Γιατί κάποιοι γονείς απορρίπτουν τα παιδιά τους;

Ακρόαση άρθρου......

Πρόσθεσε το Psychology.gr στις προτιμώμενες πηγές σου στη Google
Με αυτό τον τρόπο, θα βλέπεις περισσότερα νέα άρθρα ψυχολογίας και ψυχικής υγείας που δημοσιεύονται στο PSYCHOLOGY.GR

Πριν κρίνεται τον εαυτό σας ως γονέα επειδή απορρίπτετε το παιδί σας, είναι σημαντικό να κατανοήσετε τους υποκείμενους λόγους, καθώς θα επιτρέψουν την δημιουργία ενός υγιούς και ασφαλούς δεσμού.

Ξεκινώντας, κρίνεται απαραίτητο να αναφερθεί ότι η γονεϊκότητα είναι μια εμπειρία με πολλές αποχρώσεις. Είναι μοναδική και δεν την βιώνουν όλοι οι άνθρωποι με τον ίδιο τρόπο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γονείς μπορεί να απορρίψουν τα παιδιά τους και να μην μπορέσουν να συνδεθούν μαζί τους, γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει βαθιά απογοήτευση και ενοχές στους γονείς. Ειδικά όταν έχουμε προσδοκίες από τον εαυτό μας ότι πρέπει να αγαπάμε τα παιδιά μας.

Να σημειωθεί ότι πίσω από αυτό, κρύβεται μια δυσφορία που γίνεται αόρατη και η οποία έχει συνέπειες όχι μόνο σε προσωπικό επίπεδο, αλλά επηρεάζει τα παιδιά και την οικογενειακή τους ασφάλεια. Επομένως, σημαντική καταδεικνύεται η αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού πριν «φτάσει μακριά». 

Γιατί κάποιοι γονείς απορρίπτουν τα παιδιά τους;

Πριν εμβαθύνουμε στο γιατί κάποιοι γονείς απορρίπτουν τα παιδιά τους, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι αυτή η απόρριψη μπορεί να εκφραστεί με ποικίλους τρόπους, όπως εχθρότητα, αδιαφορία και παραμέληση.

Ωστόσο, κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί πως οι συνέπειες επηρεάζουν βαθιά και τα δύο μέρη, επιδρώντας στην αυτοεκτίμηση, στην εμπιστοσύνη και στα συναισθήματα αγάπης και εκτίμησης. Έτσι έχει σημασία η αντιμετώπισης του προβλήματος το συντομότερο δυνατό. 

Κατανόηση των λόγων πίσω από την απόρριψη των παιδιών:

Η σχέση μεταξύ γονέων και παιδιών είναι ένας δεσμός που «χτίζεται» και επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες.

Στην οικοδόμηση αυτής της σχέσης σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν τα προσωπικά χαρακτηριστικά του ατόμου, το πλαίσιο (δηλ. συνθήκες ζωής) και η ζωτική στιγμή (ή οι περιστάσεις) (δηλ. σημαντικές στιγμές ή «μεταβατικές περίοδοι» στη ζωή).

Ανάλογα με το πώς προκύπτουν ορισμένες περιστάσεις, η εμπειρία μπορεί να είναι θετική ή αρνητική. Επομένως, θα πρέπει να γνωρίζουμε και να έχουμε κατανόηση των λόγων πίσω από την απόρριψη των παιδιών όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με την επιθυμία αυτή. 

Προηγούμενη εμπειρία αρνητικού δεσμού (ανασφαλής προσκόλληση):

Υπάρχουν γονείς που δεν έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν συναισθηματικό δεσμό με τα παιδιά τους, διότι και οι ίδιοι δεν είχαν αναπτύξει έναν υγιή και γεμάτο αγάπη δεσμό ως παιδιά. Κατά συνέπεια, έχουν μια «ανοιχτή πληγή» που ακόμη δεν έχουν καταφέρει να επουλώσουν, καθιστώντας την ως εμπόδιο. 

