Πρόσθεσε το Psychology.gr στις προτιμώμενες πηγές σου στη Google
Με αυτό τον τρόπο, θα βλέπεις περισσότερα νέα άρθρα ψυχολογίας και ψυχικής υγείας που δημοσιεύονται στο PSYCHOLOGY.GR
Η τελευταία τάξη του Λυκείου και η προετοιμασία για τις Πανελλήνιες αποτελούν μια ιδιαίτερη περίοδο στη ζωή ενός εφήβου. Δεν πρόκειται μόνο για μια απαιτητική σχολική χρονιά.
Για πολλούς νέους ανθρώπους, είναι μια περίοδος κατά την οποία συνυπάρχουν η ακαδημαϊκή πίεση, η αβεβαιότητα για το μέλλον, οι προσδοκίες των άλλων και η ανάγκη να αρχίσουν να διαμορφώνουν μια πιο προσωπική εικόνα για το ποιοι είναι και τι θέλουν.
Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, είναι φυσικό και οι γονείς να αγχώνονται. Θέλουν το παιδί τους να προσπαθήσει, να αξιοποιήσει τις δυνατότητές του και να έχει ένα καλό αποτέλεσμα. Κάποιες φορές, όμως, η αγωνία του γονέα μπορεί άθελά του να προστεθεί στην ήδη υπάρχουσα πίεση του εφήβου.
Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι να δημιουργήσουμε έναν έφηβο που δεν αγχώνεται. Το άγχος αποτελεί μέρος μιας απαιτητικής διαδικασίας και, σε έναν βαθμό, μπορεί να λειτουργήσει κινητοποιητικά. Το σημαντικό είναι να μην αισθανθεί ότι πρέπει να αντιμετωπίσει αυτή τη διαδικασία μόνος του ή ότι η αξία του εξαρτάται από το αποτέλεσμα.
Όταν οι Πανελλήνιες γίνονται κάτι περισσότερο από εξετάσεις
Για έναν έφηβο, οι Πανελλήνιες μπορεί να αποκτήσουν πολύ μεγαλύτερη σημασία από αυτή μιας σειράς εξετάσεων.
Μπορεί να γίνουν, για παράδειγμα, ένας τρόπος να αποδείξει στον εαυτό του ότι αξίζει. Ή ένας φόβος ότι θα απογοητεύσει τους γονείς του. Μπορεί να συνδεθούν με την εικόνα που έχει για το μέλλον του ή με την αίσθηση ότι «τώρα κρίνεται όλη μου η ζωή».
Αυτές οι σκέψεις δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι κάποιος γονέας έχει μεταφέρει συνειδητά τέτοιες απαιτήσεις στο παιδί. Οι προσδοκίες συχνά επικοινωνούνται και έμμεσα: μέσα από τις συχνές ερωτήσεις για το διάβασμα, τις συγκρίσεις με άλλους μαθητές, την αγωνία για τους βαθμούς ή ακόμη και μέσα από μια υπερβολική ενασχόληση με την προετοιμασία.
Έτσι, ένα σπίτι που θέλει να είναι υποστηρικτικό μπορεί, χωρίς πρόθεση, να μετατραπεί σε έναν ακόμη χώρο αξιολόγησης.
THERAPY.PSYCHOLOGY - ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ - Online & Διά ζώσης
Βρες τον Θεραπευτή που είναι κατάλληλος για εσένα | Ξεκίνα εδώ το Θεραπευτικό ταξίδι σου με Δωρεάν 1η συνεδρία.
«Πώς πήγες σήμερα;» δεν είναι πάντα μια απλή ερώτηση
Οι γονείς συχνά ρωτούν:
- «Πόσο διάβασες;»
- «Έβγαλες την ύλη;»
- «Τι έγραψες στο διαγώνισμα;»
- «Πόσα μόρια χρειάζεσαι;»
Οι ερωτήσεις αυτές δεν είναι από μόνες τους προβληματικές. Η σημασία τους εξαρτάται από το πλαίσιο και από το πώς τις βιώνει ο συγκεκριμένος έφηβος.
Για κάποια παιδιά, το ενδιαφέρον του γονέα λειτουργεί καθησυχαστικά. Για άλλα, μπορεί να βιώνεται ως συνεχής έλεγχος.
Ίσως, επομένως, χρειάζεται κάποιες φορές να μετακινηθούμε από την ερώτηση «Πόσο διάβασες;» στην ερώτηση «Πώς είσαι αυτή την περίοδο;» Από το αποτέλεσμα, στη διαδικασία. Από την επίδοση, στον άνθρωπο που προσπαθεί.
PRO PSYCHOLOGY: Επαγγελματική Κοινότητα Ειδικών Ψυχικής Υγείας
Περιλαμβάνει ομάδες εποπτείας ανά ψυχοθεραπευτική προσέγγιση, ομάδες εποπτείας ανά επαγγελματικό αντικειμένο και πληθυσμό, επιμορφωτικά σεμινάρια εξειδίκευσης, Ομάδες συνάντησης για σύνδεση και δικτύωση, Mentoring για ψυχοθεραπευτές που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην άσκηση του επαγγέλματος..
