Υπάρχουν φράσεις που ακούγονται σαν υποστήριξη αλλά βιώνονται ως απόρριψη. Το «μείνε θετικός» είναι μία από αυτές. Εκφέρεται με τόνο καθησυχαστικό, σχεδόν καλοπροαίρετο.

“Μην επιστρέφεις στο μέρος όπου κάποτε ήσουν ευτυχισμένος. Είναι μια παγίδα νοσταλγίας. Tίποτα δεν θα είναι το ίδιο, ούτε ο τόπος, ούτε οι άνθρωποι, ούτε εσύ ο ίδιος.” (φράση του Robert De Niro)

Λίγα πράγματα θεωρούνται τόσο απωθητικά όσο ο «χρόνιος γκρινιάρης». Κανείς δεν θέλει να του μοιάσει, κανείς δεν τον επιλέγει συνειδητά για παρέα. Κι όμως, αν παρατηρήσουμε προσεκτικά την καθημερινή ζωή, θα δούμε ότι όλοι παραπονιόμαστε. Συχνά, με ευκολία και με εντυπωσιακή δεξιότητα. 

Η στιγμή που κάτι δεν «κολλάει».
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή όπου, παρότι όλα δείχνουν λογικά στη θεωρία, το σώμα αντιδρά διαφορετικά. Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει πάρει μια απόφαση μετά από σκέψη, ανάλυση, συζήτηση και προγραμματισμό, και παρ’ όλα αυτά να νιώθει ένα επίμονο σφίξιμο στο στομάχι.

 Όταν για τους άλλους όλα είναι ξεκάθαρα, αλλά για εσάς όχι...
Δίνετε εξαιρετικές συμβουλές στους άλλους. Βλέπετε καθαρά τι χρειάζεται να γίνει. Αλλά όταν η απόφαση αφορά τη δική σας ζωή, παγώνετε. Αν αυτό σας μοιάζει γνώριμο, δεν σημαίνει ότι σας λείπει η σοφία, η εμπειρία ή η ικανότητα. Σημαίνει ότι το νευρικό σας σύστημα βρίσκεται υπό πίεση.