Πριν από μερικά χρόνια στο μετρό της Ουάσιγκτον στη στάση L’Enfant Plaza ένας βιολιστής έπαιζε για 45 λεπτά.

Φανταστείτε το ακόλουθο σενάριο: κάποια στιγμή πηγαίνετε στον δάσκαλο καλλιτεχνικών για να σας ενημερώσει για τις επιδόσεις του παιδιού σας στο μάθημα και σας αναφέρει ότι στα πλαίσια μιας εργασίας που ζητήθηκε από όλα τα παιδιά στην τάξη, να κατασκευάσουν ένα αεροπλανάκι, το δικό σας  παιδί ήταν το μοναδικό στην τάξη που όχι απλώς έφτιαξε ένα αεροπλανάκι αλλά ότι έφτιαξε ένα τρισδιάστατο πολύχρωμο αεροπλανάκι!

Οι προκλήσεις ψυχικής υγείας απαιτούν το γενναίο βήμα της εισαγωγής σε μια θεραπευτική διαδικασία. Ξεκινώντας αυτό το ταξίδι, σύντομα αναγνωρίζει κάποιος ότι κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και ανταποκρίνεται διαφορετικά στην θεραπεία και τα διαφορετικά είδη της.

Η Langer (2000) ορίζει την ενσυνειδητότητα «ως μία ευέλικτη κατάσταση του νου, στην οποία βρισκόμαστε ενεργά συνδεδεμένοι με το παρόν, παρατηρώντας νέα πράγματα με ευαισθησία και διαθεσιμότητα στο περιεχόμενο του πλαισίου στο οποίο βρισκόμαστε».

Αν προσπαθείς να αλλάξεις κάτι με μεθόδους και τακτικές που μέχρι τώρα δεν είχαν αποτέλεσμα, αυτό λέγεται παραφροσύνη - Αϊνστάιν

Τον τελευταίο διάστημα έρχονται στο φως της δημοσιότητας όλο και περισσότερες ιστορίες σεξουαλικής παρενόχλησης, κάνοντας τον γενικό πληθυσμό να σκέφτεται ίσως λίγο περισσότερο πάνω στο θέμα αυτό.

Οτιδήποτε αγαπάς γίνεσαι! Οτιδήποτε είναι η αγάπη σου αυτό θα βρεις. Πρόσεχε τι αγαπάς!

Στο πρώτο μέρος της ενότητας για τη βρεφική ανορεξία, αναφερθήκαμε στα Διαγνωστικά Κριτήρια αλλά και σε ζητήματα Διαφοροδιάγνωσης.

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι τα τελευταία χρόνια αναζητούν ψυχοθεραπευτική διαδικασία η οποία να εμπλέκει και το σώμα. Ιδιαίτερα άνθρωποι που έχουν δοκιμάσει για κάποιο διάστημα ψυχοθεραπείες γνωσιακού και αναλυτικού ύφους, νιώθουν ότι κάτι λείπει, ότι κάτι δεν λειτουργεί ή ότι η διαδικασία από ένα σημείο και μετά δεν προχωράει.

Πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι είναι δύσκολο να βρίσκουμε την ευτυχία καθημερινά στα μικρά και τα μεγάλα που κάνουμε και που μας συμβαίνουν στη ζωή μας.

Για πρώτη φορά γίνεται επιστημονικός λόγος για την ανορεξία στην βρεφική ηλικία το 1983, όταν οι Chatoor και Egan περιγράφουν μια ομάδα περιπτώσεων παιδιών που μόλις έχουν ξεκινήσει να περπατούν, και τα οποία εμφανίζουν άρνηση στην τροφή.

Οι ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

Εγγραφή στο Newsletter

Ενημερωθείτε για τα άρθρα της εβδομάδας, για σεμινάρια και άλλες δράσεις που αφορούν αποκλειστικά την Ψυχολογία και την Ψυχική Υγεία.

Ενδιαφέροντα