Όπως αναφέρεται σε πολλές ψυχολογικές έρευνες και μελέτες είναι πολύ σημαντική ήδη από την βρεφική ηλικία η βλεμματική επαφή που αναπτύσσεται ανάμεσα στη μητέρα και στο βρέφος.Το βρέφος, λοιπόν, κοιτάζει την μητέρα και προσδοκά να λάβει από αυτή όλη την αγάπη, την τρυφερότητα, τη στοργή και την συναισθηματική διαθεσιμότητα που χρειάζεται για να δομήσει την ψυχοσυναισθηματική του υγεία.

 Η σημασία της τρυφερότητας και της στοργής

Μάλιστα, όπως έχει παρατηρηθεί σε νεογνά τα οποία βρίσκονται  σε νοσοκομεία χωρίς να αναλαμβάνουν οι γονείς τους να τα φροντίσουν, χωρίς την αγκαλιά και την τρυφερότητα που χρειάζονται κινδυνεύει, λόγω της θλίψης που βιώνουν, ακόμα και η ίδια τους η ζωή.

Θα μελετήσουμε το συναίσθημα της τρυφερότητας και της στοργής, το οποίο μπορεί ως βάλσαμο να γλυκάνει τη ζωή του κάθε ανθρώπου.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από την βρεφική και την παιδική ηλικία όπου είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να δείχνουν στα παιδιά τους και με την συμπεριφορά τους αλλά και με το βλέμμα τους ότι πραγματικά τα αγαπούν, τα αποδέχονται όπως είναι και να είναι τρυφεροί και στοργικοί  μαζί τους. Τα παιδιά με την αγάπη, την άνευ όρων αποδοχή οικοδομούν υγιείς βάσεις προσωπικότητας και  διαπροσωπικών σχέσεων.

Μετέπειτα, συνεχίζοντας στο στάδιο της εφηβικής ηλικίας ο έφηβος ξεκινά να καλύπτει τόσο τον ίδιο του τον εαυτό όσο και τον κόσμο γύρω του. Είναι όμως πολύ εποικοδομητικό να έχει μάθει να σέβεται τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων αλλά και τα δικά του. Τα βιώματα που έχουν ζήσει  οι έφηβοι από παιδιά ουσιαστικά αποτελούν τη βάση, το πρίσμα μέσα από το οποίο βλέπουν τον κόσμο.

Όταν έχουν μεγαλώσει σε ένα οικογενειακό περιβάλλον όπου κυριαρχεί η αγάπη, η στοργή, η βοήθεια και η συνεργασία έχουν και τα ίδια τα παιδιά ένα υγιές συνεργατικό και συντροφικό πρότυπο ζωής.

Συντροφικότητα, η συνάντηση με ένα άλλο πρόσωπο

Στην ενηλικίωση ο κάθε άνθρωπος πριν προβεί στην επιλογή του κατάλληλου συντρόφου χρειάζεται να μπορεί πρώτα να ανακαλύψει τον εαυτό του και τι είναι αυτό που ο ίδιος επιζητά να βρει στο σύντροφο που ελεύθερα και ενσυνείδητα θα επιλέξει. Σίγουρα κανένας άνθρωπος δεν είναι τέλειος.

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε τα δικά μας ξεχωριστά ταλέντα και χαρίσματα αλλά από τη στιγμή που ένας άνθρωπος αποφασίζει να συνάψει μία γνωριμία ή  μία σχέση αυτό σημαίνει ότι βγαίνει από την ατομικότητα του για να συναντήσει έναν άλλον άνθρωπο.

Χρειάζεται πραγματικά να έχει κάνει δουλειά με τον εαυτό του. Η συντροφικότητα στη βάση της σημαίνει έξοδο από την ατομικότητα μου, από τον εγωϊσμό μου για να μπορέσω να συναντήσω έναν άλλο άνθρωπο.