Ως γονείς, θα πρέπει λοιπόν να σκεφτείτε την δική σας παιδική ηλικία, ανατροφή, γονεϊκό πρότυπο και φιλοδοξίες. Όλα αυτά περιλαμβάνουν «δουλειά» που απαιτεί να είστε ανοιχτοί, να αναγνωρίζετε, να συγχωρείτε και να αναλύετε. Μια διαδικασία συχνά επώδυνη και που χρειάζεται θάρρος. 

Πίεση αναφορικά με την απόκτηση παιδιών:
Σε πολλές περιπτώσεις, η απόρριψη ενός παιδιού από τους γονείς του μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι η απόφαση να γίνει κάποιος γονέας ήταν στην πραγματικότητα αποτέλεσμα κοινωνικής πίεσης και όχι προσωπικής επιλογής. Στις κοινωνίες και στα περιβάλλοντά μας, είμαστε εκτεθειμένοι σε έναν ατελείωτο αριθμό προσδοκιών και απαιτήσεων που μερικές φορές μας ωθούν στο να ενδώσουμε στην απόκτηση παιδιών, ακόμα και όταν μπορεί να μην θέλουμε. 
Να σημειωθεί ότι το να γίνει κάποιος γονέας είναι μια εμπειρία τεράστιας πολυπλοκότητας, η οποία απαιτεί αφοσίωση και μπορεί να προκαλέσει πικρία όταν δεν προέρχεται από την δική μας επιθυμία. 

Περιγεννητική κατάθλιψη ή επιλόχεια κατάθλιψη:
Η εγκυμοσύνη αποτελεί μια περίοδο έντονων μεταβολών, όπου η σωματική και ορμονική αναδιάρθρωση συνυπάρχει με ένα ευρύ φάσμα συναισθημάτων. Η εμπειρία αυτή είναι μοναδική για κάθε γυναίκα και συχνά περιλαμβάνει εναλλαγές χαράς, φόβου, στρες και κόπωσης. Επιπροσθέτως, οι οικονομικές ανησυχίες, όταν συνδυάζονται με υψηλές προσδοκίες σχετικά με την κατάσταση, μπορούν να προκαλέσουν ψυχική υπερφόρτωση. 

Έτσι, όλοι αυτοί οι παράγοντες μπορούν να οδηγήσουν στην εμφάνιση περιγεννητικής κατάθλιψης, που καλύπτει το διάστημα από την αρχή της εγκυμοσύνης εώς και ένα χρόνο της ζωής του παιδιού ή επιλόχειας κατάθλιψης και να δυσκολεύουν τη δημιουργία συναισθηματικού δεσμού με το νεογνό. 

Ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη:
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η απόρριψη ενός παιδιού από τους γονείς του μπορεί να συνδέεται με το γεγονός ότι το συγκεκριμένο παιδί δεν εντάσσεται στο «μελλοντικό σχέδιο» που οι γονείς έχουν διαμορφώσει. Αυτό μπορεί να αποδίδεται στο ότι οι υποψήφιοι γονείς δεν έχουν πετύχει μια «ιδανική κατάσταση», αναφερόμενη σε επαγγελματική σταθερότητα, οικονομική ασφάλεια ή συναισθηματική σταθερότητα στη σχέση τους. 

Προσδοκίες vs. Πραγματικότητα:
Η απόρριψη ενός παιδιού από τους γονείς του μπορεί να έχει να κάνει και με την εξιδανικευμένη άποψη για το τι σημαίνει να είσαι γονέας. Αποτελεί γεγονός αναμφισβήτητο πως έχουμε την τάση να μιλάμε μόνο για την ευχάριστη πλευρά της γονεϊκότητας, όπως για τις πρώτες λέξεις, τα πρώτα γέλια, την εγγύτητα του θηλασμού και άλλες όμορφες αναμνήσεις. Αντίθετα, αποφεύγουμε να μιλάμε τόσο συχνά για την ψυχική υπερφόρτωση, τις ανησυχίες γύρω από την εργασία, την συναισθηματική απόσταση ή την απώλεια προσωπικού χώρου. 

