Ο Χόρχε Μπουκάι στο βιβλίο του «Ο δρόμος της αυτοεξάρτησης» αναλύει και προτείνει ένα δρόμο γνωριμίας με τον εαυτό μας. Στο δρόμο αυτό η αυτοεξάρτηση αποτελεί βασική προϋπόθεση για να μπορέσω στη συνέχεια να σχετιστώ ενήλικα με τους άλλους.

Τι είναι η αυτοεξάρτηση;

Όμως τι είναι η αυτοεξάρτηση;

Και μας εξηγεί με μια ιστορία ο Χόρχε...

Ας υποθέσουμε ότι θέλω να με ακούσει ο Φερνάντο, να μ' αγκαλίασει, να είναι δίπλα μου, γιατί σήμερα δεν μου αρκεί ο εαυτός μου. Και ο Φερνάντο δεν θέλει.

Τότε, αντί να κάθομαι να κλαίω, αντί να προσπαθώ να χειριστώ την καταστάση έτσι ώστε να πάρω αυτό που δεν θέλει ο Φερνάντο να μου δώσει, αντί να ψάχνω κάποιο υποκατάστατο (να τον κάνω να με έχει ανάγκη, να με λυπηθεί, να με μισήσει, να με φοβάται), αντί να κάνω τόσο δρόμο, μπορώ ίσως να ρωτήσω τη Μαρία Ινές αν θέλει να μείνει να μου κάνει παρέα.

Δεν αρκούμαι δηλαδή, στον Φερνάντο, ούτε εξαρτώμαι απ' αυτόν. Εξαρτώμαι μόνο από τον εαυτό μου. Ξέρω τι χρειάζομαι. 

Αυτό είναι αυτοεξάρτηση.

Να ξέρω ότι έχω ανάγκη τους άλλους, ότι δεν είμαι αυτάρκης, αλλά ότι μπορώ να κρατήσω την ανάγκη αυτή μαζί μου, να την αντέξω, μέχρι να βρω αυτό που θέλω, τη σχέση που ψάχνω, κάτι να με στηρίξει, την αγάπη...

Αυτοεξαρτώμαι σημαίνει αποδεικνύω ότι δεν είμαι παντοδύναμος, ξέρω ότι είμαι ευάλωτος κι έχω την ευθύνη του εαυτού μου.

Εγώ είμαι ο πρωταγωνιστής της ζωής μου. Προσοχή όμως: Δεν είμαι ο μαναδικός ηθοποιός. Αν ήμουν, το έργο μου θα ήταν αφάνταστα βαρετό.

Αποκτήστε το βιβλίο του Χ. Μπουκάι Ο δρόμος της αυτοεξάρτησης , από το εξειδικευμένο βιβλιοπωλείο ψυχολογίας του Psychology.gr

Τρια βασικά υπαρξιακά ερωτήματα

Αυτοεξάρτηση σημαίνει: απαντώ στα τρία βασικά υπαρξιακά ερωτήματα: Ποιος είμαι, πού πάω και με ποιον.

Απαντώ όμως με αυτήν τη σειρά.

Θέλει όμως προσοχή, να μην αποφασίσω πού θα πάω αναλόγως με ποιον είμαι. Θέλει προσοχή, να μην ορίσω το ποιος είμαι από το ποιος με συνοδεύει.

Επίσης, δεν μπορώ να προσδιορίζω τον δρόμο μου βλέποντας τον δικό σου, και δεν πρέπει να ορίζω τον εαυτό μου από τον δρόμο στον οποίο πορεύομαι.

Εξαρτώμαι μόνο από εμένα

Μπορώ να ζητήσω τη βοήθειά σου, αλλά εξαρτώμαι μόνο από μένα.

Εξαρτώμαι από τις πιο ενήλικες πλευρές μου για να αναλάβουν την ευθύνη του μικρού παιδιού που εξακολουθώ να είμαι. Εξαρτώμαι από τις πιο ανεπτυγμένες πλευρές για να πάρουν την ευθύνη των πιο ανώριμων.

