Αρθρογράφος: Καλοκαιρινός Αλέξανδρος

Αναγνώσεις άρθρου: 2427

Τι θα λέγατε να εφαρμόζατε το Αφήστε τους και Αφήστε με σε σχέση με κάτι ή με κάποιον που ενεργοποιεί σε καθημερινή βάση την αντίδρασή σας στο στρες;

Αρθρογράφος: Δημήτριος Παππάς

Αναγνώσεις άρθρου: 3549

O Aσκληπιός κατέχει μια ιδιαίτερη θέση στο ελληνικό πάνθεον γιατί το πεδίο δράσης του αφορά το σημαντικότερο αγαθό μετά την ζωή, το αγαθό της υγείας και η φύση του τον καθιστά ιδιαιτέρως δημοφιλή ως μια πατρική φιγούρα που ανακουφίζει τους ανθρώπους από τις πολύπονους νόσους.

Αρθρογράφος: Λιλίκα (Ευαγγελία) Αρνάκη

Αναγνώσεις άρθρου: 3590

Το έγκλημα ως καθρέφτης της κοινωνίας και της ψυχής:  «Πρέπει να εξετάσουμε το έγκλημα όχι μόνο ως παραβίαση του νόμου, αλλά και ως κραυγή της ψυχής, ως αντανάκλαση της κοινωνίας που το γέννησε» — Μισέλ Φουκώ.

Αρθρογράφος: Λιλίκα (Ευαγγελία) Αρνάκη

Αναγνώσεις άρθρου: 3641

Υπάρχει ένα είδος σιωπηλής εσωτερικής τυραννίας που ζει μέσα μας — οι κρυφές μας σκέψεις για τον εαυτό μας. Αυτές που ποτέ δεν λέμε φωναχτά, αλλά υπαγορεύουν τις πράξεις, τις επιλογές και – δυστυχώς – τις αποτυχίες μας.

Αρθρογράφος: Νίκος Μεταξάς

Αναγνώσεις άρθρου: 4420

Πρόσκληση συμμετοχής σε έρευνα με θέμα: Sex trafficking στην Ελλάδα και στάσεις απέναντι στις γυναίκες.

Αρθρογράφος: Πάνος Σπανός

Αναγνώσεις άρθρου: 3512

Η καθημερινότητα είναι γεμάτη προκλήσεις και διαφορετικά συναισθήματα, τα οποία κατακλύζουν την ψυχή μας, γεμίζοντας τις στιγμές μας κατά τη διάρκεια της μέρας.

Αρθρογράφος: Καλοκαιρινός Αλέξανδρος

Αναγνώσεις άρθρου: 4280

Υπάρχουν φορές που ζούμε καταστάσεις που μας θυμώνουν, μας εξαντλούν, μας απογοητεύουν. Κι όμως, τις ανεχόμαστε. Ή, ακόμη πιο συχνά, τις αναζητούμε και τις αναπαράγουμε.

Αρθρογράφος: Κατερίνα Κασαμπαλή

Αναγνώσεις άρθρου: 8043

Το αφήγημα της ανιδιοτελούς γονεϊκής αγάπης είναι από τα ισχυρότερα συλλογικά ψευδο-πιστεύω της σύγχρονης δυτικής κουλτούρας.

Αρθρογράφος: Θεοδώρα Τσομπάνη

Αναγνώσεις άρθρου: 5942

Οι κρίσεις πανικού είναι κραυγές της ψυχής που ακούγονται από το σώμα. Δεν είναι αδυναμία, ούτε υπερβολή. Είναι ένα σύμπτωμα που αξίζει κατανόηση, αποδοχή και θεραπεία. Και όσο περισσότερο μιλάμε γι’ αυτό, τόσο λιγότεροι άνθρωποι θα αισθάνονται μόνοι μέσα στον πανικό τους.

Αρθρογράφος: Λιλίκα (Ευαγγελία) Αρνάκη

Αναγνώσεις άρθρου: 5151

Η μοναξιά δεν αναγγέλλεται. Δεν φοράει ημερολόγιο, δεν ζητά την άδεια της ηλικίας, δεν κοιτάζει αν ο ήλιος λάμπει ή αν πέφτει βροχή. Έρχεται όταν το μέσα μας πάψει να συνομιλεί με το έξω. Μπορεί να βρεθεί στα νιάτα και στα γηρατειά, στην ευτυχία και στη θλίψη, στην πολυκοσμία και στην απομόνωση. Δεν έχει εποχή – έχει πρόσωπο. Το δικό μας.