Η παρουσίαση της «άλλης πλευράς» είναι εξίσου σημαντική για να μην «καταπνίγονται» ξαφνικά οι προσδοκίες και όλα να φαίνονται ανέφικτα. 

Από τα παραπάνω συνάγεται εύλογα το συμπέρασμα ότι το να νιώθουμε απόρριψη για το παιδιά μας δεν μας κάνει χειρότερους γονείς. Η αναζήτηση βοήθειας για την επίλυση του προβλήματος αυτού αποτελεί μια διαδικασία που μπορεί να μας κάνει καλύτερους. Μας βοηθά να αποφύγουμε να «πληγώσουμε» ένα άτομο που εξαρτάται από εμάς. 

Η ποιότητα της προσκόλλησης συνιστά το θεμέλιο πάνω στο οποίο «χτίζουμε» την αυτοεκτίμηση και τις επακόλουθες σχέσεις στην ενήλικη ζωή. Στην πραγματικότητα, η απόρριψη δεν σχετίζεται με το ίδιο το παιδί. Αντίθετα, οφείλεται σε εμπειρίες της δικής μας παιδικής ηλικίας, τις οποίες και θα πρέπει να θεραπεύσουμε. Το να ονομάζουμε τα συναισθήματα μας, να επικυρώνουμε αυτά που νιώθουμε και να αναπτύσσουμε πόρους για την αντιμετώπιση της κατάστασης είναι μερικοί τρόποι που μπορούν να την μεταβάλλουν σε μια ευχάριστη εμπειρία. 

Βιβλιογραφία

León-del-Barco, B., Felipe-Castaño, E., Polo-del-Río, M. I., & Fajardo-Bullón, F. (2015). Aceptación-rechazo parental y perfiles de victimización y agresión en situaciones de bullying. Anales de Psicología, 31(2),600-606. Doi: 10.6018/analesps.31.2.156391.

Quirk, S.W., Wier, D., Martin, S.M., & Christian, A. (2014). The Influence of Parental Rejection on the Development of Maladaptive Schemas, Rumination, and Motivations for Self-Injury. Journal of Psychopathology and Behavioural Assessment. 37(2), 283-295. Doi:10.1007/s10862-014-9453-y.

Rosas Mundaca, M., Gallardo Rayo, I., & Díaz Angulo, P. (2000). Factores que influyen en el apego y la adaptación de los niños adoptados. Revista de Psicología, IX(1),0. ISSN: 0716-8039.

Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου

Άννα Χριστίνα Βούβαρη - Ψυχολόγος

Άννα Χριστίνα Βούβαρη: έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στον επαγγελματικό κατάλογο ειδικών παρέχονται από τους ίδιους τους ειδικούς, κατά την εγγραφή τους στο σύστημα. Όταν βλέπετε την ένδειξη «έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology”, σημαίνει ότι το Psychology έχει ελέγξει, με email, τηλεφωνικά ή/και με λήψη των σχετικών εγγράφων, τα ακόλουθα στοιχεία:

• Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
• Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
• Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.

Ψυχολόγος, κάτοχος Μεταπτυχιακού (MSc) στην Κλινική και Κοινοτική Ψυχολογία με κατεύθυνση στη Γνωστική - Συμπεριφορική Θεραπεία απο το University of East London

97741886

Δείτε όλα τα άρθρα Σελίδα ειδικού

THERAPY.PSYCHOLOGY - ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ONLINE ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
Μια ολοκληρωμένη εμπειρία σύνδεσης Ειδικών Ψυχικής Υγείας και Θεραπευόμενων | Ξεκίνα εδώ το Θεραπευτικό ταξίδι σου...