Εξαρτώμαι από την φροντίδα του εαυτού μου.

Εξαρτώμαι από τη φροντίδα που απαιτεί ο ενήλικας που είμαι (κι απ' τον οποίο εξαρτώμαι), για να μη φοβάμαι μήπως μια μέρα με εγκαταλείψει.

Αυτό που συμβαίνει με τον άνθρωπο που υποφέρει, είναι ότι τον έχει εγκαταλείψει ο εαυτός του. Υποφέρει από την εγκατάλειψη των ενήλικων πλευρών του. Το μικρό παιδί έχει μείνει να περιφέρεται άσκοπα, χωρίς να το φροντίζει κανένας, κι είναι αναγκασμένο να ψάχνει εδώ κι εκεί βοήθεοα και κάτι παραπάνω απ' αυτό: εξάρτηση.

Αυτή, πάντα, είναι μια διαδικασία απολύτως αναστρέψιμη. Κι επιμένω σ'αυτό.

Επαφή με το εσωτερικό παιδί

Πρέπει να μπορέσω να συνειδητοποιήσω ότι υπάρχει ένας ενήλικας μέσα μου που θα αναλάβει το μικρό παιδί που κρύβω. όταν καταφέρω να βασίζομαι σε μένα, αφού καταλάβω ότι πρέπει να αναλάβω την ευθύνη των εξαρτημένων μου πλευρών, τότε θα αναζητήσω τον άλλον.

Για να μπορέσω να σε βοηθήσω, να σου ζητήσω, να σου προσφέρω, για να μπορέσω να σου δώσω αυτά που έχω να σου δώσω και να μπορέσω να πάρω αυτά που έχεις να μου δώσεις, πρέπει πρώτα να κατακτήσω αυτόν τον χώρο: τον χώρο της αυτοεξάρτησης.

Ενήλικος συσχετισμός

Πολύ χαρακτηριστικά, λοιπόν, ο Μπουκάι μας λέει: «Η δική μου ιδέα για τη συνάντηση είναι: Δυο πρόσωπα που επικεντρώνονται το καθένα στον εαυτό του και μοιράζονται το δρόμο τους χωρίς να παραιτούνται από τον εαυτό τους. Αν δεν είμαι επικεντρωμένος στον εαυτό μου, είναι σαν να μην υπάρχω. Κι αν δεν υπάρχω, πώς θα σε συναντήσω στο δρόμο;»

Κι ορίζει τη σχέση ως εξής: «Η σχέση αποτελεί μια προνομιακή συνάντηση στην πορεία προς τον εαυτό μου, μια ταυτόχρονη συνάντηση με τον άλλον και με τον εαυτό μου. Ξεκινάω από τον εαυτό μου για να φτάσω στην ενότητα.»

Είμαι αυτοεξαρτώμενος σημαίνει: είμαι πραγματικά αυτός που είμαι, φέρομαι αληθινά όπως φέρομαι, αισθάνομαι γνήσια όπως αισθάνομαι, παίρνω τα ρίσκα που πραγματικά θέλω να πάρω αναλαμβάνοντας την ευθύνη για όλα αυτά, και φυσικά, βγαίνω να αναζητήσω αυτό που πραγματικά πιστεύω ότι χρειάζομαι χωρίς να περιμένω να ασχοληθούν οι άλλοι μ' αυτό.

Το να δέχεσαι βοήθεια δεν είναι ίδιο με το να εξαρτάσαι από τους άλλους.

Βιβλιογραφική πηγή:

Ο δρόμος της αυτοεξάρτησης, Χόρχε Μπουκάι, εκδόσεις Opera.

Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου

Χρύσα Πράντζαλου

e psy logo twitter2Τμήμα Σύνταξης της Πύλης Ψυχολογίας Psychology.gr
Επιμέλεια και συγγραφή άρθρων, μετάφραση & απόδοση ξενόγλωσσων άρθρων.
Επικοινωνία: editorial @psychology.gr