χώρο στη ζωή ενός παιδιού
Τα παιδιά περνούν ένα μεγάλο μέρος της ημέρας τους στο σχολείο. Για ορισμένα παιδιά, το σχολείο είναι ο πρώτος σημαντικός χώρος εκτός οικογενειακού πλαισίου. Είναι ο πρώτος κόσμος όπου το παιδί μαθαίνει νέους κανόνες, συναντά παιδιά της ηλικίας του και αναπτύσσει την αυτονομία του.
Όλα όσα συμβαίνουν στο σχολείο διαφεύγουν από τα «μάτια» και τα «αυτιά» των γονέων. Λαμβάνουν πληροφορίες μέσω συναντήσεων με τους δασκάλους, με άλλους γονείς ή από αυτά που τους μεταφέρουν τα παιδιά τους. Εν ολίγοις, οι γονείς δεν έχουν άμεση επαφή με τις καθημερινές δραστηριότητες.
Ανεξάρτητα από την ηλικία του παιδιού, η ίδια η ιδιότητα του να είναι κανείς μαθητής φέρνει μαζί της μια συγκεκριμένη ανάγκη που είναι η δημιουργία σχέσεων που βασίζονται στην αυτονομία και την ανεξαρτησία. Διατυπωμένο διαφορετικά, όταν ένα παιδί μπαίνει στην εκπαίδευση, πρέπει να μάθει να σχετίζεται με τους άλλους (δασκάλους, συμμαθητές) αυτόνομα, δηλαδή χωρίς τη διαρκή μεσολάβηση, τον έλεγχο ή την προστασία των γονέων του.
Γιατί δεν μιλάνε τα παιδιά για τη μέρα τους στο σχολείο;
Το σχολείο έχει σημαντική επιρροή στη διαμόρφωση της ταυτότητας ενός παιδιού, πέρα από το οικογενειακό περιβάλλον. Τα παιδιά χτίζουν την κοινωνική τους θέση και μαθαίνουν ποια είναι. Συνεπώς, η άρνηση να μοιραστούν λεπτομέρειες όταν ρωτούνται πώς τα πήγαν στο σχολείο είναι ένας υγιής τρόπος να δείξουν την ανεξαρτησία τους, χωρίς ωστόσο να σημαίνει ότι συνέβη κάτι κακό. Παράλληλα, κρίνεται σκόπιμο να σημειωθεί ότι η άρνηση συχνά πηγάζει από πνευματική κόπωση ή την ανάγκη του παιδιού να αποσυνδεθεί από το σχολικό περιβάλλον.
Η μετάβαση από το σχολείο στο σπίτι απαιτεί τεράστια αποθέματα νοητικής ενέργειας, τα οποία τα παιδιά απλώς δεν διαθέτουν στο τέλος της ημέρας. Εκτός αυτού, ο εγκέφαλος των παιδιών και η ικανότητά τους να ανακαλέσουν γεγονότα του παρελθόντος διαφέρουν στην πρώιμη παιδική ηλικία από ό, τι στην ενήλικη ζωή. Παιδιά 5 ετών ή μικρότερα δεν μπορούν να περιγράψουν την ημέρα τους.
THERAPY.PSYCHOLOGY - ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ONLINE ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
Μια ολοκληρωμένη εμπειρία σύνδεσης Ειδικών Ψυχικής Υγείας και Θεραπευόμενων | Ξεκίνα εδώ το Θεραπευτικό ταξίδι σου με Δωρεάν 1η συνεδρία.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι η σιωπή τους δεν σχετίζεται με κάποια προβληματική κατάσταση που βιώνουν και την οποία δεν γνωρίζουν πώς να διαχειριστούν. Από αυτή την άποψη, κρίνεται αναγκαίο να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στη γενική τους διάθεση και συμπεριφορά. Για παράδειγμα, ένα παιδί που συνήθως είναι πολύ ομιλητικό είναι εξωστρεφές, αλλά ξαφνικά σταματάει να μιλάει για όσα συμβαίνουν στο σχολείο είναι ένα προειδοποιητικό σημάδι. Επιπροσθέτως, η έλλειψη διαλόγου μεταξύ γονέα και παιδιού θα μπορούσε να αποδοθεί στο ότι ο γονέας μπορεί να κάνει λάθος ερωτήσεις.
Η ερώτηση «πως ήταν η μέρα σου στο σχολείο;» συνιστά μια πολύ γενική και αόριστη ερώτηση που απαιτεί από το παιδί να ανακαλέσει και να οργανώσει στο μυαλό του 6 - 7 ώρες εμπειριών. Συνεπώς, θα πρέπει να μην προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η απάντηση («καλά») θα είναι επίσης γενική και αόριστη.
Ερωτήσεις για ενθάρρυνση του διαλόγου
Αντί για γενικές ερωτήσεις, θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε συγκεκριμένες, ανοιχτού τύπου ερωτήσεις. Μερικές πιο δημιουργικές ιδέες για μια μεγαλύτερη και πιο πλούσια συζήτηση είναι οι ακόλουθες:
- «Ποιο ήταν το πιο αστείο πράγμα που συνέβη σήμερα στην τάξη;»
- «Υπήρξε κάποια στιγμή σήμερα που βαρέθηκες ή δυσκολεύτηκες;»
- «Βοήθησες κάποιον σήμερα ή σε βοήθησε κάποιος με κάτι;»
- «Με ποιον έπαιξες περισσότερο σήμερα και τι παιχνίδι παίξατε;»
- «Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον μέρος της ημέρας σου;»
Για όλους τους παραπάνω λόγους όταν τα παιδιά επιθυμούν να κρατήσουν πληροφορίες για τον εαυτό τους, θα πρέπει να τα σεβόμαστε. Οι περισσότεροι γονείς θέλουν να μάθουν τι έκαναν τα παιδιά τους κατά τη διάρκεια της ημέρας στο σχολείο, κάτι που είναι απόλυτα κατανοητό.
PRO PSYCHOLOGY: Επαγγελματική Κοινότητα Ειδικών Ψυχικής Υγείας
Ένα Οικοσύστημα του PSYCHOLOGY.GR για Εποπτεία, Επαγγελματική Ανάπτυξη, Σύνδεση
Σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι απολύτως απαραίτητο να μην πιέζετε ένα παιδί να μιλήσει, διότι αυτό θα εμποδίσει την εμπιστοσύνη και την ομαλή επικοινωνία. Αρκεί το να είστε εκεί. Τα παιδιά θα είναι πιο πρόθυμα να μιλήσουν εφόσον νιώσουν τον διάλογο με τους γονείς τους ως ασφαλή, ελεύθερο και με ενσυναίσθηση.
Βιβλιογραφία
Keil, J. (2021). Why Kids Don't Want to Talk About Their Day (and How to Get Them to Open Up Anyway). Available at: lifehacker.com/why-kids-dont-want-to-talk-about-their-day-and-how-to-1847595902
Rodriguez, M. (1997) La escuela. Primer espacio de actuación pública del niño. Educación y ciudad.
THERAPY.PSYCHOLOGY - ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ONLINE ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
Μια ολοκληρωμένη εμπειρία σύνδεσης Ειδικών Ψυχικής Υγείας και Θεραπευόμενων | Ξεκίνα εδώ το Θεραπευτικό ταξίδι σου με Δωρεάν 1η συνεδρία.