Η ανάγκη του εφήβου να αισθάνεται ότι έχει έναν δικό του χώρο
Η εφηβεία είναι μια περίοδος κατά την οποία η ανάγκη για αυτονομία γίνεται ιδιαίτερα σημαντική. Ο έφηβος χρειάζεται σταδιακά να αισθανθεί ότι οι αποφάσεις, οι στόχοι και η πορεία του δεν ανήκουν αποκλειστικά στους γονείς του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται καθοδήγηση. Σημαίνει ότι χρειάζεται έναν γονέα που μπορεί να βρίσκεται δίπλα του χωρίς να παίρνει τη θέση του.
Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο: «Είμαι εδώ αν με χρειαστείς» και στο: «Θα φροντίσω εγώ να τα κάνεις όλα σωστά».
Η πρώτη φράση δημιουργεί ασφάλεια. Η δεύτερη, ακόμη κι αν προέρχεται από αγάπη, μπορεί να μεταφέρει το μήνυμα ότι ο έφηβος δεν είναι αρκετά ικανός να διαχειριστεί τη διαδικασία μόνος του.
Οι προσδοκίες χρειάζεται να έχουν χώρο για την πραγματικότητα του παιδιού
Κάθε γονέας έχει προσδοκίες για το παιδί του. Αυτό είναι ανθρώπινο. Το ζήτημα δεν είναι να μην υπάρχουν προσδοκίες, αλλά να μην γίνουν τόσο ισχυρές ώστε να μην υπάρχει χώρος για το πραγματικό παιδί.
- Το παιδί μπορεί να μην πετύχει τον στόχο που είχε αρχικά θέσει.
- Μπορεί να αλλάξει γνώμη.
- Μπορεί να δυσκολεύεται περισσότερο από όσο περίμενε.
- Μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χρόνο.
- Και μπορεί να αποτύχει σε κάτι χωρίς αυτό να σημαίνει ότι απέτυχε ως άνθρωπος.
Ένα από τα σημαντικότερα μηνύματα που μπορεί να λάβει ένας έφηβος αυτή την περίοδο είναι: «Το αποτέλεσμα έχει σημασία, αλλά δεν καθορίζει την αξία σου και δεν αλλάζει τη σχέση μας.»
Αυτό δεν σημαίνει ότι υποτιμούμε την προσπάθεια. Αντίθετα, δημιουργούμε τις συνθήκες ώστε η προσπάθεια να μπορεί να υπάρξει χωρίς τον φόβο ότι κάθε λάθος θα έχει συνέπειες στην αποδοχή και στην αγάπη.
Όταν το άγχος γίνεται δύσκολο στη διαχείριση
Το άγχος δεν εκφράζεται πάντα με τον ίδιο τρόπο. Ένας έφηβος μπορεί να μιλά ανοιχτά για την αγωνία του. Κάποιος άλλος μπορεί να γίνει ευερέθιστος, να αποσύρεται, να δυσκολεύεται να κοιμηθεί ή να εμφανίζει σωματικές ενοχλήσεις. Μπορεί ακόμη να αποφεύγει το διάβασμα, όχι επειδή δεν ενδιαφέρεται, αλλά επειδή η επαφή με αυτό που τον αγχώνει έχει γίνει δύσκολη.
Δεν χρειάζεται κάθε αλλαγή να ερμηνεύεται ως ένδειξη κάποιας ψυχικής δυσκολίας. Όταν όμως οι αλλαγές είναι έντονες, επιμένουν ή επηρεάζουν σημαντικά τη λειτουργικότητα και την καθημερινότητα του εφήβου, είναι σημαντικό να αναζητηθεί η κατάλληλη υποστήριξη από επαγγελματία ψυχικής υγείας.
Η αναζήτηση βοήθειας δεν αποτελεί αποτυχία του γονέα ούτε του παιδιού. Αποτελεί μια πράξη φροντίδας.
Τελικά, τι χρειάζεται περισσότερο ένας έφηβος;
Πιθανότατα όχι έναν ακόμη άνθρωπο που θα του υπενθυμίζει πόσο σημαντικές είναι οι εξετάσεις. Το γνωρίζει ήδη.
Χρειάζεται έναν ενήλικα που να μπορεί να αντέξει μαζί του την αβεβαιότητα χωρίς να προσπαθεί να την εξαφανίσει. Που να μπορεί να ακούσει τον φόβο του χωρίς να τον μικραίνει, αλλά και χωρίς να τον μεγεθύνει. Που να μπορεί να του υπενθυμίσει ότι μια δύσκολη χρονιά είναι μόνο ένα μέρος της ζωής του.
Οι Πανελλήνιες είναι σημαντικές. Δεν είναι όμως ολόκληρη η ιστορία.
Και ίσως ένα από τα πιο ουσιαστικά πράγματα που μπορεί να προσφέρει ένας γονέας σε αυτή την περίοδο είναι ένα σπίτι στο οποίο ο έφηβος δεν χρειάζεται να αποδείξει καθημερινά ότι αξίζει.
Ένα σπίτι όπου μπορεί να προσπαθήσει, να φοβηθεί, να αποτύχει, να ξαναπροσπαθήσει και, πάνω απ' όλα, να παραμείνει παιδί ακόμη και ενώ προετοιμάζεται να γίνει ενήλικας.
THERAPY.PSYCHOLOGY - ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΤΟΥ PSYCHOLOGY.GR
Online & Διά ζώσης
Ξεκίνα εδώ το θεραπευτικό ταξίδι σου. Απάντησε σε σύντομες ερωτήσεις και θα σου προτείνουμε 3 θεραπευτές, εξηγώντας το σκεπτικό των επιλογών μας.