Για να συμπορευτούν τα ζευγάρια απαραίτητες βάσεις είναι η αγάπη, η στοργή, η τρυφερότητα, η συναισθηματική διαθεσιμότητα, η κατανόηση, η ενσυναίσθηση, ο σεβασμός και η άνευ όρων αποδοχή.

Οι σύντροφοι χρειάζεται να μπορούν στην αγκαλιά και στο βλέμμα του ανθρώπου που αγαπούν να βρουν τον παράδεισο που αναζητούν για να τροφοδοτήσουν την ψυχή τους με όλους τους θησαυρούς και τα διαμάντια της αγάπης, τα οποία είναι απαραίτητα για να γεμίσουν τις συναισθηματικές και ψυχικές τους μπαταρίες.

Από μέσα μας πηγάζει ο κόσμος

Όταν οι σύντροφοι κοιτάζουν ο ένας τον άλλον με αγάπη και στοργή, με αυτό το αίσθημα της μοναδικότητας τότε η ζωή αποκτά άλλη γεύση, άλλο νόημα.

Όλα ομορφαίνουν και ανθίζουν. Ας σκεφτούμε ότι κάνουμε έναν όμορφο περίπατο και στο δρόμο μας βλέπουμε άνθη, δέντρα, κάθε λογής λουλούδια. Όταν εμείς είμαστε ταραγμένοι, αγχωμένοι, κουρασμένοι ή συναισθηματικά φορτισμένοι τότε όλα μας φαίνονται πεζά και αγνοούμε την ομορφιά και την χάρη που υπάρχει γύρω μας.

Όταν όμως είμαστε μέσα μας χαρούμενοι, αισιόδοξοι με ελπίδα, με θετικά συναισθήματα τότε πραγματικά βλέπουμε ότι προσέχουμε και τις πιο μικρές λεπτομέρειες γύρω μας και παρατηρούμε πόσο όμορφα είναι τα λουλούδια, τα δέντρα, ο ήλιος κι  όλα όσα μας περιβάλλουν.

Υγιείς και τοξικές σχέσεις

Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τις υγιείς σχέσεις. Όταν οι άνθρωποι βρίσκονται σε μία υγιή σχέση τότε πραγματικά και οι άλλοι τομείς στη ζωή τους ανθίζουν, έχουν τη δύναμη, το ψυχικό σθένος και την αισιοδοξία να μπορέσουν να δημιουργήσουν, να εξελιχθούν, να ονειρεύονται πάντοτε το καλύτερο.

Από την άλλη μεριά, όταν βρίσκονται σε μία τοξική σχέση ή σε μία σχέση που δεν τους τροφοδοτεί συναισθηματικά τότε πραγματικά όπως παρατηρείται και σε ψυχολογικές έρευνες και μελέτες αυτό επηρεάζει αρνητικά και τους άλλους τομείς της ζωής τους.

Συμπερασματικά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο παράδεισος είναι η ίδια η αγάπη. Η αγάπη που υπάρχει μεταξύ των ανθρώπων που είναι έτοιμοι να δώσουν και να δοθούν, να προσφερθούν και να προσφέρουν, να αγαπήσουν και να αγαπηθούν.

Το πιο σημαντικό είναι να καλλιεργήσουμε την ψυχή μας ούτως ώστε να είναι δεκτική στο πολύτιμο αυτό δώρο του έρωτα και της αγάπης. Η αγάπη μοιάζει με ένα είναι πανέμορφο λουλούδι, ευωδιαστό και στολισμένο αλλά χρειάζεται πραγματική φροντίδα για να μπορέσει να ανθίσει και να αποδώσει καρπούς.

Η αμοιβαία εμπιστοσύνη ακόμη είναι ακρογωνιαίος λίθος για να ανοίξουν οι σύντροφοι την καρδιά τους ο ένας στον άλλον.

Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου

Ολυμπία Μαρία Ποντίκη

olympia pontikiΝομικός, Σύμβουλος Γάμου και Οικογένειας, Life and Business Coaching, Msc Ποιμαντική Ψυχολογία.